Weitere Bücher, die Sie mögen werden

• 

  Όχι πια άνθρωπος

  Osamu Dazai

  • 0
  • 0
  • 0

  Πώς γίνεται ένα κλασικό έργο της ιαπωνικής κουλτούρας να ανάγεται σε θρύλο στον χώρο των manga;
  Τι είναι αυτό που καθιστά τούτο το υπέροχο βιβλίο ένα κλασικό ανάγνωσμα, που τους αφορά όλους;
  
  Το Όχι πια άνθρωπος του Osamu Dazai, το δεύτερο μυθιστόρημα του κορυφαίου μεταπολεμικού Ιάπωνα συγγραφέα, είναι η συγκλονιστική και συναρπαστική ιστορία ενός νεαρού άντρα που προσπαθεί να βρει τη θέση του σε έναν κόσμο που δεν καταλαβαίνει.
  Παρουσιάζοντας τον εαυτό του ως αποτυχημένο, ο ήρωας πασχίζει να ζήσει μια φυσιολογική ζωή, ακόμα κι όταν αισθάνεται ανίκανος να κατανοήσει τα ανθρώπινα όντα. Οι προσπάθειες του Γιόζο να συμφιλιωθεί με τον κόσμο γύρω του ξεκινούν από την παιδική του ηλικία και τελικά οδηγούν σε μια αποτυχημένη απόπειρα αυτοκτονίας μετά την ενηλικίωσή του. Καταγράφοντας τις περιστασιακές σκληρότητες της ζωής και τις φευγαλέες στιγμές ανθρώπινης σύνδεσης και τρυφερότητας, θα πει:
  «Δεν μπορώ καν να διανοηθώ πώς είναι να ζει κάποιος σαν ανθρώπινο ον».
  Το Όχι πια άνθρωπος δεν είναι ένα αισιόδοξο βιβλίο, αλλά ούτε αφήνει την επίγευση μιας απαισιοδοξίας. Είναι ένα μυθιστόρημα βαθιά συγκινητικό, ακόμα και εμψυχωτικό. Το να γνωρίζεις τι σημαίνει απόγνωση και να την υπερνικάς με τα μέσα που διαθέτεις –η φαντασία ήταν το μοναδικό όπλο του Dazai– αποτελεί αδιαμφισβήτητα ένα μοναδικό χάρισμα.
  Να συγκρούεσαι με έναν εχθρικό κόσμο ζητώντας επίμονα τη θέση σου σε αυτόν - αυτό εξηγεί τα πάντα για την απήχησή του στους νέους.
  
  Ο φόβος κάποιων ανθρώπων για τα άλλα ανθρώπινα όντα είναι τόσο μακάβριος, ώστε φτάνουν στο σημείο να λαχταρούν να αντικρίσουν με τα ίδια τους τα μάτια τέρατα ή και ακόμα πιο φριχτές οντότητες.
  
  Οι αδύναμοι φοβούνται αυτή καθαυτή την ευτυχία. Θα μπορούσαν να πληγωθούν ακόμα και με το βαμβάκι. Κάποιες φορές πληγώνονται ακόμα και από την ευτυχία.
  
  Από όλους τους ανθρώπους που γνώρισα ποτέ μου, αυτή η δυστυχισμένη, η Τσουνέκο, ήταν ο μοναδικός που αγάπησα πραγματικά.
  
  Το Όχι πια άνθρωπος είναι το αριστούργημά του. Ο Dazai ήταν ένας αριστοκρατικός αλήτης, ένας αυτοχαρακτηριζόμενος παραβάτης, ωστό­σο έγραψε με τη μακροθυμία ενός ευαίσθητου γραφιά.
  Patti Smith

  Zum Buch

• 

  Το τρένο με τις φράουλες

  Γιάννης Δενδρινός

  • 0
  • 0
  • 0

  Όλα ξεκίνησαν ή όλα τέλειωσαν σε μια νύχτα. Είκοσι πέντε χρόνια θυσιάστηκαν σε μια παρόρμηση. Μια συνηθισμένη βραδιά στο υπνοδωμάτιο κι έξω μια λασπωμένη βροχή – που, όπως έλεγαν, έφτασε απ' τη Σαχάρα. Εκείνο το βράδυ ξύπνησε η κοιμισμένη τύψη για μια άδεια ζωή χωρίς αγάπη, χωρίς χαρά. Έπειτα έπεσε το ζεστό, υγρό σκοτάδι με την απόλυτη σιωπή ενός θεραπευτηρίου για άτομα με ανάγκη υποστήριξης. Μόνο η καρδιά ξαγρυπνούσε κι αφουγκραζόταν ένα μακρινό τρένο με αρώματα παλιού μαγιάτικου μεσημεριού. Το τρένο με τις φράουλες διέσχιζε πάλι τη ζωή της Μαργαρίτας, φέρνοντας την ανάμνηση μιας ξεθυμασμένης ευτυχίας ζωγραφισμένης με μπογιές. Τον ίδιο καιρό ένας άντρας με απειλητικό παρόν στοίχειωνε τους ύπνους της, μοσχοβολώντας μαύρο πιπέρι. Τότε περίπου ξύπνησαν κι οι ομίχλες, με τα περιστατικά των θανάτων και του έρωτα… Τότε άρχισαν και οι περίπατοι στην αλλοδαπή γενέτειρα…

  Zum Buch

• 

  Η μπόρα

  Αλκυόνη Παπαδάκη

  • 0
  • 0
  • 0

  Την «κυρα-Σοφία» τη γνώρισα σ' ένα χωριό της Κρήτης, μικρό παιδί εγώ τότε, γύρω στα 1950.
  Θυμάμαι πόσο όμορφη μου φαινότανε τότε.
  Θυμάμαι που, όταν άπλωνε τα ρούχα στα σκοινιά,
  έμοιαζε σαν να χόρευε παράξενους χορούς.
  Κι όταν άρχιζε το τραγούδι στο σιδέρωμα, όλα γίνονταν αλλιώτικα. Σαν να χαμογελούσανε. Σαν να λάμπανε...
  Μέσα μου πίστευα πως ήταν μάγισσα.
  Μα τη φοβόμουνα πολύ να της το πω.
  Περάσανε πολλά χρόνια... Κάποτε τη συνάντησα τυχαία στην Αθήνα. Με προσκάλεσε στο σπίτι της κι εκεί, κουβέντα στην κουβέντα, ξαναθυμήθηκε την ιστορία της. «Μια μπόρα ήταν η ζωή μου. Μια μπόρα δίχως έλεος...
  Ούτ' εγώ δεν μπορώ να καταλάβω πώς βάσταξα.
  Να μη δίνει, παιδί μου, ο Θεός στον άνθρωπο όσα δύναται να σηκώσει...»
  Προσπάθησα να γράψω αυτό το βιβλίο όπως θα το 'γραφε εκείνη, αν ήξερε γράμματα. Σαν να κρατούσε, ας πούμε, κάποιο ημερολόγιο σ' αυτή την μπόρα, που δεν είχε έλεος...

  Zum Buch

• 

  Το τελεσίγραφο

  Sebastian Fitzek

  • 0
  • 0
  • 0

  Αν ξέρεις την ώρα του θανάτου σου, έχεις κιόλας αρχίσει να πεθαίνεις…
  
  Είναι Σάββατο βράδυ, λίγο μετά τις δέκα. Ο Τζουλς Τάνμπεργκ έχει βάρδια σε μια τηλεφωνική γραμμή βοήθειας για γυναίκες που θέλουν ν' ακούν μια καθησυχαστική φωνή καθώς επιστρέφουν σπίτι μόνες αργά τη νύχτα, ή που τηλεφωνούν γιατί όντως κινδυνεύουν.
  Ως τώρα δεν έχει υπάρξει περίπτωση που να απειλείται η ζωή κάποιας. Όμως απόψε ο Τζουλς μιλάει με την Κλάρα…
  Η νεαρή γυναίκα είναι τρομοκρατημένη. Πιστεύει ότι κάποιος την έχει βάλει στο στόχαστρο. Κάποιος που της έχει γράψει με αίμα στον τοίχο μια ημερομηνία: τη μέρα του θανάτου της.
  Κι αυτή η μέρα ξημερώνει σε λιγότερο από δύο ώρες.
  Μυστηριώδες, σκοτεινό, αγωνιώδες. Το πιο τρομακτικό θρίλερ του Sebastian Fitzek μέχρι σήμερα…

  Zum Buch

• 

  Υπόθεση πατρίδα

  Volker Kutscher

  • 0
  • 0
  • 0

  Ιούλιος 1932. Η Αστυνομία του Βερολίνου έρχεται αντιμέτωπη με έναν γρίφο: Ένας άντρας εντοπίζεται νεκρός σε έναν ανελκυστήρα εμπορευμάτων στον Οίκο της Πατρίδας, του θρυλικού ναού της ψυχαγωγίας στην Πότσνταμερ Πλατς, και όλα δείχνουν πως ο θάνατός του οφείλεται σε πνιγμό. Ο αστυνόμος Γκέρεον Ρατ έχει ήδη αρκετές σκοτούρες στο κεφάλι του. Οι έρευνές του για έναν μυστηριώδη πληρωμένο δολοφόνο που τρομοκρατεί το Βερολίνο βρίσκονται σε αδιέξοδο. Συγχρόνως, η αγαπημένη του Σαρλότε «Τσάρλι» Ρίτερ επιστρέφει ύστερα από δύο εξάμηνα σπουδών στο Παρίσι και πιάνει δουλειά στο αρχηγείο ως δόκιμη αστυνόμος — και μάλιστα συνεργάζεται προσωρινά με το Τμήμα Ανθρωποκτονιών, γεγονός που περιπλέκει ακόμα περισσότερο τα πράγματα.
  Ο Volker Kutscher συνθέτει άλλη μία συναρπαστική, περίπλοκη ιστορία με ιστορικό υπόβαθρο. Ενώ οι οδομαχίες ανάμεσα στους ναζιστές και τους κομμουνιστές γίνονται όλο και πιο αιματηρές, ο καγκελάριος Φον Πάπεν ρίχνει με μια πραξικοπηματική κίνηση τη δημοκρατική κυβέρνηση της Πρωσίας και αποπέμπει την ηγεσία της Αστυνομίας του Βερολίνου. Έτσι, τα πράγματα οξύνονται και για τον Γκέρεον Ρατ, ο οποίος μέχρι τώρα ένιωθε ασφαλής υπό την προστασία του υπαρχηγού της Αστυνομίας Μπέρνχαρντ Βάις.

  Zum Buch

• 

  Ανταύγειες σε χρυσά μάτια

  Carson McCullers

  • 0
  • 0
  • 0

  Σ' ένα πληκτικό στρατόπεδο στην Αμερική του μεσοπολέμου, ο λοχαγός Πέντερτον παλεύει σιωπηλά με την καταπιεσμένη ομοφυλοφιλία του, ενώ η όμορφη γυναίκα του, η Λενόρα, τον απατά με έναν άλλο αξιωματικό, που ο γάμος του περνά επίσης κρίση.
  Ένας νεαρός στρατιώτης, που παθαίνει εμμονή με τη Λενόρα, θα γίνει ο καταλύτης και θα έρθουν στο φως όλα τα προβλήματα και τα κρυμμένα πάθη των δύο ζευγαριών. Μέσα στην ασφυκτική ατμόσφαιρα του στρατοπέδου, η ένταση ανάμεσά τους αυξάνεται, οδηγώντας σε μια αναπόφευκτη καταστροφή…
  
  
  
  
  «Η McCullers δείχνει και πάλι ένα υπόγειο και αγέραστο ένστικτο στο να σκαλίζει αυτό που οι άνθρωποι κρατούν κρυμμένο στην καρδιά και στο μυαλό τους…»
  New York Herald-Tribune
  
  «Ένα αριστούργημα… ώριμο και ολοκληρωμένο σαν το Στρίψιμο της βίδας του Henry James».
  Time

  Zum Buch