Did you know that reading reduces stress?
Add this book to bookshelf
Grey
Write a new comment Default profile 50px
Grey
Subscribe to read the full book or read the first pages for free!
All characters reduced
Sto na podu na spavas - cover

Sto na podu na spavas

Darko Cvijetić

Publisher: Književna radionica Rašić

  • 0
  • 0
  • 0

Summary

Ako si odlučio biti pisac, onda si odlučio o sebi govoriti ono što se među pristojnim svijetom ne govori, odlučio si pisati ono što se ne može i ne smije napisati, odlučio si liječiti svijet tako što ćeš ubijati sebe. Zatajiš li, nećeš više biti pisac.
 
Književnost Darka Cvijetića hrabar je i uzaludan trud da se razumije drugog i da se ima srca za njegovu patnju. A ljudi vole kada su žrtve, u tome uživaju više nego u ičemu drugom u životu, ali ih tuđa patnja ugrožava i ponižava. Ako i taj drugi pati, tada je i on žrtva. A ako je već žrtva, onda mora da negdje postoji i onaj koji ga je učinio žrtvom. Ljude vrijeđa i sama pomisao da su odgovorni za patnju drugih.
 
Nakon što je vrlo pomno opisao svijet crvenog nebodera, Cvijetić se odvažio bavi načinom na koji se odlazilo iz kasarni opkoljenog grada. Priča koju je pritom ispričao neočekivana je i strašna. I u njoj opet ništa nije prešućeno. I opet je, kao i prvi put, morala biti ispričana. Ovaj je put čovjek čovjeku brat. Ali više ne u metafori.
 
<p style=

Other books that might interest you

  • Vrt mučenja - cover

    Vrt mučenja

    Oktav Mirbo

    • 0
    • 0
    • 0
    Kultno delo koje je obeležilo početak novog pravca u književnosti.
    Show book
  • Анђелко и другови - cover

    Анђелко и другови

    Borislav Radosavljević

    • 0
    • 0
    • 0
    Umeće sočnog, realističnog pripovedanja, u trećem licu, nenarušene hronologije, u tradicionalnom maniru priznatih ali sve manje čitanih klasika, vratilo se na neupadljivo otvorena, ali legitimna, stamena i funkcionalna vrata raznovrsnog obilja savremene srpske književnosti i romanom Borislava Radosavljevića. Pravo iznenađenje i osveženje u nasrtljivom bujanju postmoderne vegetacije u kojoj sve češće imitatori nadmašuju maštu svojih uzora i učitelja.
     
    Ljiljana Šop
     
    
     
    Valja se čuvati predrasuda, kazujem sebi svesna da umalo nisam pod nehotičnim dejstvom jedne od njih zanemarila dobar roman. Ime pisca iz Jagodine, neuvedeno u posvećene krugove prestoničkog književnog života (premda Radosavljević ima iza sebe tri romana i knjigu priča) nije obećavalo iznenađenje, naslov ne zveči, izdavač iz provincije, sem što čini čudo objavljujući knjige u ovom vremenu, ne reklamira se, sive korice su sve pre nego agresivne. A potencijalni čitalac se rve s nekim drugim brigama, sve manje spreman na uživanje u tekstu, tradicionalnom ili modernom, svejedno.
     
    Radosavljevićeva jednostavno srezana i sigurno vođena priča započinje u dubičkoj, provincijalnoj nedođiji uoči prošlog rata: ljubavna romansa Anđelkovih roditelja osujećena je verskim predrasudama, primitivizmom i, konačno, ratom u kome oboje bivaju nevine žrtve. Obeležen samoćom i seoskim govorkanjima, uz priprostog dedu čije muke ne može razumeti u dečačkom uzrastu, raste osetljiv i nesiguran, sklon knjigama i maštanju, mladić čijim obrazovanjem upravljaju partijaši, i sami neuki ali zaato vatreni u svojoj odanosti pobedničkoj ideji. Zahuktalo u samouređivanju i stvaranju budućih poslušničkih kadrova, društvo šalje Anđelka Tacaka na studije u prestonicu. Muke i lepote studentskog života šezdesetih godina, sukob ideja i uticaja, lektire i života, jave i snova, emotivno i intelektualno sazrevanje, bivaju okosnica priče koja uspeva da zavodljivo balansira između obilja detalja, individualizma, posebnosti s jedne strane, a kazivanja o tipičnom, čestom, kolektivističkom i simptomatičnom za onovremeno društvo, s druge.
     
    Veoma lična ali i sasvim tipična jeste ova priča o usvajanju i osvajanju iskustva, znanja, grada, njegovih ulica, trgova i institucija; u ime hiljada sličnih jedna je morala biti ispričana da posvedoči o večitom stizanju uplašenog i odlučnog, gladnog i žednog, izgubljenog i samouverenog Provincijalca u omamljujuću, surovu, ravnodušnu obećavajuću prestonicu, o fizičkim i duhovnim avanturama tog susreta koji liči na dvoboj u kome oba učesnika nude i otimaju, miluju i gaze istovremeno. Radosavljević je dobro osetio i klasične dimenzije, i ritualnu stranu, i individualnu boju i snagu Susreta koji oblikuje ljudske sudbine ali i duh grada, njegov trajni profil.
     
    Oko Anđelka Tacaka buja život baš kao i u njemu, na onaj donekle nesvestan način kako ga mladost oseća, pridajući svemu i svima važnost, sluteći dublje razloge ali i preuveličavajući značaj zbivanjima. U jednakom raitmu buja i priča, pretiču se epizode, traže svoj prostor i sporedni junaci i munjeviti utisci. Individualnosati se otimaju sve organizovanijim oblicima društvenog, tačnije partijskog života, ali se i sapliću, nestaju kao točkići superiornog kolektivnog mehanizma. Ni obični naslov romana u tom svetlu nije sasvim običan. Drugovi oko Anđelka jesu drugovi (cimeri, prijatelji, drugari), ali i drugovi koji traže poslušnost, partijsku solidarnost, politički angažman. Epizoda sa Tacakovom novinarskom karijerom sažima u sebi dugu i znanu priču o otporima i pristajanjima, karijerizmu i otpadništvu, rutini i kreativnosti, o kupovini duša i prodaji savesti.
     
    Radosavljević rasnim pripovedanjem i veštim sažimanjem uspeva da izbegne svaku od kolotečina u koju bi osnovna priča mogla da odvede. I kritičnost, i sentimentalnost, i knjiška učenost, i lekcije iz istorije, i naturalizam, nisu cilj već sredstvo da se mnogolikost života uhvati na rubu, tamo gde je i sjaj i beda, i suza i smeh, i neponovljiva i vazda ista. Tu strast za izuzetnošću (vremena, prostora, jedinke, sudbine) možda najbolje potvrđuje epistolarni deo romana, četiri pisma koje će Anđelku iz Pariza uputiti drug sa fakulteta, još jedan od osvajača prestonice. Radost saznavanja ravna je mukama spoznaje, u njoj posvuda i uvek ima blizine tragičnog.
     
    Nimalo slučajno – naš pisac je dobar psiholog – glavni junak ova ozbiljna pisma, ove jauke sunarodnika (koji, tražeći svoje mesto pod suncem, shvata kako ga je tražila srpska kraljica Natalija, ruska grofica Marija Baškirtcef, srpski trgovac Miša Anastasijević), ne čita dok voli, radi i dok se nada, nego kada mu izmakne tle pod nogama, kada ga razočaraju ljudi, prevari grad, sirenski dozovu daljine i prostreli odluka da napusti otadžbinu. Anđelkov obični život začet u senci ličnih ali i opšte tragedije, završava se nesrećnim padom sa litice na jugoslovensko-austrijskoj granici. Apsurd ovakvog kraja samo je jedan u nizu apsurda koji su u smrt odveli čitavu porodicu sa očeve strane, majku, a njegovim letom (na zemlju umesto na nebo) okončali jedan nedužni porodični lanac bez budućnosti, nevinu avanturu u kojoj su sve mogućnosti završile ništavilom.
     
    “S bolnom nasladom zacrtan trag misli”, naziv je poglavlja u kome se opisuju muke početničkih pokušaja pisanja. Iako više ni u čemu početnički, već samo dosledno opredeljen za pripovedanje koje bi mogli da proglase prošlošću, ovaj roman obitava na takvom putu, bez želje da se dodvorava izmima.
     
    
     
    (NIN – 4. februar 1994.)
    Show book
  • Раногрешници - cover

    Раногрешници

    Borislav Radosavljević

    • 0
    • 0
    • 0
    NEOBIČNA PROZA
     
    Ovo je neobična proza. Neobična je po tome što ne samo da takozvanih glavnih književnih likova ima više, nego i po tome što svi ovi likovi, neprekidno uslovljeni jedno drugim, ostvaruju neku vrstu kolektivnog književnog junaka. Njihove pojedinačne životne sudbine, u godinama Drugog svetskog rata, ocrtavaju se postepeno, pojedinostima koje se slažu u mozaik sve živopisnije i sve šire. Obeležje ove Radosavljevićeve proze, vrlo značajno, je osobena ritmičnost kazivanja, ostvarena posebnim ritmom rečenice. Taj ritam je i element koji sjedinjuje celokupnu naraciju, koji omogućuje njeno jedinstveno, zgusnuto tkanje. Vrlo nedvosmisleno rečeno, mislim da je najveći kvalitet Radosavljevićeve proze baš u toj njegovoj rečenici, književno izvanredno izgrađenoj i izrađenoj, nadmoćnoj, kojom se ostvaruje i živa mada iskidana akcija, i autentičan iako stilizovan govor našeg življa u Pomoravlju, i višesmisleni odnosi između šumadijskog pejzaža i zanjihanih, tragičnih ljudskih sudbina. Svojom rečenicom Radosavljević uspeva da sugeriše gotovo muzički tonalitet neke nostalgičnosti, vrlo tanane, neodvojive od autorove priče o neobičnim životima takozvanih običnih ljudi.
     
    Svetlana Velmar-Janković
    Show book
  • Anfarwoldeb - cover

    Anfarwoldeb

    Aleksandar Novaković

    • 0
    • 0
    • 0
    Ideja o lutanju duše često je bila predmet umetničkih dela, ali Novaković dušu koja luta seli iz priče u priču u sve gore situacije-bezizlaze, smeštene u prepoznatljiva okruženja i zbivanja kojih smo i dalje svedoci, a otmenost duše njegovih junaka ne dozvoljava im da posrnu.
    Show book
  • Bernardijeva soba - cover

    Bernardijeva soba

    Slobodan Tisma

    • 0
    • 0
    • 0
    Roman koji je dobio Ninovu nagradu za 2011.
    U obrazloženju žirija piše da se delo "Bernardijeva soba" izdvojilo osobenom perspektivom ljudske izolacije i umetničke samodovoljnosti i izuzetno uverljivo komunicira sa čitaocima.
    Knjiga je napisana u prvom licu, kao ispovest glavnog junaka Pište Petrovića, tridesetneštogodišnjaka koji bez posla i plana živi od danas do sutra (osim zadnjeg poglavlja koje je dato u trećem licu kao rekapitulacija događaja – samo za nestrpljive).
    Knjiga je objavljena na srpskom jeziku, a razumeju je oni kojima je maternji hrvatski, bosanski ili crnogorski.
    Show book
  • Bozanstvena rimejk 2016 - cover

    Bozanstvena rimejk 2016

    Rastislav Durman

    • 0
    • 0
    • 0
    Kao što je u „Božanstvenoj komediji“ Dante obišao pakao, čistilište i raj, tako junak ovog romana (Adam Adamov, novinar, 35) obilazi paralelne svetove (da pronađe neki da se na njega preseli, pošto će na ovaj da padne meteor). Umesto Vergilija i Beatriče, Adamovi vodiči i pratioci su anđeo čuvar Ambriel i Lilit. Adamov izbor mora da zadovoljava tri uslova (da se nisu razvili virusi sa kojima Adamov imunološki sistem ne bi znao šta da radi; da je civilizacijski nivo približno isti kako Adam ne bi umro od gladi ili završio u zoološkom vrtu; da tamošnji Adam ima odgovarajući socijalni status). Postoji i četvrti koji Ambrielov šef neće da kaže što posete paralelnim svetovima čini napetim, tu i tamo smrtonosnim.Roman koji preispituje postojeći civilizacijski model i u šta ovaj može da se pretvori.Knjiga je napisana na srpskom jeziku, a razumeju je oni kojima je maternji hrvatski ili bosanski.
    Show book