D'autres livres qui pourraient vous intéresser

• 

  Οι προφήτες

  Robert Jones Jr

  • 0
  • 0
  • 0

  Ο Αϊζάια ήταν του Σάμιουελ και ο Σάμιουελ του Αϊζάια. Έτσι ήταν από την αρχή κι έτσι θα ήταν ως το τέλος. Στον στάβλο φρόντιζαν τα ζώα αλλά κι ο ένας τον άλλο, κάνοντας την άδεια καλύβα καταφύγιο της ανθρωπιάς, της τρυφερότητας και της ελπίδας σε έναν κόσμο που τον όριζαν σκληροί αφέντες. Αλλά, όταν ένας μεγαλύτερος άντρας
  –σκλάβος κι αυτός– προσπάθησε να κερδίσει την εύνοια του αφέντη κηρύττοντας τη θρησκεία του στη φυτεία, οι σκλάβοι στράφηκαν ο ένας εναντίον του άλλου. Και η αγάπη του Αϊζάια και του Σάμιουελ, κάποτε τόσο απλή, έγινε ξαφνικά αμαρτία και απειλή για την αρμονία της φυτείας.
  Μ' έναν λυρισμό που θυμίζει Toni Morrison, ο Robert Jones, Jr. δίνει φωνή σε σκλάβους και αφέντες μιας φυτείας του αμερικανικού Νότου, από τον Αϊζάια και τον Σάμιουελ έως τον άκαρδο κύριό τους και τις  γυναίκες που τους πλαισιώνουν, γυναίκες που κουβαλούν στους ώμους τους την ψυχή της φυτείας. Καθώς το βάρος αιώνων –το βάρος των προγόνων αλλά και των γενεών που θα έρθουν– συσσωρεύεται και η ένταση αυξάνεται προς μια σαρωτική κορύφωση, το βιβλίο αποκαλύπτει την κληρονομιά της οδύνης και των βασάνων, αλλά ταυτόχρονα δονείται από ομορφιά, αλήθεια και την τεράστια, ηρωική δύναμη της αγάπης.
  
  «Μακάρι αυτό το βιβλίο να μας αγγίξει όλους με τη μαγεία του, να αποκαταστήσει μέσα μας τη μνήμη του πιο μαχητικού και του πιο τρυφερού εαυτού μας».
  The New York Times Book Review
  
  «Ένα νέο είδος έπους… Ένα μεγάλο επίτευγμα… Ο ονειρικός ρεαλισμός του βιβλίου φέρνει στον νου το έργο της Toni Morrison… αλλά η αιχμηρή εστίαση στις κοινωνικές δυναμικές το κάνει να ξεχωρίζει με δικό του τρόπο».
  Entertainment Weekly
  
  «Η μεγαλύτερη αρετή του βιβλίου είναι η προσπάθειά του να αποδώσει τον συναισθηματικό, εσωτερικό κόσμο των σκλαβωμένων, που πάρα πολύ συχνά παρουσιάζονται είτε ως απλά αντικείμενα σαδιστικής βίας είτε ως ευγενείς, υπεράνθρωποι μαχητές της απελευθέρωσης… Το ντεμπούτο του Jones είναι μια σημαντική συμβολή στα αμερικανικά γράμματα, στη μελέτη της ιστορίας των μαύρων ομοφυλόφιλων και στη σημερινή συγκυρία, όπου είμαστε αντιμέτωποι με την κληρονομιά της ρατσιστικής βίας στην Αμερική».
  The Washington Post

  Voir livre

• 

  Σ' ένα γύρισμα της ζωής

  Αλκυόνη Παπαδάκη

  • 0
  • 0
  • 0

  «Έχεις σκεφτεί, έχεις αναλύσει τι είναι αυτό που μας συμβαίνει; Γιατί νιώθουμε τόσο έντονα την ανάγκη ο ένας του άλλου;»
  «Έχεις προσέξει ποτέ ένα ζευγάρι γλάρων, όταν πετούν ανέμελα στον ουρανό; Πετούν αργά-αργά, πλησιάζει ο ένας στη φτερούγα του άλλου, αγγίζονται, κάνουν λίγο να απομακρυνθούν και πάλι ο ένας ξανάρχεται πλάι στον άλλον και ακουμπάνε τις φτερούγες τους. Πετούν ανέμελα... Νωχελικά... Σίγουρα... Σα να 'ναι δικός τους ο ουρανός. Και είναι δικός τους ο ουρανός. Αμφιβάλλεις; Κι εμάς είναι δικός μας ο ουρανός...»
  Δύο ψυχές, η μία με βαριές αποσκευές από το παρελθόν και η άλλη με δανεικές στολές και ψεύτικα παράσημα, συναντώνται για να βαδίσουν μαζί σ' ένα άγνωρο μονοπάτι, σ' ένα γύρισμα της ζωής.

  Voir livre

• 

  Πανκ 57 - Ήμασταν τέλεια μαζί...

  Penelope Douglas

  • 0
  • 0
  • 0

  Μίσα:
  Χαμογελάω διαβάζοντας το γράμμα της. Της λείπω.
  Στην Πέμπτη Τάξη οι δάσκαλοι των σχολείων μας οργάνωσαν ένα πρόγραμμα ανταλλαγής αλληλογραφίας. Νομίζοντας ότι είμαι κορίτσι, επειδή με λένε Μίσα, μου ανέθεσαν να αλληλογραφώ με τον Ράιεν, που λόγω του ονόματός του νόμιζαν ότι είναι αγόρι.
  Ταιριάξαμε απίστευτα και σύντομα αρχίσαμε να διαφωνούμε για τα πάντα: Ποια είναι η καλύτερη πιτσαρία, αν είναι καλύτερα τα Android από τα iPhone, αν ο Έμινεμ είναι ο καλύτερος ράπερ όλων των εποχών.
  Για τα επόμενα 7 χρόνια, υπήρχαμε ως Εμείς.
  Τα γράμματά της ήταν πάντα σε μαύρο χαρτί με ένα ασημί πλαίσιο. Μερικές φορές ερχόταν ένα την εβδομάδα, άλλες φορές τρία τη μέρα. Τα έχω ανάγκη. Είναι η μόνη που με καταλαβαίνει, με ηρεμεί και αποδέχεται όλα όσα είμαι.
  Υπήρχαν μόνο τρεις κανόνες: Δεν θα ανταλλάξουμε social media, αριθμούς τηλεφώνου ή φωτογραφίες. Είχαμε φτιάξει κάτι μοναδικό, γιατί να το καταστρέψουμε;
  Μέχρι που τυχαία πέτυχα στο ίντερνετ τη φωτογραφία μιας κοπέλας που τη λένε Ράιεν, της αρέσει η πίτσα Gallo και πεθαίνει για το iPhone της. Ποιες οι πιθανότητες να είναι απλώς σύμπτωση;
  Γ*μα το, πρέπει να τη συναντήσω.
  Και ελπίζω να μη με μισήσω γι' αυτό.
  
  Ράιεν:
  Έχει να μου γράψει τρεις μήνες. Κάτι συμβαίνει. Πέθανε; Τον συνέλαβαν; Με τον Μίσα όλα είναι πιθανά.
  Όμως χωρίς τα γράμματά του, αρχίζω να τρελαίνομαι. Δεν έχω με κάποιον να επικοινωνήσω. Φταίω. Έπρεπε με κάποιον τρόπο να είχα βρει τον αριθμό του ή μια φωτογραφία του.
  Τώρα μπορεί να χάθηκε για πάντα.
  Να περπατάω δίπλα του στον δρόμο και να μην το μάθω ποτέ.
  
  Δεδομένα σχετικά μ' εμένα:
  Λατρεύω τα ταμπού! Μου αρέσει να διαβάζω και να γράφω γι' αυτά, αν και γράφω και για θέματα που δεν είναι ταμπού.
  Χρειάζομαι χρόνο για να σου ετοιμάσω μια ιστορία. Τα καλά βιβλία δεν γράφονται γρήγορα και συχνά φορτίζω τις μπαταρίες μου γράφοντας ένα αυτόνομο μυθιστόρημα στο μέσο μιας σειράς.
  Λατρεύω τη βροχή. Τη λατρεύω αληθινά.
  Έχω πτυχίο στη Δημόσια Διοίκηση από το Πανεπιστήμιο της Βόρειας Αϊόβα και Μάστερ στα Παιδαγωγικά από το Πανεπιστήμιο Λογιόλα της Νέας Ορλεάνης.
  Δούλεψα ως δασκάλα επί οκτώ χρόνια.
  Λατρεύω τα ταξίδια με αυτοκίνητο. Είναι από τα πιο αγαπημένα μου πράγματα στον κόσμο.

  Voir livre

• 

  Έρωτες θερίζουν

  Σταύρος Ζουμπουλάκης

  • 0
  • 0
  • 0

  Δεν υπάρχει
  
  Αφτί οπισθοφύλλου:
  Επιρρεπής
  
  Καθότι επιρρεπής
  στους έρωτες,
  παρακαλώ, κρατάτε μακριά
  μάτια και βλέμματα
  που θα ταράξουν
  πεταλούδες στο στομάχι,
  από χρόνια βαλσαμωμένες,
  αλλά επικίνδυνα έτοιμες
  για δεύτερη ζωή
  και μετενσάρκωση
  κάποιου ταριχευμένου έρωτα.
  
  Μια νέα ποιητική συλλογή από τον Λευτέρη Ζαμπετάκη για τη ζωή, την αγάπη και τον έρωτα.

  Voir livre

• 

  Στο ακρογιάλι της ουτοπίας

  Αλκυόνη Παπαδάκη

  • 0
  • 0
  • 0

  Έχω γνωρίσει στη ζωή μου αρκετούς ανθρώπους που έψαχναν απεγνωσμένα την ελευθερία της ψυχής τους. Πέρασαν βουνά, θάλασσες και ποτάμια, μοναχικοί καβαλάρηδες πάντα, εραστές μιας χίμαιρας που την είχαν βαφτίσει ελευθερία.
  Αυτού του είδους οι άνθρωποι μοιάζει να ψάχνουν τελικά για την παγίδα τους.
  Μοιάζει να ψάχνουν κάπου να αιχμαλωτιστούν.
  Κάπου να χαρίσουν, κάπου να πετάξουν την ελευθερία που ήδη κουβαλάνε μέσα τους, χωρίς οι ίδιοι να το ξέρουν.
  Μερικοί μπαίνουν σε ναρκοπέδια και χάνονται.
  Άλλοι βρίσκουν τη μεγάλη παγίδα και παγιδεύονται.
  Ολότελα. Για πάντα.
  Μόνο που δεν παραδέχονται ποτέ πως εκεί που έφτασαν είναι παγίδα.
  Της δίνουν απλώς μια άλλη ονομασία.
  Χρέος, ας πούμε. Θυσία. Αποστολή.
  Έτσι, για να μπορούνε, άμα λάχει, να φοράνε το καπελάκι τους στραβά.

  Voir livre

• 

  Ονειρεύτηκα τη Σανγκάη

  Γιάννης Ξανθούλης

  • 0
  • 0
  • 0

  Ένα απρόσμενο γράμμα από τη Γερμανία θα αναστατώσει τον Πετρόκαμπο. Το ξεχασμένο, όλο πέτρες και σκορπιούς, χωριό στην ενδοχώρα. Κάποτε διέθετε προοπτικές ευημερίας σαν κεφαλοχώρι, όμως μετά ακολούθησε κι αυτό τη μοίρα άλλων ελληνικών χωριών. Παρ' όλα αυτά, διατηρούσε μια αποκλειστικότητα άγνωστη στους πολλούς: την υπνοβασία. Με το γράμμα, απέκτησε και μια δεύτερη, χάρη στον αποστολέα, τον Απόστολο (Λάκη) Μπούγα, γιο της θρυλικής μαμής Σεβαστιανής, που είχε αναδειχθεί σε αστέρα ερωτικών ταινιών. Έφυγε σχεδόν παιδί από το χωριό για τη Γερμανία, όπου και διέπρεψε. Ετοιμοθάνατος, συντάσσει τη διαθήκη του, αφήνοντας τη σχεδόν αμύθητη περιουσία του στον Πετρόκαμπο. Με προϋποθέσεις. Πρώτη και καλύτερη, από μια άποψη, να ιδρυθεί μουσείο στο όνομά του με τις καλλιτεχνικές επιδόσεις του – και όχι μόνο.
  Αποδέκτης της επιστολής με τα καυτά νέα, ο μακρινός (και μόνος εν ζωή) συγγενής του στο χωριό, ο Πέτρος Μακκαβαίος. Ο Μακκαβαίος, που θα γίνει ο «συναισθηματικός κρίκος» μεταξύ του αείμνηστου σταρ και των φιλόδοξων έργων στον Πετρόκαμπο, μόλις διάβασε τις επιθυμίες του Απόστολου, ένιωσε κάτι παραπάνω από ρίγος να διατρέχει τη ραχοκοκαλιά του. Κι ας ήταν Ιούλιος, κατακαλόκαιρο. Διαισθάνθηκε αμέσως ότι η ζωή του θα άλλαζε, χωρίς όμως να φαντάζεται πόσο. Γιατί μιας τέτοιας ευεργεσίας… μύρια άλλα περίεργα έπονται. Όταν μάλιστα στην ιστορία ανακατευτεί και η Σανγκάη, ε, τότε τα πράγματα υπερβαίνουν προκλητικά τη φαντασία ενός συνηθισμένου μοναχικού άντρα που δροσιζόταν με λεμονάδες…

  Voir livre