Editora: Dioptra Publishing
ΙΑΠΩΝΙΑ Αθήνα Πορτ Σάιντ Σουέζ Κολόμπο Σιγκαπούρη Χογκ Κογκ Σαγκάη Όζακα Κόμπε Κιότο Νάρα Τόκιο ΚΙΝΑ Πεκίνο Τιεν-Τσιν Νανκίν Χάνκοου Σαγκάη ΕΠΙΛΟΓΟΣ Αντίμπ Βέρνη Ζυρίχη Πράγα Λένινγκραντ Μόσχα Πεκίνο Σαγκάη Χάνκοου Λίμνη Κουνμίγκ Γιουνάν Καντόν Χογκ Κογκ Τόκιο Κιότο Νάρα Νίκκο
Σε μια φάρμα έξω από την Πρετόρια οι Σουάρτ συγκεντρώνονται για την κηδεία της μητέρας της οικογένειας, αλλά κάτω από το πένθος βράζουν οι διαφορές τους… Από τη νεότερη γενιά, ο Άντον και η Άμορ καταλήγουν να απεχθάνονται όσα αντιπροσωπεύει η οικογένειά τους, όπως η αθετημένη υπόσχεση στη μαύρη υπηρέτρια, τη Σαλομέ, που έχει περάσει όλη της τη ζωή δουλεύοντας γι' αυτούς. Της υποσχέθηκαν κάποια στιγμή ότι θα της δώσουν το σπίτι της, τη γη της… αλλά τα χρόνια και οι δεκαετίες περνούν και η υπόσχεση δεν εκπληρώνεται ποτέ. Η αφήγηση κυλάει από τον έναν χαρακτήρα στον άλλο. Και, καθώς η χώρα περνάει από το σκοτεινό παρελθόν των φυλετικών διακρίσεων σε ένα –υποτίθεται– πιο δίκαιο παρόν, μια πολύ μεγαλύτερη υπόσχεση, προς έναν ολόκληρο λαό, μοιάζει να διαψεύδεται… Μια πανανθρώπινη ιστορία για τις κληρονομιές που μας βαραίνουν, τις οικογένειες που μισιούνται και αγαπιούνται με το ίδιο πάθος. Τις υποσχέσεις πάνω στις οποίες χτίζονται οι ζωές, οι οικογένειες και τα έθνη. Και τη γη, που γίνεται μήλον της έριδος και θέατρο των βασάνων μας, μέχρι να μας δεχτεί όλους, δίκαιους και άδικους, στην αγκαλιά της… «Επιβλητικό, σου κόβει την ανάσα». TLS «Μια ιστορία με εντυπωσιακό βάθος». Colm Tóibín «Αναμφισβήτητα ένα από τα καλύτερα μυθιστορήματα της χρονιάς». The Times «Πήραμε αυτή την απόφαση έπειτα από εκτενή συζήτηση και καταλήξαμε ομόφωνα σε ένα βιβλίο που χειρίζεται με μαεστρία τη φόρμα και τη σπρώχνει σε νέους δρόμους, σε ένα βιβλίο με απίστευτα αυθεντική και ρέουσα φωνή, σε ένα βιβλίο με βαρύνουσα ιστορική και συμβολική σημασία». Από την ανακοίνωση της Maya Jasanoff, πρόεδρου της κριτικής επιτροπής του Βραβείου Booker 2021, για τη βράβευση του Damon GalgutVer livro
Η Διώνη, μια γυναίκα που συνδυάζει μια υψηλή θέση σε έναν Δημόσιο Οργανισμό και μια επιτυχημένη συγγραφική καριέρα, αποπειράται να αυτοκτονήσει. Σώζεται την τελευταία στιγμή χάρη στον σκύλο της και στην έγνοια της συναδέλφου και σπιτονοικοκυράς της, Γλυκερίας. Όταν η αστυνομία ανακοινώνει πως η παρολίγον αυτόχειρας είναι ύποπτη για φόνο, η Γλυκερία αποφασίζει να εισχωρήσει στα άδυτα του υπολογιστή της συγγραφέως για να αποδείξει πως η Διώνη δεν ήταν ικανή να βλάψει ούτε μυρμήγκι. Η επαφή της με τον άγνωστο κόσμο της φίλης της μοιάζει με κυνήγι θησαυρού. Μέσα απ' τα αδημοσίευτα κείμενά της και τα μυστικά που χρόνια ολόκληρα της έκρυβε η Διώνη, θα γνωρίσει τελικά τα τραύματα και τις άγνωστες πτυχές του χαρακτήρα της. Οι αποκαλύψεις και οι εκπλήξεις διαδέχονται η μία την άλλη, καθώς σχηματίζεται το πορτρέτο ενός ανθρώπου που προσπαθεί να ισορροπήσει σε δυο κόντρα κόσμους και στους πολλαπλούς ρόλους που υπηρετεί. Πώς κράτησε αναλλοίωτο τον χαρακτήρα της αυτή η ιδιαίτερη, ασυμβίβαστη ύπαρξη στον γεμάτο ίντριγκες χώρο του Οργανισμού στον οποίο εργαζόταν; Πώς κράτησε την προσωπικότητά της αλώβητη σε ένα περιβάλλον που ισοπεδώνει τους αλλιώτικους; Κι εντέλει, τι αναγκάστηκε να κάνει όταν βεβήλωσαν τα ιερά και όσιά της; Ένα βιβλίο που αποκαλύπτει ότι η ζωή είναι η τέχνη του να εκφραζόμαστε και να αγαπάμε. …Η λογοτεχνία είναι αχάριστη και άπληστη. Δεν της αρκεί ένα κομμάτι απ' την ύπαρξή σου. Τη θέλει δική της ολόκληρη. Σε διεκδικεί και σε αρπάζει απ' όσους αγαπάς… … Εκείνη την ώρα κατάλαβα πως αυτό που ψάχνουμε τελικά στη ζωή δεν είναι ο έρωτας αυτός καθ' εαυτός, αλλά η ελπίδα να βρούμε μέσα απ' την απατηλή διαδικασία του τον συνοδοιπόρο εκείνον που θα αντέξει να αγαπήσει την ασκήμια μας και όχι την ομορφιά μας…Ver livro
Μια συλλογή τριάντα αλληγορικών διηγημάτων από τον ψυχίατρο - ψυχοθεραπευτή Δημήτρη Παπαδημητριάδη, που κινούνται ανάμεσα στο υπαρξιακό και το κοινωνικό, στο τρυφερό και το σαρκαστικό. Ιστορίες-ρωγμές στην επιφάνεια της καθημερινότητας, όπου ο άνθρωπος συγκρούεται με τον εαυτό του, τα συστήματα που τον περιχαρακώνουν και τις ψευδαισθήσεις που επινοεί για να αντέξει. Κάθε κείμενο λειτουργεί σαν ψυχικό μικροσκόπιο και ταυτόχρονα σαν καθρέφτης του συλλογικού παραλογισμού. Εδώ, το αυτονόητο υπονομεύεται, ο κυνισμός χαμογελά ειρωνικά και το λάθος αποκτά φωνή, σχήμα και – αναπόφευκτα – πρόσωπο.Ver livro
«… Δύσκολο πράμα να είσαι γυναίκα. Κι αν τα σπλάχνα σας αθέλητα καρπίσουν, μη βγάλετε άχνα σε παπά. Με την καρδιά και το μυαλό σας κουβεντιάστε το. Και μη θαρρείτε πως θα κάνετε φονικό και θα πάτε στην Κόλαση, αν κρίνετε πως άλλη λύση δεν υπάρχει. Αγγελοποιοί είμαστε να λέτε. Στέλνουμε αγγελούδια στον Παράδεισο για να μη ζήσουν στην Κόλαση αυτού του κόσμου». Έτσι έγραφε το τεφτέρι της Παγώνας, της νεκρής μαμής του Παράδεισου, του χωριού όπου μεγάλωσε η Ανθή, η κόρη του πανούργου παπα-Δρόσου τη δεκαετία του '60. Από αυτό το κειμήλιο και από τη Λούλα την πόρνη γύρεψε απελπισμένα βοήθεια για να σωθεί από το δίλημμα στο οποίο βρέθηκε άθελά της εγκλωβισμένη. H ηρωίδα θα βρει αναπάντεχα την άκρη στη μονή της Αγίας Λεχούσας χάρη στις γνώσεις της μοναχής Υακίνθης και στην αυτοθυσία του δάσκαλου Στρατή Κλωναρίδη. Έκτοτε μάχεται στο υπόγειο της οδού Ήρας 12 για το δικαίωμα των γυναικών να ορίζουν την καρδιά και το σώμα τους. Μόνο που ως τα στερνά της τη βασανίζει η αρχέγονη αμφιβολία αν είναι φόνισσα ή... αγγελοποιός, αν η αυτοδιάθεση και η ελευθερία είναι αμαρτία ή δικαίωμα. Ένα βιβλίο που αποδεικνύει ότι η γυναίκα είναι το κόμμα, η τελεία και το θαυμαστικό σε κάθε νόημα της ζωής. Η γυναίκα δεν είναι απλώς το συμπλήρωμα στη ζωή του άντρα, κάτι σαν το παράρτημα σ' ένα κείμενο. Είναι το κόμμα, η τελεία και το θαυμαστικό στη δημιουργία του Παντοδύναμου. Κι αν μπει σε λάθος θέση, χάνεται και το νόημα αυτού του κόσμου. ΜΙΚΡΗ ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ: Τι συμβαίνει στο υπόγειο της οδού Ήρας 12; Μια ιστορία καθηλωτική και ανατριχιαστικά επίκαιρη μέχρι και σήμερα.Ver livro
Μετά την τρομερή αποκάλυψη ότι ο Όουκ είναι ο κληρονόμος του στέμματος της Νεραϊδοχώρας, η Τζουντ πρέπει να κρατήσει τον αδελφό της ασφαλή. Για να το κάνει, έχει «δέσει» τον σκληρό βασιλιά Κάρνταν μαζί της και έχει γίνει η δύναμη πίσω από τον θρόνο. Η διαχείριση των πολιτικών συμμαχιών που διαρκώς αλλάζουν θα ήταν δύσκολη ακόμα κι αν μπορούσε να ελέγχει εύκολα τον Κάρνταν. Όμως εκείνος κάνει ό,τι περνάει από το χέρι του για να την ταπεινώνει και να την υποτιμάει, παρόλο που φαίνεται να τη θαυμάζει. Όταν γίνεται ξεκάθαρο ότι κάποιος κοντά στην Τζουντ θέλει να την προδώσει, απειλώντας τη ζωή της αλλά και τις ζωές όσων αγαπάει, εκείνη πρέπει να ανακαλύψει τον προδότη και να καταπολεμήσει τα δικά της πολύπλοκα συναισθήματα ώστε να διατηρήσει τον έλεγχο ως θνητή σε έναν κόσμο με νεραϊδοπλάσματα.Ver livro
Κάποιο σταχτί απόγευμα του Σεπτέμβρη ήρθε κοντά μου, εκεί που χάζευα στα παρτέρια της αυλής, μου χάιδεψε το κεφάλι και μου είπε: «Τα λουλούδια μεγαλώνουν με τα τραγούδια των πουλιών». Ήμουν δεν ήμουν οχτώ χρονών. Ύστερα μπήκε μέσα, άνοιξε το ραδιόφωνο κι έκλεισε την πόρτα της. Έτσι έκανε. Πετούσε μια κουβέντα και μετά χανόταν... Έμπαινε στο σύννεφό της και ταξίδευε... «Δεν μας μεγάλωσε κανονικά», έλεγε αργότερα ο αδελφός μου, ο Τζόνυ. «Δεν μας έδωσε οδηγίες σωστής πλοήγησης». «Μας εξασφάλισε εισιτήριο διαρκείας για το πλεούμενο της χίμαιρας», του απαντούσα εγώ. «Λίγο το 'χεις;» «Κι αυτό ακόμη δεν μας το 'δωσε συνειδητά». Της έπεσε από την τσέπη και το βρήκαμε. Τίποτα δεν μας έδωσε συνειδητά. Η μάνα μας, η Ερασμία! Εμείς τη γνωρίσαμε τσακισμένη. Ξοδεμένη στα όνειρά της. Σε παλιές φωτογραφίες τη βλέπαμε αλλιώτικη. Μια όμορφη κοπέλα με φουντωτά μαύρα μαλλιά κι ένα πλατύ χαμόγελο στ' ολοστρόγγυλο πρόσωπό της. Ένα πλατύ, δακρυσμένο πάντα, χαμόγελο. «Ήταν όμορφη ε; Βλέπεις, Τζόνυ;» «Και τώρα είναι όμορφη. Είναι η πιο όμορφη!» Καμάρωνε σαν κόκορας ο Τζόνυ. Λες και του ανήκε!Ver livro
