Outros livros que poderiam interessá-lo

• 

  ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΤΗ ΒΡΟΧΗ ΚΑΙ ΤΟ ΦΩΣ -...

  Peter M. Haris

  • 0
  • 0
  • 0

  Υπάρχουν στιγμές στη ζωή που όλα παγώνουν. Οι λέξεις σβήνουν, τα βλέμματα χάνουν το βάθος τους, και η προσμονή μοιάζει με σκιά που ξεθωριάζει στο φως της μέρας. 
  Και μετά, σαν ύστερος απόηχος μιας καταιγίδας, εμφανίζεται εκείνη η λεπτή γραμμή — ανάμεσα στη βροχή και το φως. 
  Εκεί, σ' αυτό το διάφανο σημείο, στέκεται η Μάγδα. 
  Μια γυναίκα που αγάπησε χωρίς όρια, πληγώθηκε χωρίς φωνή, και τώρα μαθαίνει να ζει ξανά — όχι για να ξεχάσει, αλλά για να νιώσει. Όχι δυνατά, αλλά αληθινά. 
  Μέσα από τις αναμνήσεις, τις σιωπές και τις μικρές πράξεις καλοσύνης που φωτίζουν τη ζωή της, η Μάγδα ανακαλύπτει κάτι βαθύτερο: πως η ευγνωμοσύνη δεν γεννιέται από την απουσία πόνου, αλλά από την αποδοχή του. 
  Κάθε δάκρυ, κάθε χαμόγελο, κάθε ανάσα γίνεται μέρος μιας εσωτερικής συμφιλίωσης — ενός ταξιδιού που οδηγεί από τη σκιά προς το φως. 
  Η ιστορία της δεν είναι μόνο δική της. Είναι όλων μας. 
  Όλων όσων ένιωσαν κάποτε ότι χάθηκαν και βρήκαν τον εαυτό τους ξανά μέσα στη γαλήνη της σιωπής, μέσα στη δύναμη της συγχώρεσης, μέσα στην ευγνωμοσύνη για το απλό θαύμα του να ζεις. 
  Ανάμεσα στη Βροχή και το Φως είναι μια ωδή στη δεύτερη ευκαιρία. 
  Στο φως που παραμένει, ακόμη κι όταν όλα μοιάζουν χαμένα. 
  Και στην απλή, αφοπλιστική αλήθεια πως η ζωή δεν τελειώνει με μια καταιγίδα — 
  μόνο αρχίζει ξανά, λίγο πιο αργά, λίγο πιο ήρεμα, λίγο πιο σοφά.

  Ver livro

• 

  Μίμικ

  Sebastian Fitzek

  • 0
  • 0
  • 0

  Μη φοβάσαι τίποτα!
  Μόνο τον εαυτό σου…
  
  Μια μικρή σύσπαση στη γωνία του στόματος, μια απειροελάχιστη αλλαγή στην κόρη του ματιού, αυτά της αρκούν για να «διαβάσει» τον πραγματικό εαυτό κάποιου…
  
  
  Η Χάνα Χερμπστ είναι η πιο έμπειρη ειδικός στην ερμηνεία των εκφράσεων του προσώπου στη Γερμανία. Ως σύμβουλος της Αστυνομίας, έχει βοηθήσει να συλληφθούν πολλοί επικίνδυνοι εγκληματίες. Αλλά τώρα, καθώς παλεύει με την απώλεια μνήμης μετά από μια εγχείρηση, έρχεται αντιμέτωπη με μια τρομερή περίπτωση: Μια μέχρι πρότινος άμεμπτη γυναίκα ομολογεί ότι δολοφόνησε βάναυσα την οικογένειά της. Μόνο ο μικρός της γιος, ο Πάουλ, επέζησε. Μετά την ομολογία της, η μητέρα  δραπετεύει. Ψάχνει τον γιο της για να ολοκληρώσει την «αποστολή του θανάτου» της; Η Χάνα έχει μόνο το σύντομο βίντεο της ομολογίας της για να βγάλει τα συμπεράσματά της. Αλλά υπάρχει ένα πρόβλημα: Η ΔΟΛΟΦΟΝΟΣ ΣΤΟ ΒΙΝΤΕΟ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΗ Η ΙΔΙΑ…

  Ver livro

• 

  Άτλας παράδοξο

  Olivie Blake

  • 0
  • 0
  • 0

  Έξι μάγοι είχαν την ευκαιρία της ζωής τους.
  Πέντε είναι πλέον μέλη της Λέσχης.
  Δύο δρόμοι ανοίγονται μπροστά τους.
  Όλοι πρέπει να διαλέξουν πλευρά.
  
  Ενόψει του τελευταίου έτους της ειδικότητάς τους, οι εναπομείναντες νεοσύλλεκτοι της Λέσχης βρίσκονται σε σύγχυση. Συμφωνίες που νόμιζαν ότι κατανοούσαν αποδεικνύονται τελικά απατηλές. Συμμαχίες που κάποτε ήταν σταθερές καταρρέουν, ενώ απίθανες –και ίσως επικίνδυνες– σχέσεις δημιουργούνται στη θέση τους.
  Στο Άτλας Παράδοξο, το τίμημα της εξουσίας απαιτεί από κάθε χαρακτήρα να διαλέξει πλευρά. Τι άλλο θα αναγκαστούν να θυσιάσουν οι μυημένοι στη Λέσχη για χάρη της γνώσης; Και σε ποιον τόπο –ή ποιο χρόνο– βρίσκεται η Λίμπι Ρόουντς;
  Τι είναι στ' αλήθεια η Λέσχη των Αλεξανδρινών και ποιος κινεί τα νήματα για να αλλάξει η ζωή όπως την γνωρίζουμε;

  Ver livro

• 

  Ανθρώπινο Λάθος - 30 διηγήματα...

  Αμβρόσιος Παπαδόπουλος

  • 0
  • 0
  • 0

  Μια συλλογή τριάντα αλληγορικών διηγημάτων από τον ψυχίατρο - ψυχοθεραπευτή Δημήτρη Παπαδημητριάδη, που κινούνται ανάμεσα στο υπαρξιακό και το κοινωνικό, στο τρυφερό και το σαρκαστικό.  
  Ιστορίες-ρωγμές στην επιφάνεια της καθημερινότητας, όπου ο άνθρωπος συγκρούεται με τον εαυτό του, τα συστήματα που τον περιχαρακώνουν και τις ψευδαισθήσεις που επινοεί για να αντέξει.  
  Κάθε κείμενο λειτουργεί σαν ψυχικό μικροσκόπιο και ταυτόχρονα σαν καθρέφτης του συλλογικού παραλογισμού. Εδώ, το αυτονόητο υπονομεύεται, ο κυνισμός χαμογελά ειρωνικά και το λάθος αποκτά φωνή, σχήμα και – αναπόφευκτα – πρόσωπο.

  Ver livro

• 

  Ο Ανήφορος

  ΜΙΧΑΛΗΣ ΚΑΜΑΚΑΣ

  • 0
  • 0
  • 0

  Σκλάβοι γεννηθήκαμε και πολεμούμε όλη μας τη ζωή να γίνουμε ελεύτεροι.
  
  Στα μέσα της δεκαετίας του '40, αμέσως μετά τον Ζορμπά, ο Καζαντζά­κης γράφει τον Ανήφορο, ένα κείμενο εσωτερικό, που το διακρίνει μελαγχολία βαθιά και λυτρωτική.
  Η δράση του εκτυλίσσεται αμέ­­σως μετά τον πόλεμο, σε Κρήτη και Αγγλία. Ο Κοσμάς, έπειτα από απουσία είκοσι χρόνων και την ενεργή συμμετοχή του στον πόλεμο, επιστρέφει στην πατρίδα του, το Μεγάλο Κάστρο, μαζί με την Εβραία γυναίκα του, τη Νοεμή, η οποία κουβαλάει την πανανθρώπινη μνήμη του Ολοκαυτώματος, και μαζί της την ερώτηση για την αξία της ζωής.
  Έχουν περάσει μόλις μερικές μέρες από τον θάνατο του πατέρα του κι η Κρήτη μετράει τις πληγές της αναβιώνοντας προσωπικές ιστορίες θάρρους και πόνου.
  Ο άνθρωπος που βγαί­­νει από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο είναι ένας άνθρωπος που δεν μπορεί να στοχαστεί, ένας άνθρωπος που δεν έχει σωθεί, που κινδυνεύει, και ο Κοσμάς μεταβαίνει στη μεταπολεμική Αγγλία για να τον σώσει. Το προσωπικό κόστος της επιλογής του είναι τεράστιο. Όμως αυτό είναι το χρέος, αυτός είναι ο ανήφορος που όλοι πρέπει να διαβούμε.
  Ο Ανήφορος, το ανέκδοτο μυθιστόρημα του Νίκου Καζαντζάκη, είναι ένα κλασικό έργο που θέτει ερωτήματα που διαρκώς κατατρέχουν τον άνθρωπο· δεν αποτελεί απλώς μια πολύ μεγάλη λογοτεχνική στιγμή για τη χώρα μας αλλά και ένα πολιτιστικό γεγονός.
  
  «Δε με νοιάζει ο θάνατος», συλλογίζουνταν, «με νοιάζει η φθορά· αυτή εξευτελίζει τον άνθρωπο. Αυτήν πρέπει να νικήσω…» Είχε γεράσει η πολιτεία της παιδικής του ηλικίας και της νιότης, θρύβουνταν κι αυτή, άρχιζε να γίνεται κουρνιαχτός και να σκορπίζεται στον άνεμο. Μπορούσε άλλη πολιτεία να χτιστεί αποπάνω της μα δε θα 'ταν η δική του· θα ξαναγέμιζαν πάλι οι δρόμοι με νέους μα δε θα 'ταν η δική του νιότη… «Αγαπημένο Κάστρο», μουρμούριζε κοιτάζοντάς το με τρυφερότητα, «γεράσαμε...»

  Ver livro

• 

  Η άλωση των Αθηνών από τις...

  Γιάννης Δενδρινός

  • 0
  • 0
  • 0

  Είναι βέβαιο πως η Ροδόσταμη, κωμόπολη της Ανατολικής Μακεδονίας, δεν είναι ευρύτερα γνωστή. Οι άνθρωποί της, όμως, πιθανότατα θυμίζουν γείτονες, συγγενείς, εραστές ή και τυχαίες γνωριμίες.
  
  Το έτος 1959 και η αναμονή του ξεχωριστού 1960, που εγκαινίαζε μια ζωηρή δεκαετία, ανέσυρε αναμνήσεις από γεγονότα που η Ιστορία κατέγραψε ως κοσμοϊστορικά, με τη συνδρομή επιστημόνων, ιστορικών ή καφενόβιων ρητόρων που κυκλοφορούν πάντα ανάμεσά μας, σαν αντιβίωση στην πλήξη. Μπορεί όμως να είμαστε κι εμείς φορείς ανάλογης αβάσταχτης σοβαρότητας ή και ελαφρότητας, όσο κι αν δεν το έχουμε εμπεδώσει, αφού ουδείς μάς το επισήμανε εγκαίρως… Η Ροδόσταμη, πάντως, συγκέντρωνε μια ενδιαφέρουσα ποικιλία από σωσίες των εαυτών μας. Οι αδελφές Γαργάρα, Φιλοθέη και Μαγιοπούλα, εκπαιδεύουν την αθωότητά τους αρχικά στην οικογενειακή αρένα και μετά ταξινομούν αλήθειες και ψευδαισθήσεις με σθένος ηρωικό και ευτράπελο. Οι δύο θυγατέρες του παλαιστή Ηρακλή Γαργάρα έγιναν έτσι αφορμή να γραφτεί ένα πόνημα θυελλωδών καταστάσεων – καιρικών, ψυχολογικών και άλλων.
  Ο συγγραφέας ισχυρίζεται ότι πρόκειται για συγγενικές του περσόνες ως προς την επιδίωξη απόδρασης σε μια Αθήνα έτοιμη να τις ανταμείψει με μυστικά τερατωδών αλλά ρομαντικών ρεφρέν, που υμνούσαν κάθε οξύμωρη προσδοκία ή ματαίωση. Κι αυτές, εύπιστες και απελπισμένες, επιδόθηκαν στο σπορ της Άλωσης, παραδομένες στα κέφια ενός εκτροχιασμένου χρόνου. Όσο για την εμμονή του συγγραφέα με τα έτη 1959 και 1960, αυτή, σύμφωνα με φήμες και σχόλια εμπειρογνωμόνων, οφείλεται στην ψυχωτική αμηχανία ενηλικίωσης που υπέστη – και την οποία, μάλλον, δεν ξεπέρασε ποτέ.

  Ver livro