Otros libros que te pueden interesar

• 

  Το παιχνίδι της υπομονής

  Elena Armas

  • 0
  • 0
  • 0

  Γίνεται δύο άνθρωποι να είναι αντίπαλοι
  όταν παίζουν στην ίδια ομάδα;
  
  Η Άνταλιν Ρέγες έκανε χρόνια να τελειοποιήσει την καθημερινή ρουτίνα της: ξύπνημα τα χαράματα, κατευθείαν στα γραφεία της ποδοσφαιρικής ομάδας Μαϊάμι Φλέιμς, σκληρή δουλειά, επιστροφή στο σπίτι, και την επόμενη μέρα πάλι από την αρχή.
  Όμως η ρουτίνα της αναστατώνεται όταν γίνεται viral ένα βίντεο που τη δείχνει να επιτίθεται στη μασκότ της ομάδας. Ο ιδιο­κτήτης των Φλέιμς –που τυχαίνει να είναι ο πατέρας της–, στην προσπάθεια να ηρεμήσουν τα πνεύματα, τη στέλνει στη Βόρεια Καρολίνα, στη μέση του πουθενά, και της αναθέτει να αναμορφώσει την τοπική ομάδα ποδοσφαίρου που έχει πάρει την κάτω βόλτα. Τα σχέδια της Άνταλιν ανατρέπονται μόλις ανακαλύπτει ότι τα μέλη της ομάδας είναι εννιάχρονα κοριτσάκια που φοράνε φούστες μπαλέτου στην προπόνηση (καθόλου πρακτικό), έχουν κατσίκες για κατοικίδια (μπελάς) και την τρέμουν (αντιπαραγωγικό).
  Σαν να μην έφταναν αυτά, εκεί βρίσκεται και ο Κάμερον Καλντάνι, επαγγελματίας τερματοφύλακας που αποσύρθηκε πρόσφατα από την ενεργό δράση, του οποίου η παρουσία αποτελεί μυστήριο. Ο Καμ, όπως είναι το χαϊδευτικό του, είναι ο ιδανικός άνθρωπος για να βοη­θήσει την Άνταλιν, μόνο που, μετά την επεισοδιακή γνωριμία τους, στην οποία μπλέκονται ένας κόκορας, το πόδι του Καμ και ο προφυλακτήρας του αμαξιού της Άνταλιν, βάζει στόχο να τη διώξει. Η 'Άνταλιν, όμως, για να φτάσει στην εξιλέωση, πρέπει να βοηθήσει αυτή την ετερόκλητη ομάδα παίζοντας το Παιχνίδι της Υπομονής.
  Με ή χωρίς τη βοήθεια του Καμ.
  
  ΚΕΙΜΕΝΑ ΣΤΟ ΑΦΤΙ
  «Η Elena Armas πετυχαίνει πάντα τον στόχο της. Το Παιχνίδι της Υπομονής έχει όλα όσα θέλατε ποτέ από ένα ρομάντζο, μαζί με κατσίκες».
  Hannah Grace, best seller συγγραφέας των New York Times (Icebreaker)
  
  «Η Elena Armas είναι η βασίλισσα των φλογερών και εθιστικών ρομάντζων».
  B.K. Borison, συγγραφέας
  του Lovelight Farms
  
  «Το Παιχνίδι της Υπομονής είναι διασκεδαστικό, με τόσο απτή χημεία μεταξύ των ηρώων που οι σελίδες του θα πάρουν φωτιά στα χέρια σας και ταυτόχρονα θα κάνουν την καρδιά σας να λιώσει. Ειλικρινά, είναι φτιαγμένο από το υλικό των ονείρων!»
  Sarah Adams, best seller
  συγγραφέας των New York Times
  (Practice Makes Perfect)

  Ver libro

• 

  Η υπόσχεση

  Damon Galgut

  • 0
  • 0
  • 0

  Σε μια φάρμα έξω από την Πρετόρια οι Σουάρτ συγκεντρώνονται για την κηδεία της μητέρας της οικογένειας, αλλά κάτω από το πένθος βράζουν οι διαφορές τους… Από τη νεότερη γενιά, ο Άντον και η Άμορ καταλήγουν να απεχθάνονται όσα αντιπροσωπεύει η οικογένειά τους, όπως η αθετημένη υπόσχεση στη μαύρη υπηρέτρια, τη Σαλομέ, που έχει περάσει όλη της τη ζωή δουλεύοντας γι' αυτούς. Της υποσχέθηκαν κάποια στιγμή ότι θα της δώσουν το σπίτι της, τη γη της… αλλά τα χρόνια και οι δεκαετίες περνούν και η υπόσχεση δεν εκπληρώνεται ποτέ.
  Η αφήγηση κυλάει από τον έναν χαρακτήρα στον άλλο. Και, καθώς η χώρα περνάει από το σκοτεινό παρελθόν των φυλετικών διακρίσεων σε ένα –υποτίθεται– πιο δίκαιο παρόν, μια πολύ μεγαλύτερη υπόσχεση, προς έναν ολόκληρο λαό, μοιάζει να διαψεύδεται…
  Μια πανανθρώπινη ιστορία για τις κληρονομιές που μας βαραίνουν, τις οικογένειες που μισιούνται και αγαπιούνται με το ίδιο πάθος. Τις υποσχέσεις πάνω στις οποίες χτίζονται οι ζωές, οι οικογένειες και τα έθνη. Και τη γη, που γίνεται μήλον της έριδος και θέατρο των βασάνων μας, μέχρι να μας δεχτεί όλους, δίκαιους και άδικους, στην αγκαλιά της…
  
  «Επιβλητικό,  σου κόβει την ανάσα».
  TLS
  
  «Μια ιστορία με εντυπωσιακό βάθος». 
  Colm Tóibín
  
  «Αναμφισβήτητα ένα από τα καλύτερα μυθιστορήματα της χρονιάς».
  The Times
  
  «Πήραμε αυτή την απόφαση έπειτα από εκτενή συζήτηση και καταλήξαμε ομόφωνα σε ένα βιβλίο που χειρίζεται με μαεστρία τη φόρμα και τη σπρώχνει σε νέους δρόμους, σε ένα βιβλίο με απίστευτα αυθεντική και ρέουσα φωνή, σε ένα βιβλίο με βαρύνουσα ιστορική και συμβολική σημασία».
  Από την ανακοίνωση της Maya Jasanoff, πρόεδρου της κριτικής επιτροπής του Βραβείου Booker 2021, για τη βράβευση του Damon Galgut

  Ver libro

• 

  Αναφορά στον Γκρέκο (χαρτόδετο)

  Κώστας Κρομμύδας

  • 0
  • 0
  • 0

  «Ετούτη στάθηκε η μεγαλύτερή μου φιλοδοξία: να μην αφήσω στο Χάρο τίποτα να μου πάρει – μονάχα λίγα κόκαλα».
  Η Αναφορά στον Γκρέκο αποτελεί το βιβλίο-κλειδί για τη ζωή και το έργο του Νίκου Καζαντζάκη. Πρόκειται για μια ιδιότυπη αυτοβιογραφία, που περιέχει παραλλαγμένα ή και αυτούσια τμήματα από επιστολές, ημερολόγια, σημειωματάρια, καθώς και αποσπάσματα από άλλα έργα του, με μυθιστορηματικό χαρακτήρα, τα οποία συνθέτουν μια σπουδή πάνω στα έσχατα προβλήματα, μια ιστορία ενός εσωτερικού οδοιπορικού, την προσωποποίηση της πνευματικής του περιπλάνησης. Επιπλέον, το έργο αυτό, το οποίο ο Καζαντζάκης σχεδίαζε στην ακμή του, πραγματώνεται τελικά στην καμπή του βίου του και αποκτά τον χαρακτήρα μιας μελέτης θανάτου, ως «απολογισμού» μιας ζωής γεμάτης ένταση και στοχασμό, καθώς εκείνο που ενδιαφέρει τον συγγραφέα εδώ αλλά και εκείνο που θεωρεί ηθική υποχρέωση κάθε ανθρώπου και δικό του ύψιστο χρέος είναι να δώσει λόγο «για την κόκκινη γραμμή που σημαδεύει την πορεία του ανάμεσα στους ανθρώπους, στα πάθη και στις ιδέες». Έτσι, τα προσωπικά βιώματα και οι αναμνήσεις του Καζαντζάκη αναπόφευκτα γίνονται μέρος της συλλογικής συνείδησης, κοινός τόπος συνάντησης των ανθρώπων που τους συνέχει η ίδια μοίρα. Ο Καζαντζάκης, στο βασίλεμα της ζωής του, ως άλλος Οδυσσέας επιστρέφει στα πάτρια εδάφη του και κάνει την αναφορά στον στρατηγό του: την Αναφορά στον Γκρέκο.
  
  Θα βρεις λοιπόν, αναγνώστη, στις σελίδες ετούτες την κόκκινη γραμμή, καμωμένη από στάλες αίμα μου, που σημαδεύει την πορεία μου ανάμεσα στους ανθρώπους, στα πάθη και στις ιδέες. Κάθε άνθρωπος άξιος να λέγεται γιος του ανθρώπου σηκώνει το σταυρό του κι ανεβαίνει το Γολγοθά του· πολλοί, οι πιο πολλοί, φτάνουν στο πρώτο, στο δεύτερο σκαλοπάτι, λαχανιάζουν, σωριάζουνται στη μέση της πορείας και δε φτάνουν στην κορφή του Γολγοθά –θέλω να πω στην κορφή του χρέους τους– να σταυρωθούν, ν' αναστηθούν, και να σώσουν την ψυχή τους. Λιποψυχούν, φοβούνται να σταυρωθούν, και δεν ξέρουν πως η σταύρωση είναι ο μόνος δρόμος της ανάστασης· άλλον δεν έχει.

  Ver libro

• 

  Μια ατέλειωτη φυγή

  Γιάννης Ξανθούλης

  • 0
  • 0
  • 0

  Πάντα ήθελα να φεύγω.
  Να πετάει η ψυχή μου σαν τα πουλιά.
  Να νιώθω τη γλύκα μιας ατέλειωτης φυγής.
  Όχι να φεύγω γι' άλλους τόπους.
  Από την ίδια τη ζωή μου να φεύγω.
  Να ρίχνω τα «στοπ» στον δρόμο μου.
  Να γκρεμίζω τις πινακίδες που σηματοδοτούσαν διαδρομές. Να πατάω στις διαχωριστικές γραμμές.
  Ν' αψηφώ τα όρια της ταχύτητας.
  Να φεύγω χωρίς προορισμό.
  Μια φυγή μέσα στην ίδια τη φυγή.
  Σα να με κυνηγούσε πάντα ο εαυτός μου.
  Και μόλις έβρισκα ένα ξέφωτο, να πάρω μια ανάσα, βρε αδερφέ, να στήσω μια σκηνή να ξαποστάσω, βαρούσε ο συναγερμός μέσα μου και με ξεκούφαινε.
  Φεύγοντας, άφησα πίσω μου πολλά σκουπίδια.
  Άφησα όμως, στη φούρια μου, και πράγματα πολύ σημαντικά.
  Κάτι κοσμήματα, ας πούμε, ακριβά, που κάποιοι μου είχαν χαρίσει για να στολίσω την ψυχή μου...
  Το ημερολόγιο μιας γυναίκας, η διαδρομή της, με τις ιστορίες προσώπων που έγιναν σταθμοί στη ζωή της.
  Ιστορίες ανθρώπινες και αληθινές.

  Ver libro

• 

  Κι ως την άλλη μου ζωή θα σε...

  Κώστας Κρομμύδας

  • 0
  • 0
  • 0

  Ποτέ δεν έμαθα την ακριβή ημερομηνία που γεννήθηκα. Ήμουν απλώς ένα μωρό που κάποιος εγκατέλειψε στα σκαλιά ενός ιδρύματος, όπως και τόσα άλλα. Οι γυναίκες που με ανέθρεψαν έλεγαν πάντα ότι πρώτα τραγούδησα και μετά μίλησα. Ίσως γιατί μέσα από τις νότες μαλάκωνε κάπως η σκληρότητα του κόσμου, την οποία δυστυχώς γνώρισα από νωρίς. Κόντρα όμως σε κανόνες και εμπόδια, εγώ συνέχισα να τραγουδώ, να ονειρεύομαι και να γελάω… Mέχρι τη στιγμή που μου τα πήραν όλα καταδικάζοντάς με σε θανατερή σιωπή.
  Ίσως επειδή ήμουν γυναίκα...
  Ίσως επειδή δεν θέλησα να υποτάξω την ψυχή μου σε άγραφους νόμους.
  Μεγαλώνοντας, ερωτεύτηκα, πόνεσα, έκλαψα, γονάτισα, αλλά στο τέλος κατάφερα να κοιτάξω τη ζωή από τη μεριά που επέλεξα εγώ και όχι οι άλλοι. Στάθηκα όρθια και πάλεψα για όσα με έκαναν να χαμογελώ. Έδωσα μάχη για να μην επιτρέψω σε κανέναν να μου στερήσει το δικαίωμα στο όνειρο. Και τελικά κατάλαβα πως η πραγματική αγάπη δεν σε φυλακίζει, αλλά σε κρατά ελεύθερη μέσα στην αγκαλιά της.
  
  Με λένε Μενεξιά και το όνομά μου το πήρα από το χρώμα των ματιών μου…

  Ver libro

• 

  Εδώ και μόνο εδώ

  Christelle Dabos

  • 0
  • 0
  • 0

  Εδώ και μόνο εδώ, όλοι «φέρουν» ετικέτες για να ανήκουν. Όποιος δεν ανήκει, είναι αόρατος ή θεωρείται παρείσακτος. Οι κύριοι αφηγητές διαδέχονται ο ένας τον άλλο, αντι-προσωπεύουν τάξεις, κάστες, χαρακτήρες... Η ανάγκη της ενσωμάτωσης, ο φόβος της ενηλικίωσης, η δημοτικότητα, ο ακραίος εκφοβισμός, η σύγκρουση. Θέματα που διαχέονται μέσω ενός ιδιαίτερου κώδικα, στον οποίο κάθε νέος εισάγεται κατά την πρώτη σχολική μέρα. Οι κανόνες, οι παραδοξότητες, ο Πρίγκιπας, οι Αποπάνω και οι Αποκάτω. Εξαφάνιση. Δολοφονία. Επανάσταση. Γέννηση. Όλα σε μια αναθεματισμένη λούπα.

  Ver libro