Otros libros que te pueden interesar

• 

  Διπλή Ανάγνωση

  Η Αγία Γραφή

  • 0
  • 0
  • 0

  Με τέτοιο όνομα, ο Έλμερ θα μπορούσε κάλλιστα να είναι ήρωας κινουμένων σχεδίων, αλλά τα σχέδια γρήγορα άλλαξαν και έγιναν πιο δραματικά. 
  Μετά από μια σύντομη θητεία στο ναυτικό αποφασίζει να ασχοληθεί με την μεγάλη του αγάπη τη συγγραφή, η οποία και θα τον οδηγήσει στην πρώτη του αγάπη τυχαία μέσα σε ένα μουσείο. Γρήγορα η ζωή του θ’ αλλάξει πλοκή και θα γίνει αναπάντεχα σύζυγος και πατέρας. Κι ενώ χτίζει μια επιτυχημένη καριέρα, την ίδια στιγμή γκρεμίζει κάθε πιθανότητα προσωπικής επιτυχίας. 
  Η κόρη του θα σταθεί αφορμή να ταξιδέψει σε Ευρώπη και Ινδία και μέσα από αυτό το αναπάντεχο ταξίδι ζωής θα μάθει ότι η ουσία κρύβεται συχνά ανάμεσα στις γραμμές και κάποιες σελίδες αξίζει να τις διαβάζεις δύο φορές.

  Ver libro

• 

  Βαρκάρισσα της χίμαιρας

  Γιάννης Ξανθούλης

  • 0
  • 0
  • 0

  Κάποιο σταχτί απόγευμα του Σεπτέμβρη ήρθε κοντά μου, εκεί που χάζευα στα παρτέρια της αυλής, μου χάιδεψε το κεφάλι και μου είπε: «Τα λουλούδια μεγαλώνουν με τα τραγούδια των πουλιών». Ήμουν δεν ήμουν οχτώ χρονών.
  Ύστερα μπήκε μέσα, άνοιξε το ραδιόφωνο κι έκλεισε την πόρτα της. Έτσι έκανε. Πετούσε μια κουβέντα και μετά χανόταν...
  Έμπαινε στο σύννεφό της και ταξίδευε... «Δεν μας μεγάλωσε κανονικά», έλεγε αργότερα ο αδελφός μου, ο Τζόνυ.
  «Δεν μας έδωσε οδηγίες σωστής πλοήγησης».
  «Μας εξασφάλισε εισιτήριο διαρκείας για το πλεούμενο της χίμαιρας», του απαντούσα εγώ. «Λίγο το 'χεις;»
  «Κι αυτό ακόμη δεν μας το 'δωσε συνειδητά».
  Της έπεσε από την τσέπη και το βρήκαμε.
  Τίποτα δεν μας έδωσε συνειδητά.
  Η μάνα μας, η Ερασμία!
  Εμείς τη γνωρίσαμε τσακισμένη. Ξοδεμένη στα όνειρά της.
  
  Σε παλιές φωτογραφίες τη βλέπαμε αλλιώτικη.
  Μια όμορφη κοπέλα με φουντωτά μαύρα μαλλιά κι ένα πλατύ χαμόγελο στ' ολοστρόγγυλο πρόσωπό της.
  Ένα πλατύ, δακρυσμένο πάντα, χαμόγελο.
  «Ήταν όμορφη ε; Βλέπεις, Τζόνυ;»
  «Και τώρα είναι όμορφη. Είναι η πιο όμορφη!»
  Καμάρωνε σαν κόκορας ο Τζόνυ. Λες και του ανήκε!

  Ver libro

• 

  Ο Ανήφορος

  Κώστας Κρομμύδας

  • 0
  • 0
  • 0

  Σκλάβοι γεννηθήκαμε και πολεμούμε όλη μας τη ζωή να γίνουμε ελεύτεροι.
  
  Στα μέσα της δεκαετίας του '40, αμέσως μετά τον Ζορμπά, ο Καζαντζά­κης γράφει τον Ανήφορο, ένα κείμενο εσωτερικό, που το διακρίνει μελαγχολία βαθιά και λυτρωτική.
  Η δράση του εκτυλίσσεται αμέ­­σως μετά τον πόλεμο, σε Κρήτη και Αγγλία. Ο Κοσμάς, έπειτα από απουσία είκοσι χρόνων και την ενεργή συμμετοχή του στον πόλεμο, επιστρέφει στην πατρίδα του, το Μεγάλο Κάστρο, μαζί με την Εβραία γυναίκα του, τη Νοεμή, η οποία κουβαλάει την πανανθρώπινη μνήμη του Ολοκαυτώματος, και μαζί της την ερώτηση για την αξία της ζωής.
  Έχουν περάσει μόλις μερικές μέρες από τον θάνατο του πατέρα του κι η Κρήτη μετράει τις πληγές της αναβιώνοντας προσωπικές ιστορίες θάρρους και πόνου.
  Ο άνθρωπος που βγαί­­νει από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο είναι ένας άνθρωπος που δεν μπορεί να στοχαστεί, ένας άνθρωπος που δεν έχει σωθεί, που κινδυνεύει, και ο Κοσμάς μεταβαίνει στη μεταπολεμική Αγγλία για να τον σώσει. Το προσωπικό κόστος της επιλογής του είναι τεράστιο. Όμως αυτό είναι το χρέος, αυτός είναι ο ανήφορος που όλοι πρέπει να διαβούμε.
  Ο Ανήφορος, το ανέκδοτο μυθιστόρημα του Νίκου Καζαντζάκη, είναι ένα κλασικό έργο που θέτει ερωτήματα που διαρκώς κατατρέχουν τον άνθρωπο· δεν αποτελεί απλώς μια πολύ μεγάλη λογοτεχνική στιγμή για τη χώρα μας αλλά και ένα πολιτιστικό γεγονός.
  
  «Δε με νοιάζει ο θάνατος», συλλογίζουνταν, «με νοιάζει η φθορά· αυτή εξευτελίζει τον άνθρωπο. Αυτήν πρέπει να νικήσω…» Είχε γεράσει η πολιτεία της παιδικής του ηλικίας και της νιότης, θρύβουνταν κι αυτή, άρχιζε να γίνεται κουρνιαχτός και να σκορπίζεται στον άνεμο. Μπορούσε άλλη πολιτεία να χτιστεί αποπάνω της μα δε θα 'ταν η δική του· θα ξαναγέμιζαν πάλι οι δρόμοι με νέους μα δε θα 'ταν η δική του νιότη… «Αγαπημένο Κάστρο», μουρμούριζε κοιτάζοντάς το με τρυφερότητα, «γεράσαμε...»

  Ver libro

• 

  Πανκ 57 - Ήμασταν τέλεια μαζί...

  Penelope Douglas

  • 0
  • 0
  • 0

  Μίσα:
  Χαμογελάω διαβάζοντας το γράμμα της. Της λείπω.
  Στην Πέμπτη Τάξη οι δάσκαλοι των σχολείων μας οργάνωσαν ένα πρόγραμμα ανταλλαγής αλληλογραφίας. Νομίζοντας ότι είμαι κορίτσι, επειδή με λένε Μίσα, μου ανέθεσαν να αλληλογραφώ με τον Ράιεν, που λόγω του ονόματός του νόμιζαν ότι είναι αγόρι.
  Ταιριάξαμε απίστευτα και σύντομα αρχίσαμε να διαφωνούμε για τα πάντα: Ποια είναι η καλύτερη πιτσαρία, αν είναι καλύτερα τα Android από τα iPhone, αν ο Έμινεμ είναι ο καλύτερος ράπερ όλων των εποχών.
  Για τα επόμενα 7 χρόνια, υπήρχαμε ως Εμείς.
  Τα γράμματά της ήταν πάντα σε μαύρο χαρτί με ένα ασημί πλαίσιο. Μερικές φορές ερχόταν ένα την εβδομάδα, άλλες φορές τρία τη μέρα. Τα έχω ανάγκη. Είναι η μόνη που με καταλαβαίνει, με ηρεμεί και αποδέχεται όλα όσα είμαι.
  Υπήρχαν μόνο τρεις κανόνες: Δεν θα ανταλλάξουμε social media, αριθμούς τηλεφώνου ή φωτογραφίες. Είχαμε φτιάξει κάτι μοναδικό, γιατί να το καταστρέψουμε;
  Μέχρι που τυχαία πέτυχα στο ίντερνετ τη φωτογραφία μιας κοπέλας που τη λένε Ράιεν, της αρέσει η πίτσα Gallo και πεθαίνει για το iPhone της. Ποιες οι πιθανότητες να είναι απλώς σύμπτωση;
  Γ*μα το, πρέπει να τη συναντήσω.
  Και ελπίζω να μη με μισήσω γι' αυτό.
  
  Ράιεν:
  Έχει να μου γράψει τρεις μήνες. Κάτι συμβαίνει. Πέθανε; Τον συνέλαβαν; Με τον Μίσα όλα είναι πιθανά.
  Όμως χωρίς τα γράμματά του, αρχίζω να τρελαίνομαι. Δεν έχω με κάποιον να επικοινωνήσω. Φταίω. Έπρεπε με κάποιον τρόπο να είχα βρει τον αριθμό του ή μια φωτογραφία του.
  Τώρα μπορεί να χάθηκε για πάντα.
  Να περπατάω δίπλα του στον δρόμο και να μην το μάθω ποτέ.
  
  Δεδομένα σχετικά μ' εμένα:
  Λατρεύω τα ταμπού! Μου αρέσει να διαβάζω και να γράφω γι' αυτά, αν και γράφω και για θέματα που δεν είναι ταμπού.
  Χρειάζομαι χρόνο για να σου ετοιμάσω μια ιστορία. Τα καλά βιβλία δεν γράφονται γρήγορα και συχνά φορτίζω τις μπαταρίες μου γράφοντας ένα αυτόνομο μυθιστόρημα στο μέσο μιας σειράς.
  Λατρεύω τη βροχή. Τη λατρεύω αληθινά.
  Έχω πτυχίο στη Δημόσια Διοίκηση από το Πανεπιστήμιο της Βόρειας Αϊόβα και Μάστερ στα Παιδαγωγικά από το Πανεπιστήμιο Λογιόλα της Νέας Ορλεάνης.
  Δούλεψα ως δασκάλα επί οκτώ χρόνια.
  Λατρεύω τα ταξίδια με αυτοκίνητο. Είναι από τα πιο αγαπημένα μου πράγματα στον κόσμο.

  Ver libro

• 

  Ο Σκαντζόχοιρος που ήθελε

  Toon Tellegen

  • 0
  • 0
  • 0

  Μια μέρα, ο σκαντζόχοιρος, που συχνά νιώθει μόνος στο σπίτι του, αποφασίζει να προσκαλέσει όλους τους φίλους του. Την ίδια στιγμή όμως τρομάζει ακόμα και στην ιδέα, καθώς πιστεύει πως κάτι θα πάει λάθος.
  Αν, για παράδειγμα, εμφανιζόταν ο ελέφαντας και τα έσπαγε όλα;
  Και αν ο βάτραχος άρχιζε να κοάζει δυνατά, πώς θα μπορούσαν να ακούσουν με τόση φασαρία τι έχει να πει ο σκαντζόχοιρος;
  Τελικά τι είναι πραγματικά χειρότερο; Οι απρόσκλητοι επισκέπτες στο σαλόνι σου ή να χάνεις τον ύπνο σου στην ιδέα της απόρριψης;
  Ο Σκαντζόχοιρος που ήθελε είναι ένα βιβλίο για την ανακάλυψη του εαυτού και την αναμέτρηση με τη μοναξιά.
  
  Ο Tellegen γράφει με συγκινητικό και διασκεδαστικό τρόπο. Όσο κι αν υπεκφεύγει, υπερβάλλει, συρρικνώνεται και αστειεύεται, ποτέ δεν κρύβει το κεντρικό θέμα του: αναγνωρίσιμες ανθρώπινες συμπεριφορές και συναισθήματα.
  de Volkskrant

  Ver libro

• 

  Η κυρία με τις καμέλιες

  Alexandre Dumas

  • 0
  • 0
  • 0

  Στην κομψή παριζιάνικη κοινωνία του δέκατου ένατου αιώνα ο εύπορος νεαρός Αρμάν Ντιβάλ γνωρίζει την όμορφη και μυστηριώδη Μαργκερίτ Γκοτιέ, μια νέα γυναίκα ελευθερίων ηθών.
  Ερωτεύονται, κι η Μαργκερίτ δέχεται να εγκαταλείψει το αμαρτωλό παρελθόν της για χάρη του Αρμάν και τον ακολουθεί στην εξοχή, μακριά από την πόλη και τα δεσμά της κοινωνίας του Παρισιού.
  Ωστόσο, αυτή η ειδυλλιακή παράνομη σχέση διακόπτεται ξαφνικά από τον πατέρα του Αρμάν. Τότε η Μαργαρίτα, χωρίς καμία εξήγηση, τον εγκαταλείπει στέλνοντάς του μόνο ένα αποχαιρετιστήριο γράμμα. Ο Αρμάν, εμβρόντητος από την εξέλιξη αυτή, κάνει διάφορες υποθέσεις, οι οποίες, όμως, θα διαψευστούν.
  
  Η Κυρία με τις καμέλιες είναι μια αφήγηση μέσα στην αφήγηση, καθώς ο Αρμάν Ντιβάλ εξιστορεί με πάθος όσα έχουν συμβεί. Το έργο περιγράφει μια συγκινητική ιστορία για τον ανεκπλήρωτο έρωτα, τη θυσία, την κοινωνική καταδίκη αλλά και τη δύναμη της αγάπης, η οποία δεν πεθαίνει πραγματικά ποτέ.

  Ver libro