Otros libros que te pueden interesar

• 

  Τελευταία Φορά

  Angeliki Aristotelous

  • 0
  • 0
  • 0

  Αν μια μέρα πλησιάζες τον καθρέφτη και δεν μπορούσες να δεις τον εαυτό σου, τι θα έκανες? Αυτή είναι η ιστορία ένος διάσημου συγγραφέα που στο απόγειο της καριέρας του συνειδητοποιεί ότι δεν μπορεί να δει το είδωλό του στον καθρέφτη. Έντονα φιλόδοξος αλλά και απελπισμένος για τη ζωή του, ζητά τη βοήθεια του ψυχοθεραπευτή αδελφού του για να ανακαλύψουν το μυστήριο που ζει. Τελικά είναι μια μορφή ψύχωσης ή έχει πεθάνει και ζει το πνεύμα του στη γη?

  Ver libro

• 

  Μην ξεχνάς να με θυμάσαι

  Colleen Hoover

  • 0
  • 0
  • 0

  ΠΟΤΕ ΜΗ ΣΤΑΜΑΤΑΣ…
  ΠΟΤΕ ΜΗΝ ΞΕΧΝΑΣ…
  ΑΠΛΩΣ ΘΥΜΗΣΟΥ…
  Η Τσάρλι Γουίνγουντ και ο Σάιλας Νας ήταν κολλητοί από όταν θυμούνταν τους εαυτούς τους. Στην εφηβεία ερωτεύτηκαν. Και ξαφνικά ένα πρωινό έγιναν δύο άγνωστοι;
  Το πρώτο τους φιλί, ο πρώτος τους καβγάς, η στιγμή που κοιτάχτηκαν στα μάτια με έρωτα… Όλες οι αναμνήσεις τους σκορπίστηκαν στον αέρα. Σαν να μην υπήρξαν ποτέ.
  Τώρα η Τσάρλι και ο Σάιλας πρέπει να δουλέψουν μαζί για να αποκαλύψουν την αλήθεια για το τι τους συνέβη και γιατί. Αλλά όσο περισσότερα μαθαίνουν για το ζευγάρι που ήταν κάποτε, όλο και περισσότερα ερωτήματα προκύπτουν για το πώς βρέθηκαν εκεί.
  Το να ξεχνάς είναι τρομακτικό, αλλά μερικές φορές είναι πιο τρομακτικό να θυμάσαι.

  Ver libro

• 

  Αμάν αμάν!

  Στέφανος Ξενάκης

  • 0
  • 0
  • 0

  Ήταν η μικρή αράχνη που στήριζε μια μεταξωτή κλωστή σ' ένα φύλλο του γιασεμιού κι ύστερα κρεμόταν πάνω της και νανούριζε τους πόθους της.
  Ήταν η ανόητη σαύρα που κρύφτηκε στη ρίζα του αλεξανδρινού, γιατί φοβήθηκε τη σκιά της ερημιάς.
  Ήταν η φτερούγα από τ' όνειρο του Σέβη, που καρφώθηκε σαν τον σουγιά σε μια γινωμένη ρόγα σταφυλιού.
  Ήταν ο αναστεναγμός από τον ξεσταχιασμένο έρωτα του Σούλια, που έκανε τις πέτρινες βρύσες να ιδρώνουν.
  Ήταν οι κόμποι από το φαρμάκι στην ψυχή της Σιδερίας, που έσταζαν πάνω στα κυκλάμινα και τα ξέραιναν.
  Ήταν η αναπνοή του Λέου, που τρεμόπαιζε στα φτερά της άσπρης πεταλούδας και δεν την άφηνε ν' αποκοιμηθεί.
  Ήταν η αγάπη της Δαμάσκας, που άνοιγε τα μπουμπούκια της μπιγκόνιας.
  Ήταν όλ' αυτά ανακατωμένα.
  Ποιος μπορούσε να τα ξεχωρίσει – και προς τι…
  Αμάν αμάν, καρδούλα μου! Ένας σεβντάς είν' όλα.
  Μια σταγόνα δροσιάς, πάνω στο πολύχρωμο κεφάλι της νιογέννητης κάμπιας.
  Αμάν αμάν, καρδούλα μου… Ένα σερμπέτι είν' όλα.
  Ένας καημός…

  Ver libro

• 

  Το χρυσό σημειωματάριο

  Doris Lessing

  • 0
  • 0
  • 0

  Το συγκλονιστικό πορτρέτο μιας γυναίκας που αναζητά την ταυτότητά της σε έναν κόσμο που αλλάζει
  
  Στο Λονδίνο του 1950 η συγγραφέας Άννα Βουλφ παλεύει με την έλλειψη έμπνευσης. Χωρισμένη, με ένα παιδί, ανησυχώντας μήπως τρελαθεί, καταγράφει τις εμπειρίες της σε τέσσερα σημειωματάρια: ένα μαύρο για τη συγγραφική της ζωή, ένα κόκκινο για τις πολιτικές της απόψεις, ένα κίτρινο για τα συναισθήματά της και ένα μπλε για τα καθημερινά γεγονότα.
  Όμως ένα πέμπτο σημειωματάριο, το χρυσό, είναι αυτό στο οποίο τα σκόρπια νήματα της ζωής της συνδέονται και όλα αποκτούν νόημα…
  
  Το Χρυσό σημειωματάριο είναι κατά γενική ομολογία το κορυφαίο έργο της Doris Lessing, ένα από τα σημαντικότερα μυθιστορήματα του 20ού αιώνα.
  
  
  «Δεν περνάει απλώς ένα πολιτικό μήνυμα, αλλά ρίχνει τις μάσκες που είχαν μάθει να φορούν οι γυναίκες και δείχνει τους κινδύνους και τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν όταν προσπαθούν να ζήσουν
  μια ελεύθερη ζωή σ' έναν ανδροκρατούμενο κόσμο… Ένα μυθιστόρημα-ορόσημο, ένα βιβλίο που άλλαξε και εξήγησε μια γενιά».
  The Independent
  
  «Το Χρυσό σημειωματάριο είναι το ημερολόγιο μιας συγγραφέως σε σοκ, μιας νεαρής αποφασισμένης να σφυρηλατήσει μια ζωή ως "ελεύθερη γυναίκα", ως "διανοούμενη". Η Doris Lessing είναι μια συγγραφέας με μεγάλη δύναμη, που μπορεί να κλείσει τα μάτια της και να αποδώσει μια κατάσταση μόνο με τη δύναμη της συναισθηματικής της ενέργειας».
  Joan Didion, The New York Times
  
  «Η συγγραφέας που εξιστόρησε με επικό τρόπο τη γυναικεία εμπειρία και με σκεπτικισμό, φλόγα και ενορατική δύναμη υπέβαλε έναν διχασμένο πολιτισμό σε εξονυχιστικό έλεγχο».
  Από το σκεπτικό της Σουηδικής Ακαδημίας για τη βράβευση της Doris Lessing με το Νόμπελ Λογοτεχνίας το 2007

  Ver libro

• 

  Μαύρη άμμος

  Cristina Cassar Scalia

  • 0
  • 0
  • 0

  Η Αίτνα βρυχάται στη Σικελία…
  
  Την ώρα που η Κατάνια θάβεται κάτω από μια βροχή στάχτης, το σώμα μιας γυναίκας που έχει μουμιοποιηθεί από τον χρόνο βρίσκεται στην εγκαταλειμμένη πτέρυγα μιας επιβλητικής βίλας στις πλαγιές του ηφαιστείου. Η βίλα είναι σχεδόν ακατοίκητη από το 1959, μόνο ο Άλφιο Μπουράνο, ανιψιός του παλιού ιδιοκτήτη, μένει περιστασιακά σε κάποια δωμάτια.
  Η αστυνομική υποδιευθύντρια Τζοβάνα Γκουαράζι, Βανίνα όπως τη φωνάζουν συνήθως, που σκοπεύει να περάσει το βράδυ της ήσυχα βλέποντας παλιές ασπρόμαυρες ταινίες, καλείται εσπευσμένα στον τόπο του μακάβριου ευρήματος.
  Η Βανίνα θα χρειαστεί τη βοήθεια του συνταξιούχου αστυνόμου Μπιάτζο Πατανέ. Οι αναμνήσεις του ηλικιωμένου άντρα θα την οδηγήσουν στο μέρος όπου άρχισαν όλα: έναν διάσημο οίκο ανοχής της δεκαετίας του 1950, τον περίφημο Οίκο Βαλεντίνο. Αλλά η Βανίνα σύντομα θα συνειδητοποιήσει ότι δεν έχει να κάνει με μια ιστορία θαμμένη στο παρελθόν. Τα ματωμένα ίχνη που ακολουθεί οδηγούν σε έναν δολοφόνο που κυκλοφορεί ελεύθερος σήμερα…
  
  Στη σκιά της Αίτνας αλλά και της μαφίας, ένα αστυνομικό μυστήριο γεμάτο με τα χρώματα και τα αρώματα της Σικελίας, που έκανε ρεκόρ πωλήσεων και χαρακτηρίστηκε φαινόμενο στην Ιταλία.
  
  
  
  ΟΙ ΚΟΡΥΦΑΙΟΙ ΙΤΑΛΟΙ ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ  ΤΟΥ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΥ ΕΙΠΑΝ ΓΙΑ ΤΗ ΜΑΥΡΗ ΑΜΜΟ:
  
  «Η Σικελία, με όλη την ομορφιά και τις αντιθέσεις της είναι το τέλειο σκηνικό, που σου επιτρέπει να κηλιδώσεις το φολκλόρ με το δράμα, παίζοντας με κάτι που όλοι νομίζουν ότι ξέρουν αλλά πάντα εκπλήσσει. Κι εδώ ξεκινάει με τη μαύρη σκόνη της Αίτνας, που σκεπάζει, φθείρει και καμουφλάρει τα πάντα».
  Carlo Lucarelli
  
  «Μια απέριττη ιστορία με ρυθμό και ένταση, που αιωρείται ανάμεσα σε ένα παρελθόν που αρνείται να ταφεί και ένα παρόν που δεν είναι ποτέ εντελώς κατανοητό».
  Maurizio de Giovanni
  
  «Η υποδιευθύντρια Τζοβάνα Γκουαράζι έχει την οξυδέρκεια, την επιμονή και τη φαντασία μιας σπουδαίας αστυνομικού».
  Giancarlo De Cataldo

  Ver libro

• 

  Οι ασυγχώρητες

  Βασιλική Τσολάκη

  • 0
  • 0
  • 0

  H Ασημίνα μοιάζει αλλά δεν είναι ένα ευάλωτο κορίτσι στα 1956. Η δύναμή της αποκαλύπτεται όταν αποφασίζει να τυλίξει στα δίχτυα της τον εύελπι Επαμεινώνδα Αγαπητό. Από την άλλη, ο Επαμεινώνδας Αγαπητός μοιάζει αλλά δεν είναι ένα άκακο, άβουλο πλάσμα. Θα ανακαλύψει το σκοτάδι του όταν διαλέξει την εκδίκηση απ' τη συγχώρεση.  Και η μητέρα του η Μέλπω μοιάζει αλλά δεν είναι μια κλασική Ελληνίδα πεθερά. Ξεπερνά τον εαυτό της όταν έρχεται αντιμέτωπη με ένα ασυγχώρητο λάθος της νύφης της. Καταλύτες για την αυτογνωσία όλων τους  είναι ένα ψαροκόκαλο που καθορίζει τη ροή της ιστορίας και ο Βαλάντης Αλεξίου, ο άσπονδος φίλος του Επαμεινώνδα. Τι θα συμβεί όταν οι ήρωες θα υποκύψουν στα πάθη τους και ποιες θα είναι οι συνέπειες για τη Ρωξάνη και την Αλεξάνδρα, τις δύο κόρες του ζεύγους Αγαπητού; Και ο εγγονός της Ασημίνας, ο Βαρδής, θύμα επίσης ξένων αμαρτιών, πρέπει να εκδικηθεί ή να συγχωρέσει;
  
  Μια ιστορία για το αιώνιο δίλημμα της ελεύθερης βούλησης, τη θεία δίκη και τις αδιόρατες ποινές του σύμπαντος. Ένα βιβλίο που αποδεικνύει ότι ο Θεός είναι απλώς Εκείνος που μετράει τις μάρκες όταν τελειώνει το παιχνίδι της ζωής επιβραβεύοντας τον έντιμο και τιμωρώντας όποιον παίζει με χαρτιά σημαδεμένα.
  
  
  
  Ασυγχώρητη… Έτσι αποκαλούσε πάντα η Ρωξάνη τη μακαρίτισσα την Ασημίνα, όπως την προσφώνησε και η γιαγιά της η Αμαλία πάνω απ' τον τάφο της. Ασυγχώρητη από θεούς, αγίους και ανθρώπους. Κι άλλοτε την έλεγε φίδι, έχιδνα, εξαποδώ και τρισκατάρατη, υιοθετώντας τα παρατσούκλια που της είχε κολλήσει η Μέλπω, η γιαγιά της από το σόι του πατέρα της. Κι όποτε πρόφερε μια τέτοια λέξη, ένιωθε μια ραγισματιά στα σπλάχνα, ώσπου έπαψε να αφουγκράζεται το σώμα της και να ελπίζει πως κάποτε η σάρκα της θα αισθανόταν τον έρωτα. Δεν ήθελε να τον νιώσει, για να μη μοιάσει σ' εκείνη.
  
  
  Ανάμεσα στα σκέλια της γυναίκας υπάρχει το θερμοκήπιο της ζωής. Η μήτρα πεινάει για σπέρμα, μα δεν αφήνουμε οποιονδήποτε να τη βεβηλώσει. Η γυναίκα εκπαιδεύεται να συνηθίσει την πείνα της. Χαλινάρι της σάρκας της η αγάπη...

  Ver libro