D'autres livres qui pourraient vous intéresser

• 

  Το μερίδιο της γης

  Daniel Wiles

  • 0
  • 0
  • 0

  1872, Αγγλία.
  Ο Μάικλ είναι ανθρακωρύχος. Βγάζει το ψωμί του κατεβαίνοντας κάθε μέρα στα έγκατα της γης στη «Μαύρη Χώρα», την περιοχή των ανθρακωρυχείων στην κεντρική Αγγλία. Αλλά αυτή δεν είναι ζωή γι' ανθρώπους.
  Ο Μάικλ κάνει τα αδύνατα δυνατά, ­δουλεύει διπλή βάρδια για να μπορέσει ο γιος του ο Λουκ να πάει σχολείο, να γλιτώσει από αυτή τη μοίρα.
  Ώσπου μια μέρα, κάτω στις στοές, βρίσκει μια φλέβα χρυσού. Αν βγάλει το χρυσάφι από εκεί μέσα, θα σωθεί κι ο ίδιος και το παιδί του.
  Αλλά ο Κέιν, με τον οποίο δουλεύουν πλάι πλάι στη στοά, έχει άλλα σχέδια…
  Ένα συγκλονιστικό μυθιστόρημα για το απόγειο της Βιομηχανικής Επανάστασης και τις ζωές που θυσιάστηκαν για να συμβεί.
  Μια δυνατή, εντυπωσιακή φωνή που συμπεριλήφθηκε από τον Observer στους δέκα καλύτερους νέους συγγραφείς της Βρετανίας για το 2022.
  
  «Η ενέργεια και το πάθος τροφοδοτούν αυτό το σκληρό και όμορφο πρώτο μυθιστόρημα. Ο Daniel Wiles μας συνδέει ενστικτωδώς με το παρελθόν που έχουμε θάψει, την ιστορία που ηθελημένα αγνοούμε».
  Hilary Mantel
  
  «Στιβαρό και συγκινητικό ντεμπούτο… Ένας δυνατός φόρος τιμής σε όλους εκείνους που μόχθησαν στα ανθρακωρυχεία της Βρετανίας, ώστε μια άπληστη αυτοκρατορία να επεκταθεί, με κάθε κόστος».
  Benjamin Myers, The Guardian
  
  «Συνταρακτικό και σπαρακτικό, το ντεμπούτο αυτό δείχνει πως ο Wiles είναι ένα εξαιρετικό ταλέντο».
  The Times
  
  «Ένα σκληρό και λιγόλογο ντεμπούτο… Δίνει φωνή στην εδώ και πολύ καιρό θαμμένη εμπειρία των ανθρακωρύχων όπως ο Μάικλ, που οι ζωές τους έγιναν το λίπασμα της προόδου».
  The Observer
  
  «Ταυτόχρονα τραχύ και λυρικό… Ένα βιβλίο που θα θυμάσαι πάντα για τη γλώσσα του και τα βαθιά συναισθήματα που περιγράφει και προκαλεί. Πανέμορφο».
  Marilyn Pemberton, Historical Novel Society
  
  «Μια ιστορία βιβλικής δύναμης και απλότητας».
  TLS

  Voir livre

• 

  Οι Φόνοι της Οδού Μοργκ και...

  Edgar Allan Poe

  • 0
  • 0
  • 0

  Δύο γυναίκες, μητέρα και κόρη, βρίσκονται φριχτά δολοφονημένες σε ένα κτίριο της οδού Μοργκ στο Παρίσι. Το δωμάτιό τους, στον τέταρτο όροφο, ήταν κλειδωμένο. Πώς μπόρεσε ο δολοφόνος να τις προσεγγίσει; Και γιατί τους επιτέθηκε με τόσο άγριο τρόπο;
  Η υπόθεση κινεί το ενδιαφέρον ενός ερασιτέχνη ντετέκτιβ, του Ογκίστ Ντιπέν, που θα προσπαθήσει να λύσει το αίνιγμα με τη λογική…
  Οι φόνοι της οδού Μοργκ είναι μια αριστουργηματική ιστορία μυστηρίου, που θεωρείται από πολλούς το αρχέτυπο του σύγχρονου αστυνομικού μυθιστορήματος. Στον τόμο αυτό παρουσιάζεται μαζί με δύο ακόμα ιστορίες στις οποίες πρωταγωνιστεί ο Ογκίστ Ντιπέν, Το μυστήριο της Μαρί Ροζέ και Το κλεμμένο γράμμα.
  Μια τριλογία που γέννησε αμέτρητα έργα και λογοτεχνικούς ήρωες, μεταξύ των οποίων τον Σέρλοκ Χολμς, και, όπως έχει επισημάνει η Dorothy L. Sayers, «είναι σχεδόν ένα πλήρες εγχειρίδιο της θεωρίας και πράξης του αστυνομικού μυθιστορήματος».

  Voir livre

• 

  Ο τρόπος που λες τ' όνομά μου

  ΜΙΧΑΛΗΣ ΚΑΜΑΚΑΣ

  • 0
  • 0
  • 0

  …Λένε πως στη ζωή έρχεσαι μόνος και φεύγεις μόνος αλλά, αν το σκεφτείς καλά, αυτό είναι η μισή αλήθεια, αφού από τη μέρα που γεννιέσαι είσαι μόνος, σε διαρκή συνάρτηση με τους γύρω σου.
  Γιατί, είναι δύσκολο να έχεις για μόνη συντροφιά τη μοναξιά σου, ακόμα κι αν υπάρχουν στιγμές που την απολαμβάνεις. Να υπάρχεις σε μια καθημερινότητα που σε γεμίζει με κενά, απουσία, που δεν περιλαμβάνει το μοίρασμα, το νοιάξιμο.
  Κι άλλο τόσο δύσκολο είναι να ζεις μόνος... με παρέα. Παρέα με την αδιαφορία, την απάθεια, το είμαι εδώ κι όμως απουσιάζω, το ηχηρό… «δεν σε ακούω πια». Έρχεται όμως η ώρα που η μοναξιά διαλύεται και μόνο από τον τρόπο που ο άλλος λέει το όνομά σου…
  
  Για χρόνια, ένα μόνο συναίσθημα βασίλευε στην ψυχή μου. Μοναξιά. Όχι η μοναξιά των μοναχικών ανθρώπων, αλλά αυτών που έχουν κάποιον δίπλα τους. Όλα άλλαξαν τη μέρα που κατάλαβα πόσο εύκολο ήταν να χάσω ό,τι αγαπούσα πιο πολύ σε αυτόν τον κόσμο. Θέλει γενναιότητα και δύναμη για να πάρεις την απόφαση να αλλάξεις τη ζωή σου. Την απόφαση που θα σε ωθήσει να προχωρήσεις παρακάτω.

  Voir livre

• 

  Βινούσκα

  Βαγγέλης Γιαννίσης

  • 0
  • 0
  • 0

  Ο Λάζαρος είναι υποψήφιος διδάκτορας φιλολογίας –τα τελευταία σχεδόν δέκα χρόνια– και παράλληλα δουλεύει στην οικογενειακή επιχείρηση, ένα βιντεοκλάμπ του οποίου οι πελάτες μετριούνται στα δάχτυλα του ενός χεριού. Στην πραγματικότητα, βέβαια, ο Λάζαρος είναι επαγγελματίας δολοφόνος με την κωδική ονομασία Βινούσκα.
  Μέχρι που θα αναλάβει μια δουλειά η οποία θα ανατρέψει τα πάντα και ο Λάζαρος θα κληθεί να αντιμετωπίσει καταστάσεις που σε καμία περίπτωση δεν μπορούσε να φανταστεί.
  
  «Κατέληξα στο Βινούσκα».
  «Τι σηµαίνει;»
  Ο Ρίνο γέλασε. «Είναι κάτι που έβγαλα από το κεφάλι µου. Δεν θα βρεις τη λέξη αν ψάξεις στα λεξικά, αλλά… Χρησιµοποίησα µία λέξη που σε εκφράζει. Vina. Στα ρώσικα σηµαίνει "τύψεις". Αλλά µόνη της µου φαινόταν άψυχη, κενή. Οπότε, αποφάσισα να την αλατοπιπερώσω λίγο. Να της προσθέσω την κατάληξη -ushka, σαν χαϊδευτικό.
  Επειδή κάθε φορά που σε βλέπω, θέλω να σε αγκαλιάσω πατρικά. Να κάνω τις τύψεις σου να εξαφανιστούν. Τι να πω, ίσως γερνάω και µαλακώνω. Ελπίζω να σου αρέσει».
  
  Το Βινούσκα είναι ένα μυθιστόρημα ενηλικίωσης, πάνω στο όχημα ενός αστυνομικού. Μιλάει για τη γενιά των ανθρώπων που μεγάλωσαν μέσα στην οικονομική κρίση, για την παρατεταμένη ανεργία των νέων, για την κατάθλιψη, την οικογένεια, την αίσθηση ασφυξίας σε μια δουλειά που θες να αφήσεις, αλλά δεν μπορείς και, φυσικά, για τις αλλαγές που μπορεί να φέρει ο πραγματικός έρωτας.

  Voir livre

• 

  1984

  George Orwell

  • 0
  • 0
  • 0

  A world where every human right has been violated and every notion of freedom and individuality is abolished. A world where Big Brother monitors everything through advanced technology devices. A world where the war against an invisible enemy never ends, thoughts go underground and any deviation from the dictates of the regime is punished relentlessly until it is "corrected". A world where those in power have the power to alter the past and deny the self-existence of reality, a world where language and its words change to keep up with the newA verified dystopian vision in the form of a novel, 1984, one of those few works that have accurately defined their century, continues to warn us more than seventy years after its publication that totalitarianism, with all its mass of illusions, knows no measure or limit, nor does it belong definitively to the past.The book was published just seven months before the author's death from tuberculosis in January 1950. Apart from the futuristic environment described (and which was twice adapted for the cinema, in 1956 and 1984, without great success on both occasions, despite Sir Richard Burton's participation in the latter), apart from its apt predictions about mass surveillance, the nature of authoritarian regimes and the levelling out of any notion of difference, what is even more striking are the neologisms that remain handy to this day: Terms such as "Big Brother", "Thought Police", "SexCrime" and the famous "Cold War" - which he himself coined a few years ago - are not only used daily, but are so apt that one wonders how a human mind could have conceived them a full seven decades ago.

  Voir livre

• 

  Το νερό της λίμνης δεν είναι...

  Giulia Caminito

  • 0
  • 0
  • 0

  Ένας αρχαίος κρατήρας που λίγο λίγο γέμισε νερό – στάσιμο νερό, που μυρίζει βρύα και λάσπη. Αυτή είναι η λίμνη Μπρατσάνο. Εδώ φτάνει η Αντόνια για να στήσει το σπίτι της, ύστερα από αμέτρητες μάχες για να βρει μια στέγη της προκοπής στη Ρώμη. Η περήφανη, πεισματάρα Αντόνια, με τον ανάπηρο άντρα και τα τέσσερα παιδιά, που παλεύει λυσσαλέα για μια καλύτερη ζωή. Η Αντόνια, που στηρίζει όλες τις ελπίδες της στην κόρη της, την Γκάια, γι' αυτό την κυνηγάει σαν Κέρβερος: να μάθει γράμματα, να σπουδάσει, ν' ανεβεί κοινωνικά.
  Και η Γκάια; Η Γκάια μαθαίνει να μη ζητάει, να μην παραπονιέται, να διαβάζει. Να κάνει το θέλημα της μάνας της, που γίνεται ολοένα πιο σκληρή και εμμονική. Αλλά, κάθε φορά που σηκώνει το κεφάλι της, το βλέμμα της Αντόνια την καρφώνει σαν λεπίδα. Η Γκάια βουτάει στη λίμνη χωρίς να φοβάται τα βάθη, τρέχει τις νύχτες μ' ένα μηχανάκι με σβηστά τα φώτα, εξεγείρεται με την αφόρητη κοινοτοπία της ζωής.
  Η Γκάια ξέρει πως, όσο κι αν προσπαθήσει, δεν θα γίνει ποτέ «σαν τους άλλους», όπως ονειρεύεται η Αντόνια. Η νέα χιλιετία έχει μπει, κάπου μακριά ο κόσμος αλλάζει, αλλά εδώ, μπροστά στη λίμνη, όλα μένουν ίδια. Όσο κι αν τρέξεις, μπροστά σου θα 'ναι πάντα το στάσιμο νερό μιας ζωής χωρίς προοπτική.
  Ένα εντυπωσιακό μυθιστόρημα που συνεπήρε την Ιταλία το 2021.
  
  21 χώρες
  9 μήνες στις λίστες των best sellers
  130.000 αντίτυπα μόνο στην Ιταλία
  φιναλίστ του βραβείου Strega
  βραβείο Campiello
  
  Ένας κύκνος ήμουν κι εγώ, που τον είχαν φέρει από κάπου αλλού, ήθελα να ταιριάξω εκεί με το ζόρι, κι ύστερα ορμούσα και χτυπούσα και τα 'βαζα ακόμη και μ' εκείνους που με πλησίαζαν με το ξεροκόμματό τους, την ελεημοσύνη της αγάπης τους.

  Voir livre