Outros livros que poderiam interessá-lo

• 

  Το νησί του Βορρά

  Samuel Bjørk

  • 0
  • 0
  • 0

  Η ερευνήτρια Μία Κρούγκερ έχει αποσυρθεί στο ειδυλλιακό νορβηγικό νησί Χίτρα, αποφασισμένη να εγκαταλείψει την αστυνομία, καθώς η Μονάδα Εξιχνίασης Ανθρωποκτονιών, που οργάνωσε και διηύθυνε με αποτελεσματικότητα ο Χόλγκερ Μουνκ, είναι υπό διά­λυση. Όμως η επίσκεψη της εντεκάχρονης Σοφίας στο ησυχαστήριό της, που της ζητά να ανακαλύψει τι συνέβη στον φίλο της Γιουνάταν, ο οποίος εξαφανίστηκε πριν από τρία χρόνια, ξυπνά στη Μία το ενδιαφέρον για την ανεξιχνίαστη υπόθεση. Και απευθύνεται στο τοπικό αστυνομικό τμήμα και τον μοναδικό αστυνομικό του, Λούκα Έρικσεν, για να μάθει περισσότερα.
  Στο μεταξύ, περίεργα πράγματα συμβαίνουν στο νησί. Πάνω στο ξύλινο τέμπλο της εκκλησίας, δωρεά της πάμπλουτης οικογένειας Πριτζ, ο νέος εφημέριος βρίσκει κρεμασμένα τρία κοράκια που τους έχουν βγάλει τα μάτια, ενώ ύποπτα πηγαινέλα πλοίων παρατηρούνται στη θαλάσσια περιοχή.
  Όταν μια δεκαεξάχρονη κοπέλα βρίσκεται άγρια δολοφονημένη μέσα σε ένα παλιό σκάφος, με το όνομα του Γιουνάταν γραμμένο με αίμα σε μια κούπα δίπλα της, η Μία αποφασίζει να καλέσει τον Χόλγκερ Μουνκ για να δουλέψουν και πάλι μαζί.
  
  Μετάφραση: Δέσπω Παπαγρηγοράκη
  
  «Αρχικά, το σχέδιο ήταν ο Bjørk να γράψει μόνο τρία βιβλία γι' αυτό το χρυσό δίδυμο. Ευτυχώς, ο Νορβηγός συγγραφέας δεν έχει αποχαιρετήσει τους αγαπημένους του ερευνητές. Η επιστροφή της Μία παρέχει ενδείξεις για το επόμενο βιβλίο. Το περιμένουμε με ανυπομονησία».
  Telegraaf (NL)
  
  «Ο Bjørk είναι μάστορας στο να χτίζει ψυχολογικό σασπένς που σέρνεται κάτω από το δέρμα σου. Ξέρει ακριβώς τι μέσα να χρησιμοποιήσει για να κρατήσει αμείωτο το ενδιαφέρον του αναγνώστη. Έχει ένα λιτό κι εκλεπτυσμένο στιλ γραφής, που σου δίνει την εντύπωση ότι βιώνεις κι εσύ τα πάντα. Αλλά μετά… η απόλυτη έκπληξη. Σε παραπλανά συνεχώς! Η επιστροφή της Μία είναι εξαιρετική. Μια πραγματικά καλή, συναρπαστική ιστορία με ρεαλιστικούς χαρακτήρες κι ένα τέλος που θα σας αφήσει άφωνους».
  Thrillers & More (NL)

  Ver livro

• 

  Τι σου είναι η αγάπη τελικά

  Στέφανος Ξενάκης

  • 0
  • 0
  • 0

  Ήσυχη νύχτα... Ο ουρανός ήταν γεμάτος αστέρια. Και στη γωνιά του δρόμου κάποιος έπαιζε από νωρίς φυσαρμόνικα.
  Δύο κάργιες, σ' ένα γέρικο κυπαρίσσι, ξενυχτούσαν στολίζοντας τις φωλιές τους με πολύχρωμα γυαλάκια που είχαν μαζέψει από τα σκουπίδια.
  «...Τι κάνουν οι άνθρωποι εκεί κάτω κι αντί να στολίζουν τις φωλιές τους τρέχουν συνεχώς... Τι ψάχνουν...»
  ρώτησε η μία, ενώ καθάριζε με προσοχή τον λαιμό ενός σπασμένου μπουκαλιού.
  «Α! Το κομματάκι που λείπει από την ψυχή τους ψάχνουν.
  Και τρέχουν. Και κολλούν ό,τι βρεθεί στη θέση του προσπαθώντας να παραστήσουν την εικόνα που ονειρεύτηκαν. Και όλο βρίσκουν κάτι παράταιρο.
  Που δεν κολλάει.
  »Και όλο η εικόνα παραμορφώνεται. Και όλο το όνειρο χάνεται. Έτσ' είναι οι άνθρωποι. Μην ασχολείσαι».
  «Κι αυτός εκεί... τόση ώρα στη γωνιά παίζει φυσαρμόνικα».
  «Άσ' τον αυτόν. Μαδά τ' όνειρό του και ταΐζει τα σκυλιά »Άσ' τον αυτόν... Μπορεί κάτι να ξέρει παραπάνω... αλλά δεν θα τον ρωτήσει ποτέ κανείς».
  Ήσυχη νύχτα. Ο ουρανός ήταν γεμάτος αστέρια.
  Κι εκεί, στη γωνιά του δρόμου, κάποιος έπαιζε συνέχεια φυσαρμόνικα…

  Ver livro

• 

  Άνθρωποι από χώμα

  Δανάη Παπαδάτου

  • 0
  • 0
  • 0

  Στο μικρό ορεινό χωριό Βερτίλι η 11η Οκτωβρίου ξεκινά με μια τεράστια καταστροφή. Η βορειοδυτική πλευρά του χωριού καταρρέει μαζί με τρεις από τις στοές του κοντινού ορυχείου. Μπορεί οι περισσότεροι ενήλικοι κάτοικοι του χωριού να γλίτωσαν από την καταστροφή, καθώς το Σωματείο των Ανθρακωρύχων βρισκόταν σε απεργία διαρκείας, όμως η κατολίσθηση κατάπιε το δημοτικό σχολείο της περιοχής με όλους τους δασκάλους και τους μαθητές. Το μοναδικό παιδί που παραμένει ζωντανό στο χωριό είναι ο εντεκάχρονος Ιορδάνης Ντάβαρης, γιος του χήρου Μιχάλη Ντάβαρη, προέδρου του Σωματείου των Ανθρακωρύχων. Πώς μπορεί ένα παιδί σε αυτή την ηλικία να βιώσει μια τέτοια καταστροφή και κυρίως να σηκώσει το βάρος του να είναι το μοναδικό παιδί που απέμεινε σε μία ολόκληρη κοινωνία;
  Τι άμυνες επιστρατεύει για να ξεπεράσει τη μοναξιά του;
  Το βιβλίο ρίχνει μια βαθιά αλλά και αρκετά λοξή
  ματιά στην ελληνική κοινωνία των αρχών της δεκαετίας του '60, όταν η προέλευση και τα κοινωνικά φρονήματα των ανθρώπων έπαιζαν μεγαλύτερο ρόλο στη ζωή και στην τύχη τους απ' ό,τι θεσμοί όπως η δημοκρατία, η δικαιοσύνη και η ισότητα.

  Ver livro

• 

  Σκοτεινές ώρες

  Michael Connelly

  • 0
  • 0
  • 0

  Το βιβλίο που ανακήρυξαν Καλύτερο Βιβλίο της Χρονιάς οι εφημερίδες Wall Street Journal και South Florida Sun-Sentinel
  Η ντετέκτιβ της Αστυνομίας του Λος Άντζελες Ρενέ Μπάλαρντ πρέπει να ενώσει τις δυνάμεις της με τον Χάρι Μπος για να αποδώσει δικαιοσύνη σε μια πόλη σημαδεμένη από τον φόβο και την κοινωνική αναταραχή που προκαλεί με το χτύπημά του ένας μεθοδικός δολοφόνος το βράδυ της παραμονής της Πρωτοχρονιάς.
  Επικρατεί χάος στο Χόλιγουντ καθώς πλησιάζει η αντίστροφη μέτρηση για την αλλαγή του χρόνου. Δουλεύοντας τη νυχτερινή της βάρδια ως συνήθως, η Ρενέ Μπάλαρντ είναι σε επιφυλακή για τον παραδοσιακό εορτασμό με πυροβολισμούς. Λίγα λεπτά μόλις μετά τα μεσάνυχτα η Μπάλαρντ καλείται σε μια μάντρα ανταλλακτικών αυτοκινήτων της οποίας ο σκληρά εργαζόμενος ιδιοκτήτης έπεσε νεκρός από μια σφαίρα – και μάλιστα στην καρδιά ενός πλήθους που γιόρταζε τον ερχομό του νέου έτους!
  Η Μπάλαρντ καταλήγει σύντομα στο συμπέρασμα ότι η φονική σφαίρα δεν μπορεί να έπεσε από τον ουρανό παρά συνδέεται με έναν άλλο ανεξιχνίαστο φόνο, μια υπόθεση που ερευνούσε κάποτε ο ντετέκτιβ Χάρι Μπος. Παράλληλα, η Μπάλαρντ κυνηγάει ένα δίδυμο κατά συρροή βιαστών, τους Άντρες του Μεσονυχτίου, που τρομοκρατούν γυναίκες χωρίς να αφήνουν κανένα ίχνος πίσω τους.
  Αποφασισμένη να διαλευκάνει και τις δύο υποθέσεις, η Μπάλαρντ απευθύνεται στον μοναδικό άνθρωπο στον οποίο μπορεί να βασιστεί: τον Χάρι Μπος. Αλλά, καθώς οι δύο ανυποχώρητοι ντετέκτιβ συνεργάζονται για ν' ανακαλύψουν πού διασταυρώνονται παλιές και νέες υποθέσεις, πρέπει να φυλάνε διαρκώς τα νώτα τους, γιατί οι στυγνοί θηρευτές που κυνηγούν δεν διστάζουν να σκοτώσουν για να διαφυλάξουν τα μυστικά τους.
  
  «Έξοχο… Ο Connelly παραμένει σταθερά ο κορυφαίος εν ζωή συγγραφέας αστυνομικών ιστοριών. Οι Σκοτεινές ώρες αποτελούν άλλη μία απόδειξη».
  Oline H. Cogdill, South Florida Sun-Sentinel
  
  «Καταπληκτικό… [O Connelly] είναι ένας από τους καλύτερους στη συγγραφή πάνω στην αστυνομική έρευνα και στη δημιουργία έντονου σασπένς, αλλά η σχέση ανάμεσα στην Μπάλαρντ και στον Μπος –μια επαγγελματική φιλία που συνδέει δύο ιδιοφυή μυαλά αφιερωμένα στο ίδιο δύσκολο, μα σημαντικό έργο– είναι το κερασάκι στην τούρτα».
  Collette Bancroft, Tampa Bay Times
  
  «Ο Connelly είναι το ίδιο οξυδερκής όπως πάντα...

  Ver livro

• 

  ελαττωματικό αγόρι

  Sam Albatros

  • 0
  • 0
  • 0

  ΕΙΜΑΣΤΕ Η ΠΙΟ ΧΑΡΟΥΜΕΝΗ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ! 
  Ο μπαμπάς καμιά φορά με δέρνει με τη ζώνη. Μια φορά είχα δει σε μια ελληνική ταινία έναν να δέρνει έτσι τον γιο του. Από τότε, κάθε φορά που με δέρνει με τη ζώνη ο μπαμπάς μου, αισθάνομαι σταρ του σινεμά. 
  Η μαμά με πρήζει συνέχεια να διαβάσω γιατί οι παππούδες μου δεν είχαν λεφτά να τη στείλουν σχολείο. Μια φορά τής είπα αν θέλει να πάει αυτή σχολείο αφού το έχει απωθημένο και εγώ να μείνω σπίτι να παίζω τη νοικοκυρά. Μου άστραψε σφαλιάρα. 
  Για τα αδέρφια μου θα πω άλλη φορά, γιατί τώρα βαριέμαι. Έτσι κι αλλιώς δε μένουν μαζί μας όπως τα κανονικά αδέρφια. 
  Έχω τους καλύτερους φίλους του κόσμου! Ο Θανάσης είναι ο καλύτερός μου φίλος και κάθεται δίπλα μου στο θρανίο. Μας αρέσει να παίζουμε πολλά παιχνίδια και μερικά δεν τα λέμε, τα κρατάμε μυστικό. Δε με αφήνει να λέω γι’ αυτά γιατί την προηγούμενη φορά που είπα, φάγαμε ξύλο. Μετά είναι η Αθηνά και η Σοφία, που κάθονται κι αυτές δίπλα δίπλα στην τάξη μας. Η Αθηνά είναι δυνατή και τη φωνάζουν αγοροκόριτσο και η Σοφία φοράει γυαλιά και είναι Σοφή σαν κουκουβάγια. 
  Αγαπιόμαστε τόσο πολύ μεταξύ μας! Εγώ αγαπάω τον Θανάση, ο Θανάσης αγαπάει την Αθηνά, η Αθηνά αγαπάει τη Σοφία (αλλά δεν το λέει) και η Σοφία αγαπάει εμένα. 
  Είμαστε οι καλύτεροι μαθητές της τάξης! Εγώ γιατί αντιγράφω από τον Θανάση, και η Αθηνά γιατί αντιγράφει από τη Σοφία. Καμιά φορά όμως η Αθηνά ξεχνάει να τα αλλάζει. Μια φορά είχε αντιγράψει ακριβώς το σκέφτομαι και γράφω της Σοφίας. Όταν τις ρώτησε η δασκάλα τι έγινε, πετάχτηκα και είπα: «Τα μεγάλα μυαλά συναντώνται!»

  Ver livro

• 

  Θα ξανάρθουν τα χελιδόνια

  Στέφανος Ξενάκης

  • 0
  • 0
  • 0

  Όσοι βρίσκονται στην άκρη του γκρεμού, συνήθως, ψάχνουν από κάπου να πιαστούν. Ψάχνουν ένα χέρι, μια φωνή, μια προσδοκία, μια ελπίδα εξ ουρανού, μια ψευδαίσθηση έστω, ένα νεύμα, που να τους καλεί σε μια ανοιχτή αγκαλιά. Οι περισσότεροι. Γιατί υπάρχουν και πολλοί που απλώς αφήνονται να κυλήσουν. Είν' αυτοί που, όταν έρθουν οι διασώστες, αν έρθουν, κρύβονται για να μην τους εντοπίσουν. Είναι περίεργο, αλλά έχει και μια γλύκα η άβυσσος. Υπάρχει μια σχέση ερωτική με την αυτοκαταστροφή. Αν συναντήσεις έναν τέτοιον άνθρωπο, μη γελαστείς κι επιχειρήσεις να τρυπήσεις την ψυχή του. Η άκρη του γκρεμού είναι προσωπική του υπόθεση. Δεν σε αφορά.
  Κι επειδή δεν φτάνει εκεί κανείς από τη μία μέρα στην άλλη, υπάρχει μακριά διαδρομή, μην ανοίξεις κουβεντούλα για τα κακώς κείμενα. Εκείνος, αν θέλει, θα σου πει.
  Και σίγουρα θα ψεύδεται στα περισσότερα απ' όσα θα σου αραδιάσει…

  Ver livro