Outros livros que poderiam interessá-lo

• 

  Prometheus the God of Fire

  Nick Hatzopoulos

  • 0
  • 0
  • 0

  The Titan who gave people the greatest gift of all!Fourfuri Publications, in collaboration with Auvril Audiobooks, tells the story of Prometheus, the Titan who gave fire to humans, through a unique audio book with realistic narration.The benevolent giant Prometheus, the vengeful Zeus, the fire god Hephaestus and other Olympian gods, in a super story-telling for children who seek other stimuli that offer knowledge and entertainment beyond that of traditional reading."

  Ver livro

• 

  Οι δολοφόνοι δεν παίρνουν...

  Gu Byeong-Mo

  • 0
  • 0
  • 0

  Στα εξήντα πέντε της η Δαγκάνα έχει αρχίσει να ρίχνει ρυθμούς. Ζει ήσυχα σε ένα μικρό διαμέρισμα με μόνη συντροφιά την ηλικιωμένη σκυλίτσα της, που κάποτε έσωσε η ίδια από τον δρόμο και τη φωνάζει Ψοφίμι. Αυτό που περιμένει κανείς από ανθρώπους της ηλικίας της είναι να συνταξιοδοτηθούν και να ζήσουν ήσυχα το υπόλοιπο της ζωής τους. Η Δαγκάνα όμως δεν είναι σαν όλους τους άλλους. Είναι μία φόνισσα.
  Τις τελευταίες τέσσερις δεκαετίες έχει βγάλει από τη μέση προδότες, επιχειρηματικούς εχθρούς, άπιστους συζύγους, όλους με ανελέητη αποτελεσματικότητα. Όσο λιγότερα γνωρίζει για τους στόχους της τόσο το καλύτερο. Τώρα όμως ένας τραυματισμός την οδηγεί σε μία απροσδόκητη σύνδεση με έναν γιατρό και την οικογένειά του. Αλλά τα συναισθήματα για μία επαγγελματία δολοφόνο είναι επικίνδυνη συνθήκη. Όταν ο κόσμος της αναταράσσεται, η Δαγκάνα καταλαβαίνει ότι αυτό το κεφάλαιο της καριέρας της μπορεί να αποτελεί κάλλιστα το δικό της αιματηρό τέλος.
  
  Η γεμάτη δράση ιστορία μίας εξηνταπεντάχρονης
  δολοφόνου που αντιμετωπίζει μία απρόσμενη απειλή
  στη δύση της καριέρας της.
  
  Ένα διεθνές best seller από μία βραβευμένη
  συγγραφέα από τη Νότια Κoρέα.
  
  «Σκοτεινά αστείο, αυτό το νοτιοκορεάτικο μυθιστόρημα εξετάζει την παγκόσμια κοινή πρόκληση του να γερνάς χωρίς να χάνεις τη σημασία σου στην κοινωνία».
  The Washington Post
  
  «Το πρώτο μυθιστόρημα της Gu που μεταφράζεται στα αγγλικά ασχολείται με το πώς αντιμετωπίζει η κοινωνία τα γηρατειά».
  New York Times Book Review – Editor's choice
  
  «Το Οι δολοφόνοι δεν παίρνουν σύνταξη ποτέ είναι ένα μυθιστόρημα γεμάτο έξαψη. Βρέθηκα να πιάνω τον κόρφο μου καθώς γυρνούσα τις σελίδες: από φόβο, από πόνο και από το συντριπτικό σαν αγχόνη χιούμορ. Έχει να κάνει με εκδίκηση και τιμωρία, με τα γηρατειά και τον θάνατο και τα καθημερινά δεινά μίας γραφειοκρατικής δουλειάς – ακόμα κι αν αυτή είναι η δολοφονία κατά παραγγελία. Η Δαγκάνα, η εξηνταπεντάχρονη δολοφόνος κεντρική ηρωίδα, αψηφά τις προσδοκίες τής ηλικίας της: είναι σκληρή, υπολογιστική και σχεδόν τόσο τρυφερή όσο και η αγαπημένη της σκυλίτσα, το Ψοφίμι, που κλέβει την παράσταση».
  Gabriella Burnham, συγγραφέας του It Is Wood, It Is Stone

  Ver livro

• 

  Το τρένο με τις φράουλες

  Γιάννης Δενδρινός

  • 0
  • 0
  • 0

  Όλα ξεκίνησαν ή όλα τέλειωσαν σε μια νύχτα. Είκοσι πέντε χρόνια θυσιάστηκαν σε μια παρόρμηση. Μια συνηθισμένη βραδιά στο υπνοδωμάτιο κι έξω μια λασπωμένη βροχή – που, όπως έλεγαν, έφτασε απ' τη Σαχάρα. Εκείνο το βράδυ ξύπνησε η κοιμισμένη τύψη για μια άδεια ζωή χωρίς αγάπη, χωρίς χαρά. Έπειτα έπεσε το ζεστό, υγρό σκοτάδι με την απόλυτη σιωπή ενός θεραπευτηρίου για άτομα με ανάγκη υποστήριξης. Μόνο η καρδιά ξαγρυπνούσε κι αφουγκραζόταν ένα μακρινό τρένο με αρώματα παλιού μαγιάτικου μεσημεριού. Το τρένο με τις φράουλες διέσχιζε πάλι τη ζωή της Μαργαρίτας, φέρνοντας την ανάμνηση μιας ξεθυμασμένης ευτυχίας ζωγραφισμένης με μπογιές. Τον ίδιο καιρό ένας άντρας με απειλητικό παρόν στοίχειωνε τους ύπνους της, μοσχοβολώντας μαύρο πιπέρι. Τότε περίπου ξύπνησαν κι οι ομίχλες, με τα περιστατικά των θανάτων και του έρωτα… Τότε άρχισαν και οι περίπατοι στην αλλοδαπή γενέτειρα…

  Ver livro

• 

  Θα ξανάρθουν τα χελιδόνια

  Γιάννης Ξανθούλης

  • 0
  • 0
  • 0

  Όσοι βρίσκονται στην άκρη του γκρεμού, συνήθως, ψάχνουν από κάπου να πιαστούν. Ψάχνουν ένα χέρι, μια φωνή, μια προσδοκία, μια ελπίδα εξ ουρανού, μια ψευδαίσθηση έστω, ένα νεύμα, που να τους καλεί σε μια ανοιχτή αγκαλιά. Οι περισσότεροι. Γιατί υπάρχουν και πολλοί που απλώς αφήνονται να κυλήσουν. Είν' αυτοί που, όταν έρθουν οι διασώστες, αν έρθουν, κρύβονται για να μην τους εντοπίσουν. Είναι περίεργο, αλλά έχει και μια γλύκα η άβυσσος. Υπάρχει μια σχέση ερωτική με την αυτοκαταστροφή. Αν συναντήσεις έναν τέτοιον άνθρωπο, μη γελαστείς κι επιχειρήσεις να τρυπήσεις την ψυχή του. Η άκρη του γκρεμού είναι προσωπική του υπόθεση. Δεν σε αφορά.
  Κι επειδή δεν φτάνει εκεί κανείς από τη μία μέρα στην άλλη, υπάρχει μακριά διαδρομή, μην ανοίξεις κουβεντούλα για τα κακώς κείμενα. Εκείνος, αν θέλει, θα σου πει.
  Και σίγουρα θα ψεύδεται στα περισσότερα απ' όσα θα σου αραδιάσει…

  Ver livro

• 

  Το θεώρημα της αγάπης

  Ali Hazelwood

  • 0
  • 0
  • 0

  Η Όλιβ Σμιθ είναι υποψήφια διδάκτορας Βιολογίας στο Πανεπιστήμιο του Στάνφορντ και δέχεται ως πραγματικότητα μόνο ό,τι μπορεί να υποστηριχθεί από δεδομένα. Ως αποτέλεσμα δεν πιστεύει καθόλου στον έρωτα και στις μακροχρόνιες σχέσεις, παρόλο που η καλύτερή της φίλη, η Αν, είναι μια αθεράπευτα ρομαντική ψυχή.
  Θέλοντας να την πείσει ότι είναι καλά και ότι προχωράει στη ζωή της, η Όλιβ λέει ένα μικρό ψεματάκι… ότι βγαίνει με κάποιον, και μάλιστα ότι είναι πιο ευτυχισμένη από ποτέ! Όμως η Αν δεν ξεγελιέται εύκολα.
  Ως γνήσια επιστήμονας η Όλιβ πανικοβάλλεται και για να της το αποδείξει φιλάει τον πρώτο άντρα που βλέπει μπροστά της!
  Ο άντρας αυτός τυχαίνει να είναι ο Άνταμ Κάρλσεν, ένας από τους πιο απρόσιτους και απαιτητικούς καθηγητές του Στάνφορντ. Παραδόξως, ο Άνταμ συμφωνεί να κρατήσει το μυστικό της και να γίνει κάτι σαν ψεύτικο αγόρι της, αφήνοντας άφωνη την Όλιβ.
  Και όταν σε ένα συνέδριο ένα απάντεχο συμβάν βάζει σε κίνδυνο την καριέρα της, ο Άνταμ κάνει πάλι την έκπληξη και την υποστηρίζει. Ξαφνικά το μικρό τους πείραμα μοιάζει να ξεφεύγει από τον έλεγχο και η Όλιβ ανακαλύπτει ότι το μόνο πράγμα που είναι πιο περίπλοκο από ένα θεώρημα για την αγάπη είναι το να βάλει τη δική της καρδιά στο μικροσκόπιο.
  
  «Μια λογοτεχνική αποκάλυψη…
  Το Θεώρημα της αγάπης είναι ένα ντεμπούτο με αυτοπεποίθηση και υποθέτουμε ότι είναι μόνο το πρώτο δείγμα λαμπρής δουλειάς από μια συγγραφέα που έχει κατά κάποιον τρόπο το θράσος να συνδυάζει μια λαμπρή ακαδημαϊκή πορεία με μια εξίσου πετυχημένη συγγραφική».
  Entertainment Weekly
  
  «Έξυπνο, με εύστοχους διαλόγους και έναν συνδυασμό από αρκετά συμπαθητικούς δευτερεύοντες χαρακτήρες… Ένα ρεαλιστικό, διασκεδαστικό μυθιστόρημα που δεν θα θες να αφήσεις από τα χέρια σου».
  Library Journal

  Ver livro

• 

  Έστω μια φορά

  Όλγα Τσαμούταλη

  • 0
  • 0
  • 0

  Η συγγραφέας Ευρυδίκη Καρατζόγλου ζει μόνο μέσα απ' τα βιβλία της τη φαντασμαγορία του έρωτα μένοντας αφοσιωμένη σ' έναν γάμο συμβατικό με τον Φίλιππο. Μεγαλωμένη από την αυταρχική Περσεφόνη, που αφότου χήρεψε έμεινε ακλόνητα πιστή στη μνήμη του άντρα της, ακολουθεί τα χνάρια της. Δεν γνωρίζει όμως πως και η μητέρα της ζει με την ανάμνηση μιας ανεκπλήρωτης αγάπης με τον αστυνόμο Άνθιμο Αργυρίου, επιστήθιο φίλο του νεκρού συζύγου της.
  Τι θα συμβεί όταν η Ευρυδίκη παραδοθεί στα αισθήματά της για τον γοητευτικό ηθοποιό Ορφέα;
  Τι θα συμβεί όταν η Περσεφόνη ξανασυναντηθεί με τον Άνθιμο;
  Και πώς θα εξελιχθεί η σχέση του Άνθιμου με την Καλλιόπη, την αδερφή του, όταν εκείνη αποφασίσει να αποκαλύψει το οικογενειακό μυστικό που τη βαραίνει πενήντα οκτώ ολόκληρα χρόνια;
  
  
  Τρεις ερωτικές ιστορίες μπλέκονται αναμεταξύ τους και με φόντο έναν φόνο αποδεικνύουν πως ο έρωτας είναι άλλοτε αγγελούδι κι άλλοτε δαίμονας∙ πως η λογική, όταν επιβάλλεται στην καρδιά, καταλήγει να είναι άλλοτε ο σωτήρας και άλλοτε ο δήμιός της.
  
  
  
  20 Ιουλίου 1998
  Ανησυχώ... Δεν μου αρέσει ο ώριμος εαυτός μου. Η ωριμότητά μου παραπατάει σαν μεθυσμένη. Φοβάμαι μήπως φανερωθεί το ανώριμο παιδί που κρύβω μέσα μου. Φοράω τη μάσκα μου και τρέμω μήπως φανεί η αλήθεια. Άραγε θα την αντέξουν οι άλλοι την αλήθεια; Καλά καλά δεν την αντέχω η ίδια...
  
  17 Αυγούστου 1998
  Νιώθω σαν να έχει πιάσει το μυαλό μου σκουριά και αδυνατεί να πάρει στροφές. Κάτι μου πάει στραβά, αλλά, ενώ ξέρω την αιτία, δεν κάνω τίποτα. Μου λείπει σίγουρα μια ψηφίδα αυτογνωσίας. Μου λείπει εκείνη η εμπειρία που θα με κάνει να τινάξω το ψέμα από πάνω μου…
  
  15 Οκτωβρίου 1998
  Νιώθω ελλιπής... Ένα κομμάτι μου έχει μείνει ατροφικό, σαν λουλουδάκι δίχως ήλιο… Πώς να ανθίσει ένας σπόρος κάτω απ' τη σκιά;

  Ver livro