Other books that might interest you

• 

  Η κρυφή ζωή της Λαίδης Ίμοτζεν

  Sarah MacLean

  • 0
  • 0
  • 0

  Με τις ατίθασες μπούκλες της και τις ακόμα πιο ατίθασες ιδέες, αλλά και μια ασίγαστη αγάπη για εκρηκτικά πειράματα, η κοινωνία έχει φορέσει στη Λαίδη Ίμοτζεν την ταμπέλα της περίεργης, μοναχικής… αγνοώντας φυσικά ότι είναι μέλος των διαβόητων Δαιμόνιων Καλλονών, μιας ομάδας εκδικητριών που κινούνται εκτός των συνηθισμένων κύκλων του Λονδίνου.
  Αλλά ο Τόμας Πεκ δεν είναι ένας συνηθισμένος Λονδρέζος. Ο ευφυής ντετέκτιβ αναδείχθηκε από τους σκληρούς δρόμους της πόλης και κατέκτησε μια αξιοσημείωτη καριέρα, λόγω της θέλησής του και της μοναδικής ικανότητας να βλέπει τις λεπτομέρειες που οι περισσότεροι αγνοούν.
  Και μια λεπτομέρεια είναι ότι η Λαίδη Ίμοτζεν δεν είναι μια «μοναχική, περίεργη», είναι ένα εκρηκτικό πανδαιμόνιο.
  Αν τον ρωτήσεις, θα σου πει ότι χρειάζεται κάποιον να τη χαλιναγωγήσει. Και όταν η παντοδύναμη οικογένειά της ανακαλύπτει τις μεταμεσονύκτιες περιπέτειές της, έχει κι εκείνη ακριβώς την ίδια άποψη…
  Ο Τόμας δεν έχει καμιά όρεξη να γίνει προστάτης της∙ έχει τη δουλειά του και την καριέρα του. Επίσης, δεν έχει χρόνο για να επιτηρήσει το εκρηκτικό χάος της νεαρής κοπέλας, όσο δελεαστικό κι αν είναι το περιτύλιγμά του.
  Όμως κάποιες αποστολές δεν τις επιλέγεις∙ σε επιλέγουν. Και ακόμα κι αν κλείσεις τα μάτια μπροστά στη φωτιά, το πεπρωμένο δεν το ξεγελάς.

  Show book

• 

  Μαρινέλλα - Οι νύχτες που έγιναν...

  Γιάννης Δενδρινός

  • 0
  • 0
  • 0

  «Θα έπρεπε να γράψετε ένα βιβλίο για τη μαμά». Κουβέντα από την Τζωρτίνα στα γενέθλια της Μαρινέλλας, πριν από χρόνια.
  Το άκουσα, το ξέχασα. Δεν το πήρα αψήφιστα, αλλά ήξερα πως είμαι ακατάλληλος για βιογράφος, εξαιτίας του ύφους που γράφω. Καλώς ή κακώς. Από αλλού ξεκινώ και αλλού βρίσκομαι, παρεμβαίνει το θυμικό μου, νευριάζω με τους ήρωές μου, κάνω αυτά που κάνω, ώστε να μη συμπεριλαμβάνομαι στους τρέχοντες κολοσσούς της λογοτεχνίας. Δεν παραληρώ για τα αποδεκτά «πολιτικώς ορθά» και de facto απυρόβλητα μείζονα θέματα.
  Με τέτοιον χαρακτήρα πώς να αναλάβω μια Μαρινέλλα, με την οποία ναι μεν μας συνδέουν μερικές ενδιαφέρουσες δεκαετίες, αλλά δεν θα μου προέκυπταν φωτοστέφανα και θαυμαστικές κορόνες για τον μελωδικό κόσμο της νύχτας.
  «Ξέρετε, εγώ…». Έφερνα αντιρρήσεις, ξέροντας τον χαρακτήρα μου. Η άλλη πλευρά επέμενε: «Κάνετε λάθος…». «Μα είμαι ολόκληρος ένα κινούμενο λάθος», απαντούσα. Τελικά, ο βιογράφος «εάλω»…
  «Εσύ με ξέρεις» ― η Μαρινέλλα.
  «Εγώ σ' αγαπώ, αλλά φοβάμαι ότι εσύ δεν με ξέρεις», απαντούσα.
  Τσούλησε ένα διάστημα με «σε ξέρω», «δεν με ξέρεις», ώσπου να το πάρουμε απόφαση και να ξεκινήσουν τα μεσημεριανά συμπόσια εις μνήμην του Πλάτωνα και άλλων συγγενών ανάλογων συμποσιακών εμπειριών.
  Έτσι προχωρήσαμε, φωτίζοντας με μεσημβρινό φως νύχτες ή και μέρες μιας ζωής από χώμα, φωνή, έρωτα, μόχθο και πολλή αγάπη. Κι έγινε ένα βιβλίο που, χωρίς να είναι a priori βιογραφία, άρχισε να μοιάζει με μυθιστόρημα δικό μου.
  Γ. Ξ.
  
  
  Ό,τι αγαπώ και ψιθυρίζω είναι αυτό το λίγο που γνωρίζω...

  Show book

• 

  Φάκελος Κλάουζεν - Ένας...

  Jorn Lier Horst

  • 0
  • 0
  • 0

  Όταν ο βουλευτής και βετεράνος του Εργατικού Κόμματος, Μπέρναρντ Κλάουζεν, πεθαίνει ξαφνικά από καρδιακή προσβολή, ο Βίλιαμ Βίστιν καλείται στο γραφείο του γενικού εισαγγελέα. Κάτι ανακαλύφθηκε στο σαλέ του Κλάουζεν, το οποίο δεν συνάδει με την εικόνα του ως ηθικού και αδέκαστου πολιτικού. Τα συμφέροντα του έθνους πιθανότατα κινδυνεύουν και η υπόθεση πρέπει να αντιμετωπιστεί με απόλυτη διακριτικότητα, κρυφά από τον Τύπο και τους πολίτες.
  Ο Βίστιν, λίγοι εκλεκτοί αστυνομικοί και η κόρη του, η Λίνε, στρατολογούνται στην ειδική ερευνητική ομάδα. Σύντομα διαπιστώνουν ότι τα μυστικά δεν σχετίζονται τόσο με την πολιτική όσο με το έγκλημα. Μεταξύ άλλων, με την εξαφάνιση ενός νεαρού άντρα, ο οποίος χάθηκε κατά τη διάρκεια μιας εξόρμησης για ψάρεμα στη λίμνη Γέρσε, το 2003. Λίγο μετά, έφτασε μια επιστολή στο γραφείο του γενικού εισαγγελέα, η οποία υπονοούσε την ανάμειξη του Κλάουζεν στην υπόθεση, αλλά η πληροφορία καταχωνιάστηκε.
  Μοιραία, η υπόθεση αυτή καταλήγει στο γραφείο του ερευνητή ανεξιχνίαστων υποθέσεων, Άντριαν Στίλερ. Ο Βίστιν αντιμετωπίζει τα γεγονότα διστακτικά. Θα χρειαστεί τη βοήθεια του Στίλερ, του πρώην συνεργάτη του, για να αποκαλύψει τα πιο καλά κρυμμένα μυστικά του Μπέρναρντ Κλάουζεν.

  Show book

• 

  Κι ως την άλλη μου ζωή θα σε...

  Κώστας Κρομμύδας

  • 0
  • 0
  • 0

  Ποτέ δεν έμαθα την ακριβή ημερομηνία που γεννήθηκα. Ήμουν απλώς ένα μωρό που κάποιος εγκατέλειψε στα σκαλιά ενός ιδρύματος, όπως και τόσα άλλα. Οι γυναίκες που με ανέθρεψαν έλεγαν πάντα ότι πρώτα τραγούδησα και μετά μίλησα. Ίσως γιατί μέσα από τις νότες μαλάκωνε κάπως η σκληρότητα του κόσμου, την οποία δυστυχώς γνώρισα από νωρίς. Κόντρα όμως σε κανόνες και εμπόδια, εγώ συνέχισα να τραγουδώ, να ονειρεύομαι και να γελάω… Mέχρι τη στιγμή που μου τα πήραν όλα καταδικάζοντάς με σε θανατερή σιωπή.
  Ίσως επειδή ήμουν γυναίκα...
  Ίσως επειδή δεν θέλησα να υποτάξω την ψυχή μου σε άγραφους νόμους.
  Μεγαλώνοντας, ερωτεύτηκα, πόνεσα, έκλαψα, γονάτισα, αλλά στο τέλος κατάφερα να κοιτάξω τη ζωή από τη μεριά που επέλεξα εγώ και όχι οι άλλοι. Στάθηκα όρθια και πάλεψα για όσα με έκαναν να χαμογελώ. Έδωσα μάχη για να μην επιτρέψω σε κανέναν να μου στερήσει το δικαίωμα στο όνειρο. Και τελικά κατάλαβα πως η πραγματική αγάπη δεν σε φυλακίζει, αλλά σε κρατά ελεύθερη μέσα στην αγκαλιά της.
  
  Με λένε Μενεξιά και το όνομά μου το πήρα από το χρώμα των ματιών μου…

  Show book

• 

  Το κορίτσι του ημερολογίου

  Sebastian Fitzek

  • 0
  • 0
  • 0

  Τι κάνεις όταν ο θάνατος είναι ο μόνος τρόπος να επιζήσεις;
  
  
  ΣΥΛΛΕΚΤΙΚΗ ΕΚΔΟΣΗ ΜΕ ΕΙΔΙΚΟ ΕΦΕ
  Περάστε το εξώφυλλο με ένα βρεγμένο πανί
  για να εμφανιστεί η κρυμμένη εικόνα.
  
  ΜΕ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ
  
  ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΕΝΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ ΑΝΤΙΤΥΠΩΝ

  Show book

• 

  Σκισμένο ψαθάκι

  Δανάη Παπαδάτου

  • 0
  • 0
  • 0

  Ένα μικρό ψαροκάικο είναι η ζωή μου. Ένα μικρό, φθαρμένο ψαροκάικο που έχει σμαραγδιά φεγγάρια στο κατάρτι του κι έναν ξεσκούφωτο ήλιο αληταρά για τιμονιέρη. Ένα ψαροκάικο δίχως ρότα.
  «Πού πάμε, καπετάνιο;» με ρωτάει ο τιμονιέρης και μου κλείνει το μάτι.
  «Όπου πάν' τα κύματα!» λέω επίσημα εγώ.
  Και τα σμαραγδιά φεγγάρια που είναι στο κατάρτι σκάνε σαν ρόδια στην κουβέρτα.
  Κι ο ξεσκούφωτος ήλιος ο αληταράς παρατάει το τιμόνι του και χορεύει.
  Και η νύχτα γεμίζει χιλιάδες ήλιους αληταράδες. Και η ψυχή μου γεμίζει νύχτες πολύχρωμες. Γεμίζει σμαραγδιά φεγγάρια και θαλασσινά πουλιά. Πού να χωρέσουν μέσα μου όλ' αυτά; Πού να στριμωχτούν, πανάθεμά τα; Πάντως, αυτό που έχω σίγουρα καταλάβει είναι πως δεν μου πάει η κουστουμιά του κανονικού ανθρώπου. Σαν κλόουν γίνομαι κάθε φορά που προσπαθώ να τη φορέσω.
  
  Στο Σκισμένο Ψαθάκι, η αφήγηση της Αλκυόνης Παπαδάκη περιστρέφεται γύρω από μια βαθιά δυσλειτουργική οικογένεια, αποτυπώνοντας με λυρισμό σχέσεις και καταστάσεις που φαντάζουν ακραίες κι όμως υπάρχουν παντού γύρω μας, φωτίζοντας τις πιο αγνές αλλά και τις πιο σκοτεινές πτυχές της ανθρώπινης ύπαρξης.

  Show book