Editora: epf
Commentariorum libri de bello Gallico, sive De bello Gallico, est opus Gaii Iulii Caesaris octo libros continens, in quibus suam incursionem in Galliam, Helvetiam, Germaniam, Britanniam factam describit. Septem libros scripsit singulos, dum bellum contra hostes Gallicos gerit, octavus autem ab Aulo Hirtio familiarissimo Caesari conscriptus est.Caesar de sese persona tertia, rarissime prima, uti solet.
Di Salimbene de Adam è giunta parzialmente mutila una Cronica scritta in un latino che spesso muta in volgare, ricchissima di racconti e notizie, tanto da farne una delle fonti storiche più interessanti per il secolo XIII. Si tratta di una cronaca della vita religiosa e politica italiana dei 120 anni che vanno dal 1168 al 1287, scritta con uno stile molto personale, dal quale traspaiono le caratteristiche di un autore complesso e multiforme: colto e vicino al volgo, spirituale e focoso, attento alla storia e cultore della Bibbia.Ver livro
De bello civili, sive plenius Commentariorum libri tres de bello civili, est opus Gaii Iulii Caesaris de bello quod cum Cn. Pompeio Magno gessit feliciter.Descripta antea iam in opere De bello gallico expeditione gallica, his in libris bellum quod adversum senatum romanum ducente Pompeio magno in Italia, Hispania, Africa et Macedonia gesserit tractat.Ver livro
Annales sive plenius Ab excessu divi Augusti est titulus operis annalis illustris rerum gestarum scriptoris Cornelii Taciti.In hoc opere Tacitus de vitis (et vero de vitiis) Caesarum ab excessu Augusti ad mortem Neronis scripsit. Opus nobis traditum imperfectum est, nam exemplar primigenium e sedecim libris constabat.Ver livro
Elocutione modesta, sobria et profunde humana, Ad Marciam de consolatione Senecae adlocutio aeternum documentum de interiore fortitudine et aequilibrio animae lectori praebet. Non est tantum luctuosum opus, sed etiam moralis methodus ad res aduersas dignitate, claritate et tranquillitate superandas, cuius disciplina in nostra aetate manet. Hic textus, ad Marciam post filium mortuum missus, de dolore, luctu et perditione cogitat, non ad ea neganda, sed ad ea per rationem intelligenda. Ita nos auctor inuitat ut fragilitatem condicionis humanae accipiamus, admonens necessitatem mortis et uirtuose uiuendi officium.Ver livro
In De Vita Beata philosophus stoicus Lucius Annaeus Seneca omnino et praeclare de felicitatis natura cogitat, certans de notionibus deliciarum, opibus famaque. Directa lucidaque prosa Seneca defendit veram felicitatem non bonis externis sed virtute, ratione et vita congruenter naturae esse. Haec opera, vigens tam hodie quam in antiqua Roma, lectorem invitat ad propriam existentiam examinandam et ad internam libertatem inquirendam per sapientiam. Classicus necessarius illis qui sensu et moderatione vivere avent.Ver livro
Per Laelium, virum summo Scipioni Africano coniunctissimum, M. Tullius Cicero de amicitiae natura ac praestantia disputat: quae in virtute fundata sit, quae temporum iniurias ac omnium casuum impetus fortiter sustineat, quaeque vitam hominum honestate ac splendore augeat atque ornet. In sermone tranquillo, sed plena sapientiae gravitate, amicitiam ad dignitatis fastigium tollit eamque iustitiae ac veritati comparandam putat. Hoc opus, extremo rei publicae tempore scriptum, hodie quoque clara ac quasi viva voce nos admonet; neque enim, saeculis mutatis, mutata est hominum natura: idem semper pectus quaerit, cui se animo ac consilio adiungat.Ver livro
