Otros libros que te pueden interesar

• 

  Η θεία κωμωδία (χαρτόδετο)

  ΜΙΧΑΛΗΣ ΚΑΜΑΚΑΣ

  • 0
  • 0
  • 0

  «Κόλαση, Καθαρτήρι, Παράδεισος υπάρχουν μέσα μας, μυστική, φοβερή ανθρώπινη Τριάδα, κι όλο το τραγούδι του Δάντη είναι το ασκητικό, επίπονο ανέβασμα από το χτήνος στο Θεό. Κάθε άνθρωπος έχει εντός του όλες τις αμαρτίες κι όλες τις δυνατότητες να τις παλέψει και να τις υποτάξει, κι όλες τις ελπίδες, ανηφορίζοντας από σφαίρα σε σφαίρα, δηλαδή από άθλο σε άθλο, να σμίξει με το Θεό. Κολασμένος, Αγωνιστής, Λυτρωμένος, να τα τρία πατώματα του τέλειου ανθρώπου. Ένα από αυτά τα τρία να λείψει –και του Κολασμένου ακόμα, προπάντων του Κολασμένου–, ο άνθρωπος είναι μισερός».
  
  Η Θεία Κωμωδία του Νίκου Καζαντζάκη είναι ένα έργο βαθιά φιλοσοφικό, που ξεπερνά τα όρια της θρησκείας και της μεταφυσικής, για να γίνει ένας ύμνος στην ανθρώπινη αναζήτηση και στην αέναη πάλη για γνώση και ελευθερία. Με τολμηρό ύφος, έντονο λυρισμό και φιλοσοφική ενδοσκόπηση, ο Καζαντζάκης δεν ακολουθεί τον δρόμο του Δάντη, αλλά δημιουργεί το δικό του μονοπάτι, προσφέροντας μια νέα εκδοχή της μετά θάνατον περιπλάνησης.

  Ver libro

• 

  Ο συνταγματάρχης δεν κοιμάται

  Emilienne Malfatto

  • 0
  • 0
  • 0

  Σε μια ανώνυμη πόλη μιας ανώνυμης χώρας σε πόλεμο ένας συνταγματάρχης ειδικός στις ανακρίσεις κάνει καθημερινά, μεθοδικά την αδυσώπητη δουλειά του: βασανίζει ανθρώπους για να μιλήσουν. Το βράδυ όμως ο συνταγματάρχης δεν κοιμάται. Ένας στρατός από φαντάσματα, τα θύματά του, έχει καταλάβει τα όνειρά του. Έξω βρέχει συνέχεια. Πόλη και άνθρωποι συγχωνεύονται σε ένα θολό τοπίο, λίγο σαν όνειρο – ή εφιάλτη. Τρεις άντρες χαμένοι, τρεις σκιές, περιφέρονται μέσα στην ατέλειωτη σκοτεινιά. Ο συνταγματάρχης, βασανισμένος βασανιστής. Η ορντινάντσα του, που παρατηρεί σιωπηλά και από απόσταση. Και, σε ένα μεγάλο άδειο μέγαρο, ένας στρατηγός που τρελαίνεται σιγά σιγά… Ένα σκληρό και παράξενα όμορφο βιβλίο για τον πόλεμο, τους άντρες και την τρέλα. Για τις ερειπωμένες πόλεις και τις ρημαγμένες ψυχές του πολέμου – κάθε πολέμου.
  
  Ο συνταγματάρχης έχει ξεχάσει από ποια ακριβώς στιγμή και έπειτα έπαψε να κοιμάται. Ύστερα από ποιον νεκρό, ποια ανάκριση, ποια μάχη, ποιο κορμί, που έπαψε πια να είναι κορμί. Πιστεύει πως αυτό πρέπει να έγινε σταδιακά.
  Τη συνειδητοποίησε πλήρως την τιμωρία του, αυτή την ισόβια ποινή στην οποία τον καταδίκασαν τα θύματά του που αρνούνται να του δώσουν αμνηστία έστω και προσωρινά, έστω για λίγες ώρες μόνο. Πάντα πρέπει να θυμάται και να βλέπει μπροστά του αυτούς που σκότωσε, αυτούς που εξακολουθεί να σκοτώνει διότι από τη στιγμή που κατέφτασε στο Άστυ συνεχίζει να εκτελεί το καθήκον του, τι άλλο μπορεί να κάνει, λέει μέσα του πως μονάχα αυτό ξέρει (σαν να ήταν γραφτό της μοίρας του) και κάθε πρωί λοιπόν συνεχίζει μετά την άγρυπνη νύχτα του, ντύνεται, βάζει τη στολή του, τον κόκκινο μπερέ του, παίρνει το σακίδιό του και βγαίνει στον γκρίζο κόσμο όπου τον περιμένει η ορντινάντσα δίπλα στο τζιπ του οποίου η μηχανή είναι ήδη αναμμένη επειδή δεν υπάρχει καιρός για χάσιμο κι επειδή έχει μπόλικη δουλειά μπροστά του.
  
  Βραβευμένη με PRIX GONCOURT πρώτου μυθιστορήματος

  Ver libro

• 

  Όλοι ήμασταν ψεύτες

  Emily Lockhart

  • 0
  • 0
  • 0

  Ένα ανεμοδαρμένο νησί στα παράλια της Μασαχουσέτης.
  Ένας αδηφάγος, απειλητικός ωκεανός.
  Μια φλογερή, εθισμένη κληρονόμος.
  Ένας ακαταμάχητος, απρόβλεπτος νεαρός άντρας.
  Ένα καλοκαίρι ασυγχώρητης προδοσίας.
  
  Είκοσι επτά χρόνια πριν από τα γεγονότα του Ήμασταν Ψεύτες, ακόμα ένα καλοκαίρι, μια άλλη γενιά, και οι ενοχές που θα τους κατατρύχουν για δεκαετίες.
  Μια ιστορία σκανδαλώδης, τραγική και θαμμένη κάτω από την κόκκινη άμμο.
  Καλώς ήρθατε και πάλι στην οικογένεια Σινκλέρ.
  
  Όλοι ήταν ψεύτες.

  Ver libro

• 

  1979

  Val McDermid

  • 0
  • 0
  • 0

  Είναι ακόμα Ιανουάριος και το 1979 έχει ήδη φέρει χιονοθύελλες, απεργίες, διακοπές ρεύματος και πολιτική αναταραχή. Για τη
  δημοσιογράφο Άλι Μπερνς, ωστόσο, τα άσχημα νέα είναι η ευκαιρία της να ξεφύγει από τα «γυναικεία θέματα» που δεν παύουν να της αναθέτουν οι αρχισυντάκτες της στη σκοτσέζικη εφημερίδα Daily Clarion. Συμμαχώντας με τον πολλά υποσχόμενο ερευνητή δημοσιογράφο Ντάνι Σάλιβαν, ξεσκεπάζουν μια υπόθεση διεθνούς φορολογικής απάτης και την απόπειρα μιας ομάδας υπερεθνικιστών να προκαλέσουν χάος στη χώρα τις παραμονές του δημοψηφίσματος για την απόσχιση της Σκοτίας από το Ηνωμένο Βασίλειο. Οι αποκαλύψεις τους θα τραβήξουν την προσοχή και θα δημιουργήσουν εχθρούς για τους δύο νέους, ανερχόμενους δημοσιογράφους. Καθώς πλησιάζουν στη ματωμένη κόψη της αλήθειας, η Άλι και ο Ντάνι θα ανακαλύψουν ότι και η δική τους ζωή κρέμεται από μία κλωστή.
  
  Πρώτο βιβλίο της νέας σειράς της Val McDermid, το 1979 μας μεταφέρει στη γεμάτη καπνό τσιγάρων αίθουσα σύνταξης της Daily Clarion, που δονείται από τον εκκωφαντικό θόρυβο των πιεστηρίων και το μανιασμένο κροτάλισμα των γραφομηχανών. Ένα ατμοσφαιρικό ταξίδι στο παρελθόν, που έχει πολλά να πει στο παρόν, το 1979 είναι η πιο πρόσφατη, αγωνιώδης, λεπτοδουλεμένη προσθήκη στο νουάρ πάνθεον της McDermid.
  
  Τα best seller μυθιστορήματα της Val McDermid, αναγνωρισμένης από κοινό και κριτικούς ως βασίλισσας του βρετανικού αστυνομικού μυθιστορήματος, εξακολουθούν να συναρπάζουν τους αναγνώστες σε όλο τον κόσμο πάνω από τριάντα χρόνια. Στο 1979 η McDermid επιστρέφει στο παρελθόν με την ιστορία της Άλι Μπερνς, μιας ερευνήτριας δημοσιογράφου, τα θέματα της οποίας την οδηγούν σ' έναν κόσμο διαφθοράς, τρόμου και θανάσιμων εγκλημάτων.
  
  «Η McDermid βρίσκεται σε εξαιρετική φόρμα και οι αναγνώστες θα αποζημιωθούν και με το παραπάνω γι' αυτό το καινούριο ταξίδι μαζί της».
  Crime Reads
  
  «Περαιτέρω αποδεικτικά στοιχεία ότι η θέση της ως "βασίλισσας του εγκλήματος" δεν πρόκειται να αμφισβητηθεί».
  Scotsman (ΗΒ)
  
  «Η McDermid έχει τη μαγική ικανότητα να βάζει τον αναγνώστη στην καρδιά της δράσης…»
  Janet Napolitano, Los Angeles Times
  
  «Η βασίλισσα του ψυχολογικού θρίλερ».
  Irish Independent
  
  «Λίγοι συγγραφείς αστυνομικών μυθιστορημάτων είναι της κλάσης της Val McDermid».
  The Washington Post

  Ver libro

• 

  Βαρκάρισσα της χίμαιρας

  Γιάννης Ξανθούλης

  • 0
  • 0
  • 0

  Κάποιο σταχτί απόγευμα του Σεπτέμβρη ήρθε κοντά μου, εκεί που χάζευα στα παρτέρια της αυλής, μου χάιδεψε το κεφάλι και μου είπε: «Τα λουλούδια μεγαλώνουν με τα τραγούδια των πουλιών». Ήμουν δεν ήμουν οχτώ χρονών.
  Ύστερα μπήκε μέσα, άνοιξε το ραδιόφωνο κι έκλεισε την πόρτα της. Έτσι έκανε. Πετούσε μια κουβέντα και μετά χανόταν...
  Έμπαινε στο σύννεφό της και ταξίδευε... «Δεν μας μεγάλωσε κανονικά», έλεγε αργότερα ο αδελφός μου, ο Τζόνυ.
  «Δεν μας έδωσε οδηγίες σωστής πλοήγησης».
  «Μας εξασφάλισε εισιτήριο διαρκείας για το πλεούμενο της χίμαιρας», του απαντούσα εγώ. «Λίγο το 'χεις;»
  «Κι αυτό ακόμη δεν μας το 'δωσε συνειδητά».
  Της έπεσε από την τσέπη και το βρήκαμε.
  Τίποτα δεν μας έδωσε συνειδητά.
  Η μάνα μας, η Ερασμία!
  Εμείς τη γνωρίσαμε τσακισμένη. Ξοδεμένη στα όνειρά της.
  
  Σε παλιές φωτογραφίες τη βλέπαμε αλλιώτικη.
  Μια όμορφη κοπέλα με φουντωτά μαύρα μαλλιά κι ένα πλατύ χαμόγελο στ' ολοστρόγγυλο πρόσωπό της.
  Ένα πλατύ, δακρυσμένο πάντα, χαμόγελο.
  «Ήταν όμορφη ε; Βλέπεις, Τζόνυ;»
  «Και τώρα είναι όμορφη. Είναι η πιο όμορφη!»
  Καμάρωνε σαν κόκορας ο Τζόνυ. Λες και του ανήκε!

  Ver libro

• 

  Δραπέτες της Λογικής

  ΣΑΚΕΛΗΣ ΠΑΝΟΣ

  • 0
  • 0
  • 0

  Ο υπολογιστής του μικρού διαστημικού σκάφους με το περίεργο όνομα ΒΕΒ12, περίεργο μια που κανένας πια δεν θυμόταν από που είχαν επικρατήσει τουλάχιστον τα γράμματα, κατέγραφε ανελλιπώς ό,τι συνέβαινε. 
  Η σμηναγός Τακάτα Βάγια καθόταν στην θέση του κυβερνήτη φορώντας τα ειδικά γυαλιά με τον επαγωγικό σκελετό που της έδιναν την δυνατότητα της απευθείας επικοινωνίας μ’ όλα τα υπολογιστικά συστήματα του σκάφους και μέσω αυτών με τον κεντρικό υπολογιστή των διαπλανητικών στρατιωτικών δυνάμεων που η ίδια πίστευε ότι βρισκόταν στην Σελήνη. 
  Η αληθεια ήταν πως ο κεντρικός υπολογιστής, ο Καιάδας, που κανένας δεν ήξερε την ύπαρξή του, έλεγχε όλες τις διαδικασίες της ανθρωπότητας επιτρέποντας όλοι να ζουν ειρηνικά. Το όνειρο όμως της ανθρωπότητας ήταν η διαφυγή και σε άλλα πλανητικά συστήματα. 
  Η Τακάτα επιλέγει έξη ιδιαιτερους ανθρώπους με πολύ ιδιαίτερα χαρακτηριστικά προκειμένου να επιτελέσει το έργο που της είχε αναταθεί από το κεντρικό συμβούλιο αλλά που στην ουσία το είχε σκηνοθετήσει ο Καιάδας. 
  Τίποτα όμως δεν μπορεί να ξεπεράσει τα όρια του ηλιακού πλανητικού συστήματος.

  Ver libro