Outros livros que poderiam interessá-lo

• 

  Αγάπη και άλλες λέξεις

  Christina Lauren

  • 0
  • 0
  • 0

  Μετά από μια δεκαετία χωριστά, συναντιούνται τυχαία… και όλα είναι διαφορετικά.
  
  Η Μέισι Σόρενσεν έχει μια φιλόδοξη, αν και συναισθηματικά χλιαρή, ρουτίνα: σταθερή δουλειά με προοπτική, έναν ευκατάστατο αρραβωνιαστικό και τον γάμο των ονείρων της να πλησιά­ζει. Έχει οργανώσει τα πάντα ώστε να χωρούν στα κατάλληλα κουτάκια, ακόμα και τα συναισθήματά της.
  Όμως τότε συναντά απρόσμενα τον Έλιοτ Πετρόπουλος –τον πρώτο και μοναδικό έρωτα της ζωής της– και όλα γύρω της μοιάζουν να διαλύονται.
  
  Μια φορά και έναν καιρό, ο Έλιοτ και η Μέισι ήταν ερωτευμένοι.
  
  Με τον Έλιοτ κάποτε μοιράζονταν την ίδια αγάπη για τα βιβλία, τα κρυφά νοήματα που κρύβουν οι λέξεις και οι μεγάλες συζητήσεις. Είχε τη δύναμη να την κάνει να βλέπει τη ζωή με χαρά… για να καταλήξει να την προδώσει, το ίδιο βράδυ που της είπε «Σ' αγαπώ».
  Τώρα είναι δύο ξένοι. Όσα και αν τους χωρίζουν, όμως, η έλξη παραμένει. Θα μπορέσουν να αντιμετωπίσουν το παρελθόν;
  
  Η καρδιά, όσο και αν προσπαθεί, πολύ δύσκολα ξεχνά. Και το ακόμα δυσκολότερο είναι να εκφράσεις το συναίσθημα με λέξεις.
  
  
  Μετάφραση: Ουρανία Τουτουντζή
  
  
  «Το συγγραφικό δίδυμο Christina Lauren γράφει για την αγάπη και την απώλεια με διαπεραστική σαφήνεια και γλυκόπικρο ύφος».
  Entertainment Weekly
  
  «Ένας πραγματικός θρίαμβος! Από τα βιβλία που σε γεμίζουν τόσα συναισθήματα για τους ήρωές τους που σχεδόν ξεχνάς ότι πρόκειται για προϊόν μυθοπλασίας. Πραγματικά μια απόλαυση από την αρχή ως το τέλος!»
  Kristin Harmel,
  Best seller συγγραφέας του βιβλίου The Room on Rue Amelie
  
  «Αγαπημένη λέξη;» μου ψιθυρίζει. Δεν διστάζω ούτε στιγμή: «Εσύ»

  Ver livro

• 

  5η και τυχερή

  Elena Armas

  • 0
  • 0
  • 0

  Η Τζόσι Μουρ έχει δώσει πολλές ευκαιρίες στην αγάπη και στο αντίθετο φύλο, τέσσερις συγκεκριμένα, αν μετρήσει κανείς τους αποτυχημένους αρραβώνες της, και πέντε, αν προσθέσει και τον πατέρα που εξαφανίστηκε από τη ζωή της και που αποδέχτηκε μόλις πρόσφατα δημόσια την ύπαρξή της.
  Όταν εκείνος αποφασίζει να ανακοινώσει τη συνταξιοδότησή του με ένα λαμπερό οικογενειακό αφιέρωμα σε περιοδικό, η Τζόσι συνειδητοποιεί πως το ρομαντικό της παρελθόν έχει μετατραπεί σε πρόβλημα… δημοσίων σχέσεων.
  Ο Μάθιου Φλάναγκαν, απολυμένος και με το αυτοκίνητό του κολλημένο στη λάσπη καθώς φτάνει στο Γκριν Όουκ, καταλήγει, αντί για κατάλυμα, να βρει την Τζόσι, την αδερφή της καλύτερής του φίλης, η οποία αναπάντεχα τον παρουσιάζει… ως αρραβωνιαστικό της. Αυτό που ξεκινά ως μια μεγάλη παρεξήγηση, σύντομα μετατρέπεται σε έναν ψεύτικο αρραβώνα, με τον Μάθιου να υποδύεται τον στοργικό σύντροφο, καθώς εκείνος και η Τζόσι παρασύρονται σε μια δίνη δημοσιότητας.
  Το δαχτυλίδι στο χέρι της Τζόσι τής προκαλεί αμηχανία, αλλά ξέρει πως όλα αυτά είναι προσωρινά. Έχουν βάλει αυστηρούς κανόνες κι ένας από αυτούς είναι πως, ό,τι κι αν συμβεί, δεν πρόκειται ποτέ να υποκύψουν στα δεσμά του γάμου.
  
  Μόνο που αυτό είναι πιο εύκολο στα λόγια, ειδικά όταν τα όρια αρχίζουν να θολώνουν και η μικρή πόλη του Γκριν Όουκ είναι πεπεισμένη πως... η πέμπτη φορά θα είναι και η τυχερή.

  Ver livro

• 

  Το κορίτσι με τον φανταστικό σύζυγο

  Julia Quinn

  • 0
  • 0
  • 0

  Ενώ κοιμόσουν…
  Με τον αδελφό της Τόμας να αγνοείται στις αποικίες, η ορφανή Σεσίλια Χάρκορτ έχει δύο δυσβάσταχτες επιλογές: να μετακομίσει στο σπίτι μιας θείας της μητέρας της ή να παντρευτεί τον πανούργο ξάδελφό της.
  Αποφασίζει να ακολουθήσει μια τρίτη επιλογή και ξεκινάει ένα υπερατλαντικό ταξίδι διάσωσης. Ύστερα όμως από μία εβδομάδα ερευνών, αντί για τον αδελφό της, βρίσκει τον καλύτερό του φίλο, τον Έντουαρντ Ρόκσμπι. Είναι άσχημα τραυματισμένος και η Σεσίλια ορκίζεται ότι θα του σώσει τη ζωή, αλλά για να το καταφέρει αυτό θα χρειαστεί να πει ένα μικρό ψεματάκι…
  Είπα σε όλους ότι ήμουν η γυναίκα σου…
  Όταν επιτέλους ο Έντουαρντ συνέρχεται, διαπιστώνει ότι το χτύπημα στο κεφάλι του του έχει προκαλέσει προσωρινή αμνησία. Οι τελευταίοι έξι μήνες έχουν διαγραφεί από τη μνήμη του, αλλά, αν είχε όντως παντρευτεί, δεν θα το θυμόταν;
  Γνωρίζει πολύ καλά ποια είναι η Σεσίλια Χάρκορτ, παρόλο που δεν μπορεί να θυμηθεί το πρόσωπό της. Μια και όλοι την αποκαλούν «γυναίκα του», αποφασίζει ότι λογικά αυτή θα είναι η αλήθεια.
  Μακάρι να ήταν αλήθεια….
  Η Σεσίλια ρισκάρει όλο της το μέλλον με το να δοθεί ολοκληρωτικά στον άντρα που αγαπά. Αλλά, όταν η αλήθεια αποκαλυφθεί, ο Έντουαρντ ενδέχεται να κρύβει μερικές εκπλήξεις για τη νέα κυρία Ρόκσμπι...

  Ver livro

• 

  Ο έρωτας είναι παιχνίδι μωρό μου

  Γιώργος Περαντωνάκης

  • 0
  • 0
  • 0

  Η ηρωίδα είναι μια από τις συνηθισμένες περιπτώσεις που έλαβε την πάγια εντολή να σπουδάσει, να γίνει ένα αξιοπρόσεχτο μέλος της αγέλης και, αν είναι δυνατόν, ο αρχηγός της.
  Όλα τα άλλα μοιάζανε μόνο με χάσιμο χρόνου. Κι έτσι βρέθηκε φοιτήτρια στα Εξάρχεια, στα μπαρ, στις καταλήψεις και στη γεμάτη ελπίδες εποχή για επανάσταση, να σπαταλάει τη μοναδική περιουσία του ανθρώπου:
  τον χρόνο.
  Μην ξέροντας προς τα πού να πορευτεί, κατευθύνθηκε προς έναν έρωτα, που τον λέγανε Βασίλη.
  Εκεί πάνω κούμπωσε όλες τις ελπίδες για τα δύσκολα ερωτήματα της ύπαρξης. Και ένα βράδυ, ανακατωμένη με τη μυρωδιά του δακρυγόνου και του τσιγάρου, άκουγε απαντήσεις από μια ξέμπαρκη, που πριν γίνει αστρολόγος έκανε πιάτσα στη Σόλωνος. «Άκου! Εσείς σε προηγούμενη ζωή ήσασταν αντρόγυνο».
  «Σ' αυτήν μπορείς να μου πεις τι είμαστε;» «Κάτσε, βρε παιδάκι μου, εδώ μάλλον πληρώνεις όσα του 'κανες τότε. Αυτός σε άλλη ζωή ήτανε πολύ πιστός κι εσύ πήγαινες με άλλους και τώρα σε ξεπληρώνει». «Σε ποια ζωή ήμασταν αντρόγυνο;» τη ρώτησε. «Α, πολύ παλιά». «Πόσο παλιά;» «Μπορεί και στην αρχαία Αίγυπτο». Το 'κανε εικόνα αυτή στην αρχαία Αίγυπτο να κουβαλάει φαΐ και ο Βασίλης μέσα στον ήλιο να χτίζει πυραμίδες. «Μωρέ, ας είχα εγώ τον Βασίλη σύζυγο πιστό κι ας ήταν και στην αρχαία Αίγυπτο κι ας ήμουνα τώρα μούμια!» Τόσο πολύ είχε καψουρευτεί.
  Όμως, σε μια ιδιαίτερη στροφή του χρόνου επαναστάτησε, από μέσα προς τα έξω, και όχι ανάποδα όπως πρόσταζε η ξεσηκωμένη γενιά της, και άρχισε να ξηλώνει τον παλιό της εαυτό που στριμώχτηκε στις προσδοκίες των άλλων.
  Κι ύστερα μεγάλωσε…
  Ίσως και να ωρίμασε, και σιγουρεύτηκε πως στη ζωή δεν υπάρχει χαμένος χρόνος. Όσο πάρει στον καθένα για να καταλάβει…
  
  Το βίωμα της ηρωίδας του βιβλίου δεν είναι αυτοβιογραφικό.
  Περιλαμβάνεται μέσα η συνισταμένη του ψυχισμού πολλών ατόμων της εποχής εκείνης και περιοχής. Ίσως και πολλών πιτσιρικάδων σε διάφορες γωνιές του κόσμου και του χρόνου…
  
  Σε αυτό το βιβλίο εντέλει εγώ δεν είμαι εγώ, αλλά όλα τα ταλαιπωρημένα πρόσωπα μιας γενιάς σε αναζήτηση της προσωπικής υπαρξιακής ταυτότητας και στο χάσιμο του πιο μεγάλου αληθινού ψέματος.
  Του Έρωτα.

  Ver livro

• 

  Το ψυχόμετρο

  Ρέα Βιτάλη

  • 0
  • 0
  • 0

  Κοιτάω τον εαυτό μου στον καθρέφτη. Πουλάκι μου, με συντρέχω. Οι χημειοθεραπείες γαμάνε. Κοίτα εσένα, μωρέ. Μόνο εσένα κοίτα. Τα νεφρά μου, τα πνευμόνια μου, η καρδιά μου που αγκομαχάει. Να ήταν κι η ψυχή ένα όργανο! Να το βλέπουμε, να το ανατέμνουν ανατόμοι, να το πιάνουμε στα χέρια μας, πώς να το πω; Χαζά το λέω; Να το εκλαμβάνουμε ως άρρωστο όταν αρρωσταίνει, όπως όλα τα όργανα. Ένα σήμα πόνου συναγερμός! Να λέμε «Πονάει η ψυχή μου» και οι δίπλα να κινητοποιούνται. «Δείξε μου πού ακριβώς πονάς;» να ρωτούν κι εμείς να δείχνουμε. «Πρέπει να το δεις αμέσως. Μην το αφήνεις», να σε τρομάζουν. «Σπεύσε για εξετάσεις». Να προτείνουν ένα φάρμακο που πήρε και ένας φίλος τους, να πιέζουν να δεις γιατρό. Κι άλλο γιατρό, κι άλλο γιατρό. «Να πάρεις κι άλλη γνώμη», να σπρώχνουν με γουρλωμένα μάτια. Να σε ρωτάνε ανήσυχοι «Πόσο, δηλαδή, έχεις;». Να ξέρεις ότι ξέφυγε η τιμή σου από το επιτρεπτό όριο, όπως για τη χοληστερίνη, για την πίεση, για το ζάχαρο. Να υπήρχε ψυχόμετρο! Αυτό! Ναι! Να υπήρχε ψυχόμετρο.
  
  Τρεις γυναίκες σπάνε τη σιωπή τους. Τη σιωπή ενός βαλτωμένου γάμου με ένα «καλό παιδί». Την οικογενειακή συνωμοσία σιωπής μιας σεξουαλικής κακοποίησης. Τη σιωπή μιας αμίλητης περιόδου κατάθλιψης. Τρεις ιστορίες που μου κατέθεσαν σ' εκείνες τις αίθουσες των μείον των νοσοκομείων, σ' εκείνα τα θηριώδη μηχανήματα. «Κρατήστε την αναπνοή σας... Μην αναπνέετε... Τώρα αναπνέετε». Ναι! «Τώρα αναπνέετε!» Ανέπνευσαν. Έτσι το ένιωσα... Αχ και να υπήρχε ψυχόμετρο!...
  
  Η συγγραφέας μιλάει με τρεις συν-αδελφές της σπάζοντας τη σιωπή τους. Τη σιωπή ενός βαλτωμένου γάμου με ένα «καλό παιδί». Την οικογενειακή συνωμοσία σιωπής μιας σεξουαλικής κακοποίησης. Τη σιωπή μιας αμίλητης περιόδου κατάθλιψης. Μας μιλάει, εντέλει, για το πόσο συνδέεται η νόσος με την ψυχή και πως όλα θα ήταν αλλιώς αν μετρούσαν τον πόνο της ψυχής ως επείγον περιστατικό οργάνου του σώματος...

  Ver livro

• 

  Το μένος

  Alex Michaelides

  • 0
  • 0
  • 0

  Το όνομά μου είναι Έλιοτ Τσέις και θα σας πω μια ιστορία
  που δεν μοιάζει με καμία άλλη.
  Είναι μια ιστορία για έναν φόνο.
  Ή ίσως αυτό δεν είναι εντελώς αλήθεια.
  Γιατί ουσιαστικά είναι μια ιστορία για την αγάπη, έτσι δεν είναι;
  
  Η Λάνα Φάραρ, πρώην σταρ του κινηματογράφου, προσκαλεί κάθε χρόνο τους πιο στενούς της φίλους να περάσουν τις διακοπές του Πάσχα στο ειδυλλιακό ιδιωτικό της νησί στην Ελλάδα.
  Φέτος όμως η παρέα βρίσκεται παγιδευμένη στο νησί εξαιτίας του ανέμου, που οι ντόπιοι ονομάζουν «μένος».
  Κι ενώ οι εφτά φίλοι περνούν τις μέρες τους διασκεδάζοντας, έρχεται μια νύχτα που καταλήγει στον θάνατο του ενός.
  Μόνο ένας από τους υπόλοιπους έξι μπορεί να είναι ο υπαίτιος.
  Τι κρύβεται πίσω από τις παλιές φιλίες; Τι κίνητρο μπορεί να είχε ο δράστης;
  Ένα μυστήριο γεμάτο ανατροπές και εκπλήξεις, που καταλήγει σε μια αξέχαστη κορύφωση.
  Μπορεί να νομίζετε ότι ξέρετε τι έχει συμβεί. Όμως κάνετε λάθος…
  
  Ένα φανταστικό νέο θρίλερ από τον Alex Michaelides, τον διεθνή βραβευμένο συγγραφέα best sellers.
  
  Ποτέ μην ξεκινάς ένα βιβλίο μιλώντας για τον καιρό.
  Ποιος το είπε αυτό; Δεν θυμάμαι – μάλλον κάποιος διάσημος συγγραφέας.
  Όποιος κι αν ήταν, δίκιο είχε.
  Ο καιρός είναι βαρετός. Κανείς δεν θέλει να διαβάσει για τον καιρό, ειδικά στην Αγγλία, όπου κάνουμε τόσες συζητήσεις γι' αυτόν. Οι άνθρωποι θέλουν να διαβάσουν για ανθρώπους – και γενικά, σύμφωνα με την εμπειρία μου, πηδάνε τις παραγράφους με τις περιγραφές.
  Είναι καλή συμβουλή να αποφεύγεις να μιλάς για τον καιρό – και τώρα την αγνοώ υπ' ευθύνη μου. Μια εξαίρεση που επιβεβαιώνει τον κανόνα, ελπίζω. Μην ανησυχείτε, η ιστορία μου δεν λαμβάνει χώρα στην Αγγλία, επομένως δεν μιλάω για βροχή εδώ. Τραβάω μια κόκκινη γραμμή στη βροχή – κανένα απολύτως βιβλίο δεν πρέπει να ξεκινάει ποτέ με βροχή. Χωρίς καμία εξαίρεση.
  Μιλάω για άνεμο. Για τον άνεμο που στροβιλίζεται στα ελληνικά νησιά. Τον άγριο, απρόβλεπτο ελληνικό άνεμο. Έναν άνεμο που σε τρελαίνει.
  Ο άνεμος ήταν σφοδρός εκείνο το βράδυ – το βράδυ του φόνου. Ήταν δυνατός, μανιασμένος – έπεφτε με ορμή πάνω στα δέντρα, σάρωνε τα μονοπάτια, σφύριζε, μοιρολογούσε, άρπαζε όλους τους άλλους ήχους και το 'βαζε γρήγορα στα πόδια.

  Ver livro