Outros livros que poderiam interessá-lo

• 

  Άτλας Έξι

  Olivie Blake

  • 0
  • 0
  • 0

  Η Αλεξανδρινή Λέσχη, κρύπτη της χαμένης γνώσης από τους μεγαλύτερους πολιτισμούς της αρχαιότητας, είναι η μεγαλύτερη μυστική λέσχη μάγων ακαδημαϊκών στον κόσμο. Όσοι κερδίσουν μια θέση ανάμεσα στους Αλεξανδρινούς θα εξασφαλίσουν μια ζωή πλούτου, δύναμης και κύρους. Μόνο μια φορά κάθε δέκα χρόνια, έξι μοναδικά ταλαντούχοι μάγοι επιλέγονται για τις δοκιμασίες.
  Οι έξι επίλεκτοι είναι η Λίμπι και ο Νίκο που ασκούν απίστευτο έλεγχο στην ύλη· η Ρέινα, φυσιογνώστρια, που κατανοεί τη γλώσσα της φύσης· η Παρίσα, τηλεπαθητική, που αποπλανεί για να διαβάσει τη σκέψη των άλλων· ο Κάλουμ, χειραγωγός, με παραισθητικές ενέργειες που μετατρέπει όποιον θέλει σε πειθήνιο πλάσμα· και ο Τριστάν που αναγνωρίζει τα ξόρκια
  και τις ψευδαισθήσεις.
  Όταν οι υποψήφιοι στρατολογούνται από τον μυστηριώδη Άτλας Μπλέικλι, μαθαίνουν ότι θα έχουν στη διάθεσή τους έναν χρόνο για την τελική επιλογή. Ποιος έχει τη θέληση και την ικανότητα να τα καταφέρει, ενώ η πραγματικότητα θολώνει μέρα με τη μέρα και η ηθική αρχίζει να διαβρώνεται;
  Αν οι έξι υποψήφιοι αποδείξουν στον εαυτό τους ότι είναι οι καλύτεροι, θα επιβιώσουν· τουλάχιστον οι περισσότεροι…
  
  THE ATLAS SIX IS BEING ADAPTED INTO A SERIES BY AMAZON
  
  https://bookriot.com/the-atlas-six-adaptation/

  Ver livro

• 

  Το παιχνίδι της υπομονής

  Elena Armas

  • 0
  • 0
  • 0

  Γίνεται δύο άνθρωποι να είναι αντίπαλοι
  όταν παίζουν στην ίδια ομάδα;
  
  Η Άνταλιν Ρέγες έκανε χρόνια να τελειοποιήσει την καθημερινή ρουτίνα της: ξύπνημα τα χαράματα, κατευθείαν στα γραφεία της ποδοσφαιρικής ομάδας Μαϊάμι Φλέιμς, σκληρή δουλειά, επιστροφή στο σπίτι, και την επόμενη μέρα πάλι από την αρχή.
  Όμως η ρουτίνα της αναστατώνεται όταν γίνεται viral ένα βίντεο που τη δείχνει να επιτίθεται στη μασκότ της ομάδας. Ο ιδιο­κτήτης των Φλέιμς –που τυχαίνει να είναι ο πατέρας της–, στην προσπάθεια να ηρεμήσουν τα πνεύματα, τη στέλνει στη Βόρεια Καρολίνα, στη μέση του πουθενά, και της αναθέτει να αναμορφώσει την τοπική ομάδα ποδοσφαίρου που έχει πάρει την κάτω βόλτα. Τα σχέδια της Άνταλιν ανατρέπονται μόλις ανακαλύπτει ότι τα μέλη της ομάδας είναι εννιάχρονα κοριτσάκια που φοράνε φούστες μπαλέτου στην προπόνηση (καθόλου πρακτικό), έχουν κατσίκες για κατοικίδια (μπελάς) και την τρέμουν (αντιπαραγωγικό).
  Σαν να μην έφταναν αυτά, εκεί βρίσκεται και ο Κάμερον Καλντάνι, επαγγελματίας τερματοφύλακας που αποσύρθηκε πρόσφατα από την ενεργό δράση, του οποίου η παρουσία αποτελεί μυστήριο. Ο Καμ, όπως είναι το χαϊδευτικό του, είναι ο ιδανικός άνθρωπος για να βοη­θήσει την Άνταλιν, μόνο που, μετά την επεισοδιακή γνωριμία τους, στην οποία μπλέκονται ένας κόκορας, το πόδι του Καμ και ο προφυλακτήρας του αμαξιού της Άνταλιν, βάζει στόχο να τη διώξει. Η 'Άνταλιν, όμως, για να φτάσει στην εξιλέωση, πρέπει να βοηθήσει αυτή την ετερόκλητη ομάδα παίζοντας το Παιχνίδι της Υπομονής.
  Με ή χωρίς τη βοήθεια του Καμ.
  
  ΚΕΙΜΕΝΑ ΣΤΟ ΑΦΤΙ
  «Η Elena Armas πετυχαίνει πάντα τον στόχο της. Το Παιχνίδι της Υπομονής έχει όλα όσα θέλατε ποτέ από ένα ρομάντζο, μαζί με κατσίκες».
  Hannah Grace, best seller συγγραφέας των New York Times (Icebreaker)
  
  «Η Elena Armas είναι η βασίλισσα των φλογερών και εθιστικών ρομάντζων».
  B.K. Borison, συγγραφέας
  του Lovelight Farms
  
  «Το Παιχνίδι της Υπομονής είναι διασκεδαστικό, με τόσο απτή χημεία μεταξύ των ηρώων που οι σελίδες του θα πάρουν φωτιά στα χέρια σας και ταυτόχρονα θα κάνουν την καρδιά σας να λιώσει. Ειλικρινά, είναι φτιαγμένο από το υλικό των ονείρων!»
  Sarah Adams, best seller
  συγγραφέας των New York Times
  (Practice Makes Perfect)

  Ver livro

• 

  Ο καπετάν Μιχάλης

  ΜΙΧΑΛΗΣ ΚΑΜΑΚΑΣ

  • 0
  • 0
  • 0

  «Πολεμώντας να σώσουμε την Κρήτη, τι κάνουμε θαρρείς; Πολεμούμε να σώσουμε την ψυχή μας».
  Ο Νίκος Καζαντζάκης αναμετριέται με τον Καπετάν Μιχάλη για πολλά χρόνια. Πρόκειται για ένα ιστορικό μυθιστόρημα, που επικεντρώνεται περισσότερο στους ανθρώπους παρά στην ιστορία. Η Κρήτη είναι ένα νησί στο οποίο καίει μια ασίγαστη φλόγα και οι άνθρωποι εκεί κινούνται από μια δαιμονική φωτιά. Δεν φοβούνται τον θάνατο κι αγαπούν τη ζωή με έναν τρόπο μαυλιστικό.
  Η υπόθεση εκτυλίσσεται στα 1889, όταν οι υπόδουλοι Έλληνες επιχειρούν με έναν νέο ξεσηκωμό να ελευθερωθούν από τον τουρκικό ζυγό.
  Αυτός ο ξεσηκωμός, αυτή η φλογερή εξέγερση είναι μέρος της ατέρμονης αναζήτησης της ελευθερίας, ακόμα κι αν τελικά το τίμημα είναι ο θάνατος.
  Στον Καπετάν Μιχάλη απεικονίζεται καθαρά η ορμή του ανθρώπου προς τη δικαιοσύνη ενάντια στην τυραννία, συνθέτοντας ένα ψηφιδωτό από πρόσωπα και κουλτούρες που συγκρούονται και ταυτόχρονα προσπαθούν να βρουν κοινό έδαφος.
  
  Μια στιγμή τα χείλια του, τα φρύδια του, τα μάτια του έπαιξαν, κοίταξε γύρα τους συντρόφους, κάτω την Τουρκιά, απάνω τον ακατοίκητο ουρανό… «Ελευτερία ή θάνατος!» μουρμούρισε κουνώντας άγρια την κεφάλα του. «Ελευτερία ή θάνατος, ε κακομοίρηδες Κρητικοί! Ελευτερία και θάνατος! Αυτό πρέπει να γράψω εγώ στο μπαϊράκι μου· αυτό 'ναι το αληθινό μπαϊράκι του κάθε αγωνιστή! Ελευτερία και θάνατος!»

  Ver livro

• 

  Οι δολοφόνοι δεν παίρνουν...

  Gu Byeong-mo

  • 0
  • 0
  • 0

  Στα εξήντα πέντε της η Δαγκάνα έχει αρχίσει να ρίχνει ρυθμούς. Ζει ήσυχα σε ένα μικρό διαμέρισμα με μόνη συντροφιά την ηλικιωμένη σκυλίτσα της, που κάποτε έσωσε η ίδια από τον δρόμο και τη φωνάζει Ψοφίμι. Αυτό που περιμένει κανείς από ανθρώπους της ηλικίας της είναι να συνταξιοδοτηθούν και να ζήσουν ήσυχα το υπόλοιπο της ζωής τους. Η Δαγκάνα όμως δεν είναι σαν όλους τους άλλους. Είναι μία φόνισσα.
  Τις τελευταίες τέσσερις δεκαετίες έχει βγάλει από τη μέση προδότες, επιχειρηματικούς εχθρούς, άπιστους συζύγους, όλους με ανελέητη αποτελεσματικότητα. Όσο λιγότερα γνωρίζει για τους στόχους της τόσο το καλύτερο. Τώρα όμως ένας τραυματισμός την οδηγεί σε μία απροσδόκητη σύνδεση με έναν γιατρό και την οικογένειά του. Αλλά τα συναισθήματα για μία επαγγελματία δολοφόνο είναι επικίνδυνη συνθήκη. Όταν ο κόσμος της αναταράσσεται, η Δαγκάνα καταλαβαίνει ότι αυτό το κεφάλαιο της καριέρας της μπορεί να αποτελεί κάλλιστα το δικό της αιματηρό τέλος.
  
  Η γεμάτη δράση ιστορία μίας εξηνταπεντάχρονης
  δολοφόνου που αντιμετωπίζει μία απρόσμενη απειλή
  στη δύση της καριέρας της.
  
  Ένα διεθνές best seller από μία βραβευμένη
  συγγραφέα από τη Νότια Κoρέα.
  
  «Σκοτεινά αστείο, αυτό το νοτιοκορεάτικο μυθιστόρημα εξετάζει την παγκόσμια κοινή πρόκληση του να γερνάς χωρίς να χάνεις τη σημασία σου στην κοινωνία».
  The Washington Post
  
  «Το πρώτο μυθιστόρημα της Gu που μεταφράζεται στα αγγλικά ασχολείται με το πώς αντιμετωπίζει η κοινωνία τα γηρατειά».
  New York Times Book Review – Editor's choice
  
  «Το Οι δολοφόνοι δεν παίρνουν σύνταξη ποτέ είναι ένα μυθιστόρημα γεμάτο έξαψη. Βρέθηκα να πιάνω τον κόρφο μου καθώς γυρνούσα τις σελίδες: από φόβο, από πόνο και από το συντριπτικό σαν αγχόνη χιούμορ. Έχει να κάνει με εκδίκηση και τιμωρία, με τα γηρατειά και τον θάνατο και τα καθημερινά δεινά μίας γραφειοκρατικής δουλειάς – ακόμα κι αν αυτή είναι η δολοφονία κατά παραγγελία. Η Δαγκάνα, η εξηνταπεντάχρονη δολοφόνος κεντρική ηρωίδα, αψηφά τις προσδοκίες τής ηλικίας της: είναι σκληρή, υπολογιστική και σχεδόν τόσο τρυφερή όσο και η αγαπημένη της σκυλίτσα, το Ψοφίμι, που κλέβει την παράσταση».
  Gabriella Burnham, συγγραφέας του It Is Wood, It Is Stone

  Ver livro

• 

  Γερτρούδη

  Hermann Hesse

  • 0
  • 0
  • 0

  Στα απομνημονεύματά του ο διάσημος συνθέτης Κουν αφηγείται τον άτυχο έρωτά του για την όμορφη, γλυκιά Γερτρούδη. Ο Κουν την ερωτεύεται με την πρώτη ματιά, αλλά εκείνη θα αγαπήσει και θα παντρευτεί τον καλό του φίλο Χάινριχ, έναν γοητευτικό, παρορμητικό τραγουδιστή της όπερας. Εντελώς αταίριαστοι, η Γερτρούδη και ο Χάινριχ θα δυστυχήσουν μέσα σ' έναν καταστροφικό γάμο. Ωστόσο, ο πόνος του έρωτα γίνεται η έμπνευση για μια όπερα που θα αποτελέσει τη μεγαλύτερη επιτυχία του Κουν.
  Ο νομπελίστας Χέρμαν Έσσε μιλά για τον έρωτα, τη φιλία, την έμπνευση και τη νιτσεϊκή θεωρία για τη γένεση της τέχνης σε ένα μυθιστόρημα πλημμυρισμένο μουσική.
  
  
  
  «Η βράβευση του Έσσε […] τιμά ένα ποιητικό επίτευγμα που στο σύνολό του απεικονίζει τον αγώνα ενός ανθρώπου που ακολουθεί την κλήση του με σπάνια πίστη».
  Από τη βράβευση του Χέρμαν Έσσε με το Νόμπελ Λογοτεχνίας το 1946
  
  «Όσο οι άνθρωποι θα παλεύουν ανάμεσα στην ανάγκη να είναι ο εαυτός τους και τη δυσκολία να το πετύχουν αυτό ο Έσσε θα παραμένει ζωντανός — πράγμα που είναι ακόμη καλύτερο, ίσως, από το να είσαι μεγάλος συγγραφέας».
  The New Yorker

  Ver livro

• 

  Το χρώμα του φεγγαριού

  Αλκυόνη Παπαδάκη

  • 0
  • 0
  • 0

  «Είναι τόσο σπάνιες οι ευτυχισμένες στιγμές;» ρώτησε κείνο το βράδυ τ' αστέρι.
  Το δέντρο μόλις είχε κλείσει τα βλέφαρά του να ξεκουραστεί. Κούνησε τα κλαδιά του κι αποκρίθηκε λίγο νυσταγμένα:
  «Όχι… Όχι. Δεν είναι τόσο σπάνιες. Μόνο που…
  Να, οι άνθρωποι κυνηγούν αυτές τις στιγμές με το μυαλό τους. Κι αυτό είναι, πώς να σ' το πω, υπόθεση της καρδιάς».
  «Πες μου κάποιες ευτυχισμένες στιγμές».
  «Άσε με τώρα, νυστάζω».
  «Πες μου», επέμενε τ' αστέρι. «Πες μου μερικές».
  «Ένα παξιμαδάκι κανέλας στα ζαρωμένα χέρια της γιαγιάς. Ένα ζευγάρι αθλητικά παπούτσια κάτω από το κρεβάτι του Φώτη. Ένα κοχύλι στα όνειρα της Αγγελικής…
  »Ένα φιογκάκι στο χρώμα του φεγγαριού…
  »Καληνύχτα. Νυστάζω πολύ απόψε».
  «Πες μου ακόμα μια ευτυχισμένη στιγμή.
  Και ύστερα θα σ' αφήσω να κοιμηθείς».
  «Σ' αγαπώ πολύ!»
  «Καληνύχτα!» είπε τ' αστέρι τρισευτυχισμένο.
  Κι έδωσε μια βουτιά και πιάστηκε από το ματόκλαδο του φεγγαριού.

  Ver livro