Other books that might interest you

• 

  Το Νησί του Υποκόμη

  Lorraine Heath

  • 0
  • 0
  • 0

  Οι Σκανδαλώδεις Κύριοι
  του Σεντ Τζέιμς επιστρέφουν
  Μετά από ένα φριχτό σιδηροδρομικό δυστύχημα, ο υποκόμης Λάνγκντον απομονώνεται στο ιδιωτικό του νησί για να ξορκίσει τους εφιάλτες που τον βασανίζουν. Το τελευταίο που περιμένει είναι να βρει ξεβρασμένη στην ακτή τη διασημότερη εταίρα του Λονδίνου.
  Η Μάρλοου έχει αδυναμία στο φλερτ και στις τολμηρές περιπέτειες, αλλά ένα αερόστατο και μια θυελλώδης νύχτα την οδηγούν μακριά από τον κόσμο της. Ο αινιγματικός και γοητευτικός υποκόμης τη δελεάζει πέρα από κάθε λογική, όμως και οι δυο κρύβουν μυστικά που δεν πρέπει να έρθουν στο φως.
  Καθώς μια φλόγα πόθου φουντώνει, δυο ψυχές σημαδεμένες από το παρελθόν θα ρισκάρουν τα πάντα για την αγάπη… ή θα χαθούν μέσα στην καταιγίδα.

  Show book

• 

  Μια ζωη σαν παραμυθιμεροσ γ -...

  Κώστας Κρομμύδας

  • 0
  • 0
  • 0

  Τα ευτυχισμένα προπολεμικά χρόνια, τα προικισμένα με επαγγελματική επιτυχία, οικογενειακή ζεστασιά και οικονομική ευημερία τα ακολούθησε για τον Άγγελο και την Αμαλία μια δεκαετία ολόκληρη , γεμάτη βάσανα,ανασφάλεια,αγωνίες και ανέχεια.

  Show book

• 

  Κάποτε θα γράψω ένα βιβλίο

  Ρέα Βιτάλη

  • 0
  • 0
  • 0

  Καθόμουν στο πίσω κάθισμα, πίσω του ακριβώς... Κατά διαστήματα τρύπωνα και στην αγκαλιά της μάνας μου στο μπροστά κάθισμα. Πού να το διανοηθεί σύγχρονος! Κατά λάθος ζει η γενιά μου. Ωστόσο από κείνη τη θέση του αυτοκινήτου είδα - και τι δεν είδα. Άντρες με φαβορίτες αλά Κόκοτας και καμπάνες παντελόνια να πειράζουν γυναίκες με μίνι φούστες και παπούτσια-πολυκατοικίες. Είδα ανθρώπους να σπρώχνονται σε βιτρίνες καταστημάτων που πουλούσαν τηλεοράσεις να τις χαζέψουν ως «θαύμα» και η Νάκη Αγάθου να τους χαμογελά από ασπρόμαυρη οθόνη. Είδα το μπουκάλι της Coca Cola και έκανα το πείραμα με το δίφραγκο. Είδα πολυώροφους κότσους να κτίζονται σε κομμωτήρια... Ώρες και ώρες κάτω από κάσκες. Και μαλλιά να ελευθερώνονται χάρη στη μεγάλη ανακάλυψη: το «πιστολάκι». Μας είδα να χορεύουμε σέικ, να αηδιάζουμε με τη γεύση του μουρουνόλαδου και από την πέτσα στο γάλα. Να κρύβουμε τους δίσκους του Θεοδωράκη... Απαγορευμένοι. Και στη συνέχεια να κρύβουμε τους δίσκους του Πάριου... Κι αυτοί απαγορευμένοι κατά μια έννοια. Είδα - και τι δεν είδα! Τώρα που το καλοσκέφτομαι... Χούντα, Πολυτεχνείο, Κυπριακό, «ε-ε-έρχεται» με τρία ε μπροστά. Πήρα στο κατόπι τα χρόνια. Μεταξύ μας, μια πληγή δική μου ακολούθησα. Μου έλειψε! «Σπουδαίος επιχειρηματίας». Ο μπαμπάς μου. Μια πληγή που πονούσε ακολούθησα και τη στόλισα μ' ένα σωρό μεγάλα και μικρά, με τη μικροϊστορία μιας ολόκληρης γενιάς, για ν' αντέξω να σας τη μεταφέρω. Πότε επιβάτις, πότε λαθρεπιβάτις. Στη ζωή του, στη ζωή της, στη ζωή μου... Μια διαδρομή παράλληλα με έναν μεγάλο έρωτα, με την ιστορία του εμπορίου στη χώρα μας και την ιστορία του αυτοκινήτου. Περάστε... Σε όποιο κάθισμα... Έμαθα και να οδηγώ. Βόλτα στα χρόνια θα σας πάω.

  Show book

• 

  Σαν χειμωνιάτικη λιακάδα

  Αλκυόνη Παπαδάκη

  • 0
  • 0
  • 0

  Είναι μερικοί άνθρωποι που δεν μπόρεσαν ποτέ να διαβάσουν το μυστικό σημείωμα που άφησε μέσα τους ο Θεός.
  Δεν είχαν το απαιτούμενο φως για να το διαβάσουν.
  Και τ' άφησαν διπλωμένο να κιτρινίζει σε ένα κρυφό συρταράκι της ψυχής τους.
  Είναι μερικοί άνθρωποι που, όταν πέσει στα χέρια τους η χαρά, δεν ξέρουν πως τους ανήκει. Και σαστίζουν.
  Τη φέρνουν από δω, τη γυρνάνε από κει, ώσπου ανοίγουν ένα λάκκο και τη θάβουν, όπως κάνουν με τα κόκαλα τα σκυλιά.
  Είναι μερικοί άνθρωποι που πίστεψαν αλήθεια πως ο Θεός αγαπάει τους μουτρωμένους.
  Χαρά σ' αυτούς που γέμισαν την ψυχή τους και διάβασαν τραγουδιστά το μυστικό τους σημειωματάκι.
  Αν το 'σκισαν μετά, αν το 'καψαν, το έκαναν μόνο και μόνο για το κέφι τους. Για να κλείσουν το μάτι στο Θεό.
  Χαρά σ' αυτούς που πιάστηκαν στο δόλωμα της ζωής και σπαρτάρισαν μέσα στα δίχτυα της. Αν τα τρύπησαν μια στιγμή και ξαναβγήκαν στο πέλαγος, το 'καναν μόνο και μόνο για να 'χουν τη χαρά να ξαναπιαστούν...

  Show book

• 

  Αν ήταν όλα αλλιώς

  Αλκυόνη Παπαδάκη

  • 0
  • 0
  • 0

  Αν δεν είχαμε μπερδέψει τα σημεία του ορίζοντα και περιμέναμε να βγει ο ήλιος από τη δύση...
  Πόσος χαμένος χρόνος, αλήθεια!
  Αν δεν χαμογελούσαμε, με κείνο το ηλίθιο χαμόγελο, σ' αυτόν που ερχόταν καταπάνω μας μ' έναν σουγιά... Λέγαμε, αποκλείεται! Άλλη θα είναι η πρόθεσή του.
  Αν δεν δίναμε ραντεβού με την ψυχή μας πέρα από τα όριά της...
  Αν δεν κάναμε τον κλόουν, με στόχο να διασκεδάσει η ομήγυρις και να ξεχάσει τον καημό της...
  Αν όλος ο κόσμος ήταν ένα κουκούλι που θα μας προστάτευε· και μέσα εκεί, με όλη την άνεσή μας, θα γινόμασταν από σκουλήκια πεταλούδες...
  Αν... Αν...
  Αν ήταν όλα... αλλιώς!

  Show book

• 

  Η υπόσχεση του Λεόντα

  Mia Sheridan

  • 0
  • 0
  • 0

  Αυτή είναι η ιστορία της Έβι και του Λίο.
  Γνωρίστηκαν σε μια ανάδοχη οικογένεια και γρήγορα έγιναν φίλοι. Η φιλία τους εξελίχθηκε σε αγάπη και έδωσαν όρκο να μείνουν μαζί για πάντα.
  Οι καταστάσεις θα αλλάξουν ξαφνικά και για τους δύο, όταν ο Λίο –έφηβος πια– υιοθετείται και αναγκάζεται να μετακομίσει. Με μια υπόσχεση: να επικοινωνήσει μαζί της μόλις τακτοποιηθεί. Και μια διαβεβαίωση: να επιστρέψει σε λίγα χρόνια κοντά της.
  Από τη μέρα που έφυγε, όμως, δεν έδωσε κανένα σημάδι ζωής.
  Τώρα, οκτώ χρόνια μετά, η Έβι στέκεται στα πόδια της. Τώρα έχει μια δουλειά. Έχει φίλους. Είναι ικανοποιημένη από τη ζωή που έχτισε.
  Μέχρι που ένας άντρας εμφανίζεται από το πουθενά, σαν συνδετικός κρίκος με τον Λίο.
  H έλξη ανάμεσά τους είναι αδιαμφισβήτητη. Μπορεί να εμπιστευτεί τον ξένο ή της κρύβει κάποιο μυστικό; Ποια είναι η πραγματική σχέση του με τον Λίο και γιατί εκείνος εξαφανίστηκε όλα αυτά τα χρόνια;

  Show book