D'autres livres qui pourraient vous intéresser

• 

  Στον ίσκιο των πουλιών

  Γιάννης Ξανθούλης

  • 0
  • 0
  • 0

  Λένε πως ο κατήφορος έχει μόνο αρχή.
  Λένε πως, όταν φτάσεις ως την άκρη του γκρεμού και δώσεις τη βουτιά, φταίει το κεφάλι σου που δεν σε κράτησε.
  Και στο τέλος, αν κάποιος άλλος σου κατάφερε την τελική σπρωξιά, δικός σου καλεσμένος ήταν. Παρεάκι σου.
  Μόνο που, όποιοι τα κηρύττουν όλ' αυτά, δεν είδαν ποτέ
  τη θέα από την τελευταία πέτρα του γκρεμού.
  Βαδίζουν πάντα επί του ασφαλούς.
  Και το κακό μ' αυτούς είναι πως συνήθως έχουν δίκιο. Διαθέτουν ατσάλινα επιχειρήματα.
  Στο τέλος, σου γανώνουν το μυαλό.
  Όμως… αν έφτασες ως εκεί… λέμε· αν… αν έφτασες ως εκεί γιατί βιαζόσουνα να μάθεις τι γίνεται πιο κάτω;
  Αν είχες πάρει φόρα, γιατί φοβόσουνα μη στήσεις την αγάπη; Αν στο ίσιωμα, που γνώρισες τα κολλητάρια σου, σου χάρισαν το ρούχο της άνοιξης και σε ξελόγιασαν; Κι εσύ, πάλι… Ήταν ανάγκη να το φορέσεις κατάσαρκα και να πετάξεις, σαν ηλίθιος, τη στολή παραλλαγής που σου 'ραψε η μάνα σου; Λέμε κι εμείς… Διάφορα. Μόνο οι άλλοι θα λένε; Σίγουρα, πάντως, την ώρα της πτώσης έβγαλες μια δυνατή φωνή: «Αγάπη!» κραύγασες. «Αγάπη!» Οι πάντες ορκίζονται πως δεν σ' άκουσαν. Τι φταις εσύ αν δεν βρέθηκε κάποιος να σου έχει πει πως κι η αγάπη, όταν γίνεται κραυγή, τρομάζει…

  Voir livre

• 

  Τέταρτη Πτέρυγα (χαρτόδετο) -...

  Rebecca Yarros

  • 0
  • 0
  • 0

  Ένας δράκος δίχως ιππέα είναι τραγωδία.
  Ένας ιππέας δίχως δράκο είναι νεκρός.
  ΑΡΘΡΟ ΕΝΑ, ΕΝΟΤΗΤΑ ΕΝΑ, Ο ΚΩΔΙΚΑΣ ΤΩΝ ΙΠΠΕΩΝ
  
  
  «Υπάρχει κανένας άλλος που θέλει να αλλάξει γνώμη;» φωνάζει ο Ζέιντεν κοιτάζοντας τους υπόλοιπους δόκιμους με το ίδιο μοχθηρό βλέμμα που έχει ο μπλε δράκος πίσω του. «Όχι; Τέλεια. Περίπου οι μισοί από εσάς θα είστε νεκροί μέχρι το επόμενο καλοκαίρι».
  
  Όλοι στον σχηματισμό είναι σιωπηλοί και μόνο κάτι πνιχτοί λυγμοί ακούγονται αριστερά μου.
  
  «Το ένα τρίτο από σας θα έχει πεθάνει το δεύτερο έτος και άλλοι τόσοι το τρίτο. Εδώ κανείς δεν νοιάζεται για το ποια είναι η μαμά ή ο μπαμπάς σας. Ακόμα και ο δεύτερος γιος του βασιλιά Τάουρι πέθανε στη διάρκεια της Επιλογής. Επομένως για πείτε μου πάλι: Νιώθετε αήττητοι τώρα που καταφέρατε να φτάσετε στο Τεταρτημόριο των Ιππέων; Νιώθετε άφθαρτοι; Νιώθετε πως είστε στην ελίτ;»
  
  Κανείς δεν ζητωκραυγάζει τώρα.
  
  Με χτυπάει ακόμα ένα καυτό κύμα, αυτή τη φορά κατευθείαν στο πρόσωπο και σφίγγομαι ολόκληρη στην αποτέφρωση που με περιμένει. Όμως δεν είναι φλόγες… είναι απλώς ατμός που τινάζει προς τα πίσω τις πλεξούδες της Ριάνον καθώς οι δράκοι ξεφυσούν ταυτόχρονα. Το παντελόνι του πρωτοετούς μπροστά μου μαυρίζει,
  το χρώμα απλώνεται στα πόδια του. Θέλουν να τους φοβόμαστε. Τα κατάφεραν. «Διότι γι' αυτούς δεν είστε ούτε άφθαρτοι ούτε κάτι το ιδιαίτερο».  Ο Ζέιντεν δείχνει τον μπλε δράκο και σκύβει λίγο μπροστά κοιτώντας μας στα μάτια σαν να θέλει να μας πει κάποιο μυστικό. «Γι' αυτούς, είστε απλώς θήραμα».
  
  
  
  
  Γνωρίστε τον βάρβαρο και ελίτ κόσμο της στρατιωτικής σχολής για ιππείς δράκων στο best seller βιβλίο της Rebecca Yarros.
  
  Η εικοσάχρονη Βάιολετ Σόρενγκεϊλ υπό κανονικές συνθήκες θα έμπαινε στο Τεταρτημόριο των Γραφέων και θα ζούσε μια ήσυχη ζωή παρέα με τα βιβλία της. Τώρα, η διοικητής στρατηγός –και σκληρόκαρδη μητέρα της– έχει διατάξει τη Βάιολετ να ακολουθήσει τους εκατοντάδες υποψηφίους που λαχταρούν να γίνουν η ελίτ του Ναβάρ… αφού πρώτα γίνουν ιππείς δράκων.
  Επειδή όμως είναι η πιο μικροκαμωμένη απ' όλους και το σώμα της είναι εύθραυστο, ο θάνατος φαντάζει μόνο μια ανάσα μακριά…
  Αφενός, διότι οι δράκοι δεν συνδέονται με «εύθραυστους» ανθρώπους. Αντίθετα, τους αποτεφρώνουν.

  Voir livre

• 

  Το τελευταίο όνειρο

  Pedro Almodóvar

  • 0
  • 0
  • 0

  Ότι ο Almodóvar ήταν μεγάλος συγγραφέας το ήξερα, απλώς έμενε να ανακαλύψω το από πότε. Από την παιδική του ηλικία μέχρι προχθές, η γραφή του μας παίρνει από το χέρι και μας οδηγεί σ' ένα εκπληκτικό δάσος. Διαβάζοντας κανείς αυτά τα διηγήματα δεν ξέρει αν μπαίνει στο μυαλό ή την καρδιά του. Σε κάθε περίπτωση, είναι ένα δώρο. Και μια απολαυστική εισβολή.
  Ray Loriga
  
  
  Το Τελευταίο όνειρο συγκεντρώνει για πρώτη φορά δώδεκα αδημοσίευτες ιστορίες από το προσωπικό αρχείο του Pedro Almodóvar, γραμμένες από τα τέλη της δεκαετίας του ´60 έως σήμερα. Μια δελεαστική ματιά στο μυαλό ενός κορυφαίου δημιουργού και ταυτόχρονα ένα masterclass για το πώς ν' αφηγηθείς μια ιστορία, αυτή η συλλογή αντικατοπτρίζει τις εμμονές του Almodóvar και πολλά από τα θέματα της κινηματογραφικής του δουλειάς, περνώντας από τη σάτιρα μέχρι το gothic και το autofiction: Μια ιστορία αγάπης ανάμεσα στον Ιησού και τον Βαραββά. Μια καλτ σκηνοθέτρια που αναζητά αγχολυτικά μια μέρα αργίας. Το διήγημα στο οποίο βασίστηκε η ταινία Κακή εκπαίδευση. Η ομώνυμη ιστορία, «Το τελευταίο όνειρο», ένα συγκινητικό χρονικό του θανάτου της μητέρας του.
  
  Ένα βιβλίο που μοιάζει με «αποσπασματική αυτοβιογραφία, ατελή και κάπως αινιγματική», όπως λέει ο ίδιος ο Almodóvar στην εισαγωγή του. Ένα εγκώμιο της σχέσης ανάμεσα στη ζωή και την τέχνη, τη μυθοπλασία και την πραγματικότητα, από έναν συγγραφέα που δεν φοβάται να μιλήσει για τις πιο προσωπικές στιγμές του, εξερευνώντας την επιθυμία, τη θνητότητα, τη μοναξιά και την ίδια τη διαδικασία της δημιουργίας.
  
  
  ΕΙΠΑΝ ΓΙΑ ΤΗ ΓΡΑΦΗ ΤΟΥ PEDRO ALMODÓVAR:
  
  «Η γραφή του Αλμοδόβαρ είναι τόσο δεξιοτεχνική και έξυπνη όσο και οι ταινίες του».
  The Times
  
  «Μια προειδοποίηση για όσους αγαπούν τους σκηνοθέτες που γράφουν. Εδώ δεν πρόκειται για Woody Allen ή Werner Herzog, αλλά μάλλον για έναν William Burroughs με πολύ χιούμορ: αυτό είναι ο Πέδρο Αλμοδόβαρ».
  Buchkritik - Deutschlandfunk Kultur
  
  «Με την ταπεινότητα και την προσοχή κάποιου που κοιτάζει τα ανθρώπινα πάθη για να τα συνδυάσει στην ανεξιχνίαστη λογική της ζωής, ο Almodóvar επισκέπτεται ολόκληρο το φάσμα των χρωμάτων της ψυχής μας: πόνο, θλίψη, στοργή, νοσταλγία, ευφορία, δυσφορία, την ανεξέλεγκτη παρόρμηση να επικοινωνήσουμε, την απογοήτευση της σιωπής».
  Antonio Tabucchi

  Voir livre

• 

  Στο τέλος πεθαίνουν και οι δύο

  Adam Silvera

  • 0
  • 0
  • 0

  Στις 5 Σεπτεμβρίου, λίγο μετά τα μεσάνυχτα, καλούν από το Δελτίο Θανάτου τον Ματέο Τόρεζ και τον Ρούφους Εμετέριο για να τους αναγγείλουν ότι έφτασε η μοιραία μέρα. Ο Ματέο και ο Ρούφους είναι εντελώς άγνωστοι, αλλά, για διαφορετικούς λόγους, και οι δύο θέλουν να κάνουν έναν νέο φίλο. Έχουν μόνο είκοσι τέσσερις ώρες. Μέσα από την εφαρμογή Ο Τελευταίος Φίλος, ο Ρούφους
  και ο Ματέο πρόκειται να συναντηθούν για την τελευταία μεγάλη περιπέτεια· να ζήσουν μια ολόκληρη ζωή μέσα σε μια μέρα…
  Μια ιστορία που υπενθυμίζει ότι δεν υπάρχει ζωή χωρίς θάνατο, αγάπη χωρίς απώλεια και ότι είναι δυνατόν να αλλάξει αναπάντεχα όλος ο κόσμος μας.

  Voir livre

• 

  Νοέμβρης 9

  Colleen Hoover

  • 0
  • 0
  • 0

  «Σε σκέφτομαι κάθε δευτερόλεπτο της μέρας
  και δεν ξέρω πώς να σε ξεπεράσω».
  «Μη, σε παρακαλώ, μη με ξεπεράσεις ποτέ!»
  
  
  Η Φάλον είναι αποφασισμένη να αφήσει πίσω το τραγικό παρελθόν της, φεύγοντας οριστικά από το Λος Άντζελες και όλα όσα της θυμίζει. Τα σχέδιά της παίρνουν μια περίεργη τροπή, όταν μια μέρα πριν μετακομίσει από την πόλη συναντά τον Μπεν, έναν φιλόδοξο συγγραφέα που αναζητά έμπνευση για το μυθιστόρημά του.
  Οι δυο τους θα περάσουν μια ολόκληρη μέρα μαζί γεμάτη περιπέτεια. Πάνω στον ενθουσιασμό της στιγμής θα δώσουν μια ιδιαίτερη υπόσχεση: να συναντιούνται την ίδια μέρα κάθε χρόνο σε ένα προκαθορισμένο σημείο και να περνούν μια ολόκληρη μέρα μαζί – και τίποτα περισσότερο. Ο βασικός κανόνας; Απαγορεύεται αυστηρά να έχουν την οποιαδήποτε επικοινωνία μέσα στη χρονιά.
  Τα χρόνια περνούν και παρά τις αλλαγές και τις δοκιμασίες που βιώνει ο καθένας τους ξεχωριστά μένουν πιστοί στο ραντεβού τους και συνεχίζουν να συναντιούνται την ίδια μέρα κάθε χρόνο. Μέχρι που όλα ανατρέπονται και η Φάλον δεν είναι τόσο σίγουρη πλέον αν ο Μπεν της έλεγε την αλήθεια ή αν τελικά όλα ήταν ένα ψέμα…
  
  Η αγαπημένη #1 συγγραφέας best sellers των New York Times Colleen Hoover επιστρέφει με μια αξέχαστη ιστορία αγάπης μεταξύ ενός συγγραφέα και της απρόσμενης μούσας του.

  Voir livre

• 

  Όχι πια άνθρωπος

  Osamu Dazai

  • 0
  • 0
  • 0

  Πώς γίνεται ένα κλασικό έργο της ιαπωνικής κουλτούρας να ανάγεται σε θρύλο στον χώρο των manga;
  Τι είναι αυτό που καθιστά τούτο το υπέροχο βιβλίο ένα κλασικό ανάγνωσμα, που τους αφορά όλους;
  
  Το Όχι πια άνθρωπος του Osamu Dazai, το δεύτερο μυθιστόρημα του κορυφαίου μεταπολεμικού Ιάπωνα συγγραφέα, είναι η συγκλονιστική και συναρπαστική ιστορία ενός νεαρού άντρα που προσπαθεί να βρει τη θέση του σε έναν κόσμο που δεν καταλαβαίνει.
  Παρουσιάζοντας τον εαυτό του ως αποτυχημένο, ο ήρωας πασχίζει να ζήσει μια φυσιολογική ζωή, ακόμα κι όταν αισθάνεται ανίκανος να κατανοήσει τα ανθρώπινα όντα. Οι προσπάθειες του Γιόζο να συμφιλιωθεί με τον κόσμο γύρω του ξεκινούν από την παιδική του ηλικία και τελικά οδηγούν σε μια αποτυχημένη απόπειρα αυτοκτονίας μετά την ενηλικίωσή του. Καταγράφοντας τις περιστασιακές σκληρότητες της ζωής και τις φευγαλέες στιγμές ανθρώπινης σύνδεσης και τρυφερότητας, θα πει:
  «Δεν μπορώ καν να διανοηθώ πώς είναι να ζει κάποιος σαν ανθρώπινο ον».
  Το Όχι πια άνθρωπος δεν είναι ένα αισιόδοξο βιβλίο, αλλά ούτε αφήνει την επίγευση μιας απαισιοδοξίας. Είναι ένα μυθιστόρημα βαθιά συγκινητικό, ακόμα και εμψυχωτικό. Το να γνωρίζεις τι σημαίνει απόγνωση και να την υπερνικάς με τα μέσα που διαθέτεις –η φαντασία ήταν το μοναδικό όπλο του Dazai– αποτελεί αδιαμφισβήτητα ένα μοναδικό χάρισμα.
  Να συγκρούεσαι με έναν εχθρικό κόσμο ζητώντας επίμονα τη θέση σου σε αυτόν - αυτό εξηγεί τα πάντα για την απήχησή του στους νέους.
  
  Ο φόβος κάποιων ανθρώπων για τα άλλα ανθρώπινα όντα είναι τόσο μακάβριος, ώστε φτάνουν στο σημείο να λαχταρούν να αντικρίσουν με τα ίδια τους τα μάτια τέρατα ή και ακόμα πιο φριχτές οντότητες.
  
  Οι αδύναμοι φοβούνται αυτή καθαυτή την ευτυχία. Θα μπορούσαν να πληγωθούν ακόμα και με το βαμβάκι. Κάποιες φορές πληγώνονται ακόμα και από την ευτυχία.
  
  Από όλους τους ανθρώπους που γνώρισα ποτέ μου, αυτή η δυστυχισμένη, η Τσουνέκο, ήταν ο μοναδικός που αγάπησα πραγματικά.
  
  Το Όχι πια άνθρωπος είναι το αριστούργημά του. Ο Dazai ήταν ένας αριστοκρατικός αλήτης, ένας αυτοχαρακτηριζόμενος παραβάτης, ωστό­σο έγραψε με τη μακροθυμία ενός ευαίσθητου γραφιά.
  Patti Smith

  Voir livre