Weitere Bücher, die Sie mögen werden

• 

  Δεν θα τελειώσει έτσι - Κάποιες...

  Nicci French

  • 0
  • 0
  • 0

  Από τους αγαπημένους μετρ του σασπένς Nicci French ένα νέο ανατριχιαστικό ψυχολογικό θρίλερ!
  
  Η Νάνσι Νορθ είναι έτοιμη να ξαναχτίσει τη ζωή της. Μετά από έναν νευρικό κλονισμό που κατέστρεψε φιλίες, έβαλε φρένο στο νεοσύστατο εστιατόριό της και την ανάγκασε να φύγει από το άνετο διαμέρισμά της, θα κάνει τα πάντα για να επιστρέψει στην κανονικότητα. Με τον Φίλιξ, τον σύντροφο που στάθηκε δίπλα της σε όλες τις δύσκολες στιγμές, μετακομίζουν σε ένα νέο διαμέρισμα κι είναι έτοιμοι να κάνουν μια νέα αρχή.
  Η Νάνσι παίρνει τα χάπια της, επισκέπτεται τον θεραπευτή της και αποφεύγει το περιττό άγχος. Κάνει τα πάντα σωστά, αλλά κάτι εξακολουθεί να είναι πολύ, πολύ λάθος. Την πρώτη μέρα στο νέο διαμέρισμα, τις ακούει ξανά: τις μυστηριώδεις φωνές που πυροδότησαν το πρώτο της επεισόδιο. Θα μπορούσε απλώς να είναι ήχοι του νερού στους σωλήνες ή το μωρό που ουρλιάζει στην άλλη μεριά του διαδρόμου; Οι φόβοι της επιβεβαιώνονται όταν η νεαρή γυναίκα στο διαμέρισμα του κάτω ορόφου, η Κίρα Μούλαν, βρίσκεται νεκρή. Όλοι επιμένουν ότι πρόκειται για μια τραγική αυτοκτονία, αλλά η Νάνσι ξέρει ότι κάτι δεν πάει καλά. Μπορεί να εμπιστευτεί το ένστικτό της ή είναι όλα στο μυαλό της;
  Η επιθεωρήτρια Μοντ Ο' Κόνορ έχει αμφιβολίες για την έρευνα των συναδέλφων της για τον θάνατο της Κίρα. Φαίνονται αποφασισμένοι να κλείσουν την υπόθεση όσο το δυνατόν πιο γρήγορα, ειδικά αφού το μόνο άτομο που πιστεύει ότι θα μπορούσε ο θάνατός της Κίρα να μην είναι αυτοκτονία είναι αναξιόπιστο.
  Αλλά η επιθεωρήτρια ξέρει πώς είναι να σε απορρίπτουν αντιμετωπίζοντάς σε ως υπερευαίσθητη, νευρωτική γυναίκα και δεν βιάζεται να αγνοήσει τους ισχυρισμούς της Νάνσι. Καθώς οι εντάσεις φτάνουν κοντά στην έκρηξη, το σύνορο μεταξύ πραγματικότητας και αυταπάτης γίνεται επικίνδυνα θολό, αλλά η Μοντ Ο' Κόνορ δεν θα σταματήσει πριν σιγουρευτεί ότι η αλήθεια θα αποκαλυφθεί.

  Zum Buch

• 

  1979

  Val McDermid

  • 0
  • 0
  • 0

  Είναι ακόμα Ιανουάριος και το 1979 έχει ήδη φέρει χιονοθύελλες, απεργίες, διακοπές ρεύματος και πολιτική αναταραχή. Για τη
  δημοσιογράφο Άλι Μπερνς, ωστόσο, τα άσχημα νέα είναι η ευκαιρία της να ξεφύγει από τα «γυναικεία θέματα» που δεν παύουν να της αναθέτουν οι αρχισυντάκτες της στη σκοτσέζικη εφημερίδα Daily Clarion. Συμμαχώντας με τον πολλά υποσχόμενο ερευνητή δημοσιογράφο Ντάνι Σάλιβαν, ξεσκεπάζουν μια υπόθεση διεθνούς φορολογικής απάτης και την απόπειρα μιας ομάδας υπερεθνικιστών να προκαλέσουν χάος στη χώρα τις παραμονές του δημοψηφίσματος για την απόσχιση της Σκοτίας από το Ηνωμένο Βασίλειο. Οι αποκαλύψεις τους θα τραβήξουν την προσοχή και θα δημιουργήσουν εχθρούς για τους δύο νέους, ανερχόμενους δημοσιογράφους. Καθώς πλησιάζουν στη ματωμένη κόψη της αλήθειας, η Άλι και ο Ντάνι θα ανακαλύψουν ότι και η δική τους ζωή κρέμεται από μία κλωστή.
  
  Πρώτο βιβλίο της νέας σειράς της Val McDermid, το 1979 μας μεταφέρει στη γεμάτη καπνό τσιγάρων αίθουσα σύνταξης της Daily Clarion, που δονείται από τον εκκωφαντικό θόρυβο των πιεστηρίων και το μανιασμένο κροτάλισμα των γραφομηχανών. Ένα ατμοσφαιρικό ταξίδι στο παρελθόν, που έχει πολλά να πει στο παρόν, το 1979 είναι η πιο πρόσφατη, αγωνιώδης, λεπτοδουλεμένη προσθήκη στο νουάρ πάνθεον της McDermid.
  
  Τα best seller μυθιστορήματα της Val McDermid, αναγνωρισμένης από κοινό και κριτικούς ως βασίλισσας του βρετανικού αστυνομικού μυθιστορήματος, εξακολουθούν να συναρπάζουν τους αναγνώστες σε όλο τον κόσμο πάνω από τριάντα χρόνια. Στο 1979 η McDermid επιστρέφει στο παρελθόν με την ιστορία της Άλι Μπερνς, μιας ερευνήτριας δημοσιογράφου, τα θέματα της οποίας την οδηγούν σ' έναν κόσμο διαφθοράς, τρόμου και θανάσιμων εγκλημάτων.
  
  «Η McDermid βρίσκεται σε εξαιρετική φόρμα και οι αναγνώστες θα αποζημιωθούν και με το παραπάνω γι' αυτό το καινούριο ταξίδι μαζί της».
  Crime Reads
  
  «Περαιτέρω αποδεικτικά στοιχεία ότι η θέση της ως "βασίλισσας του εγκλήματος" δεν πρόκειται να αμφισβητηθεί».
  Scotsman (ΗΒ)
  
  «Η McDermid έχει τη μαγική ικανότητα να βάζει τον αναγνώστη στην καρδιά της δράσης…»
  Janet Napolitano, Los Angeles Times
  
  «Η βασίλισσα του ψυχολογικού θρίλερ».
  Irish Independent
  
  «Λίγοι συγγραφείς αστυνομικών μυθιστορημάτων είναι της κλάσης της Val McDermid».
  The Washington Post

  Zum Buch

• 

  Χαρούμενο μέρος

  Emily Henry

  • 0
  • 0
  • 0

  Σκέψου το δικό σου Χαρούμενο Μέρος…
  Η Χάριετ και ο Γουίν είναι το τέλειο ζευγάρι από τότε που γνωρίστηκαν στο κολέγιο· ταιριάζουν σαν το αλάτι με το πιπέρι, το μέλι με το τσάι, τον αστακό με τα ψωμάκια. Μόνο που τώρα πια –για λόγους που ακόμα δεν θέλουν να συζητήσουν– δεν είναι μαζί.
  Χώρισαν πριν από πέντε μήνες… και ακόμα δεν το έχουν πει στους κολλητούς τους.
  Να γιατί καταλήγουν να μένουν στο ίδιο δωμάτιο σε ένα εξοχικό στο Μέιν, που είναι ο τόπος απόδρασης της παρέας τους κάθε χρόνο την τελευταία δεκαετία. Το ετήσιο διάλειμμά τους από τον κόσμο, όπου για μία έντονη βδομάδα ευδαιμονίας αφήνουν πίσω τους την καθημερινή ζωή τους. Καταναλώνουν τεράστιες ποσότητες τυριού, κρασιού και θαλασσινών. Και απολαμβάνουν την αλμυρή θαλασσινή αύρα με τους ανθρώπους που τους καταλαβαίνουν καλύτερα.
  Μόνο που φέτος η Χάριετ και ο Γουίν λένε τρελά ψέματα, ενώ προσπαθούν να μη δίνουν σημασία στο πόσο απελπισμένα θέλουν ακόμα ο ένας τον άλλον. Γιατί το εξοχικό είναι προς πώληση κι αυτή η βδομάδα είναι η τελευταία που θα περάσουν όλοι μαζί σ' αυτό το μέρος. Δεν αντέχουν να ραγίσουν τις καρδιές των φίλων τους και έτσι θα παίξουν τους ρόλους τους. Η Χάριετ θα είναι η ειδικευόμενη γιατρός που ποτέ δεν ξεκινάει καβγάδες και ο Γουίν ο χαλαρός γόης που δεν αφήνει ποτέ να φανούν οι αδυναμίες του. Το σχέδιο είναι άψογο (αν το δεις από μεγάλη απόσταση φορώντας γυαλιά ηλίου λερωμένα με αντηλιακό). Έπειτα από τόσα χρόνια έρωτα, πόσο δύσκολο μπορεί να είναι να προσποιηθείς για μία βδομάδα ότι είσαι ακόμα ερωτευμένος… μπροστά σ' αυτούς που σε ξέρουν καλύτερα απ' όλους;
  
  ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΤΟ ΑΦΤΙ
  Η γραφή της Emily Henry είναι μια αγκαλιά χαρμολύπης: σου ξεσκίζει την καρδιά, γεμίζοντάς την όμως με όλα τα συναισθήματα του κόσμου. Μια πρέζα αλμυρό αεράκι, λίγες φυσαλίδες αφρώδους οίνου και πολλή αγάπη, αποτελούν το Χαρούμενο Μέρος της Χάριετ. Χωρίς όμως τους ανθρώπους της, αλλά και τις αναμνήσεις που τους ενώνουν, τίποτα δεν θα είχε την ίδια σημασία.
  Η Κλίο, η Σαμπρίνα, ο Παρθ και η Κίμι είναι οι φίλοι που στην πορεία έγιναν οικογένεια – τόσο για τη Χάριετ όσο και για κάθε αναγνώστη.

  Zum Buch

• 

  Σκισμένο ψαθάκι

  Δανάη Παπαδάτου

  • 0
  • 0
  • 0

  Ένα μικρό ψαροκάικο είναι η ζωή μου. Ένα μικρό, φθαρμένο ψαροκάικο που έχει σμαραγδιά φεγγάρια στο κατάρτι του κι έναν ξεσκούφωτο ήλιο αληταρά για τιμονιέρη. Ένα ψαροκάικο δίχως ρότα.
  «Πού πάμε, καπετάνιο;» με ρωτάει ο τιμονιέρης και μου κλείνει το μάτι.
  «Όπου πάν' τα κύματα!» λέω επίσημα εγώ.
  Και τα σμαραγδιά φεγγάρια που είναι στο κατάρτι σκάνε σαν ρόδια στην κουβέρτα.
  Κι ο ξεσκούφωτος ήλιος ο αληταράς παρατάει το τιμόνι του και χορεύει.
  Και η νύχτα γεμίζει χιλιάδες ήλιους αληταράδες. Και η ψυχή μου γεμίζει νύχτες πολύχρωμες. Γεμίζει σμαραγδιά φεγγάρια και θαλασσινά πουλιά. Πού να χωρέσουν μέσα μου όλ' αυτά; Πού να στριμωχτούν, πανάθεμά τα; Πάντως, αυτό που έχω σίγουρα καταλάβει είναι πως δεν μου πάει η κουστουμιά του κανονικού ανθρώπου. Σαν κλόουν γίνομαι κάθε φορά που προσπαθώ να τη φορέσω.
  
  Στο Σκισμένο Ψαθάκι, η αφήγηση της Αλκυόνης Παπαδάκη περιστρέφεται γύρω από μια βαθιά δυσλειτουργική οικογένεια, αποτυπώνοντας με λυρισμό σχέσεις και καταστάσεις που φαντάζουν ακραίες κι όμως υπάρχουν παντού γύρω μας, φωτίζοντας τις πιο αγνές αλλά και τις πιο σκοτεινές πτυχές της ανθρώπινης ύπαρξης.

  Zum Buch

• 

  Η άλωση των Αθηνών από τις...

  Γιάννης Δενδρινός

  • 0
  • 0
  • 0

  Είναι βέβαιο πως η Ροδόσταμη, κωμόπολη της Ανατολικής Μακεδονίας, δεν είναι ευρύτερα γνωστή. Οι άνθρωποί της, όμως, πιθανότατα θυμίζουν γείτονες, συγγενείς, εραστές ή και τυχαίες γνωριμίες.
  
  Το έτος 1959 και η αναμονή του ξεχωριστού 1960, που εγκαινίαζε μια ζωηρή δεκαετία, ανέσυρε αναμνήσεις από γεγονότα που η Ιστορία κατέγραψε ως κοσμοϊστορικά, με τη συνδρομή επιστημόνων, ιστορικών ή καφενόβιων ρητόρων που κυκλοφορούν πάντα ανάμεσά μας, σαν αντιβίωση στην πλήξη. Μπορεί όμως να είμαστε κι εμείς φορείς ανάλογης αβάσταχτης σοβαρότητας ή και ελαφρότητας, όσο κι αν δεν το έχουμε εμπεδώσει, αφού ουδείς μάς το επισήμανε εγκαίρως… Η Ροδόσταμη, πάντως, συγκέντρωνε μια ενδιαφέρουσα ποικιλία από σωσίες των εαυτών μας. Οι αδελφές Γαργάρα, Φιλοθέη και Μαγιοπούλα, εκπαιδεύουν την αθωότητά τους αρχικά στην οικογενειακή αρένα και μετά ταξινομούν αλήθειες και ψευδαισθήσεις με σθένος ηρωικό και ευτράπελο. Οι δύο θυγατέρες του παλαιστή Ηρακλή Γαργάρα έγιναν έτσι αφορμή να γραφτεί ένα πόνημα θυελλωδών καταστάσεων – καιρικών, ψυχολογικών και άλλων.
  Ο συγγραφέας ισχυρίζεται ότι πρόκειται για συγγενικές του περσόνες ως προς την επιδίωξη απόδρασης σε μια Αθήνα έτοιμη να τις ανταμείψει με μυστικά τερατωδών αλλά ρομαντικών ρεφρέν, που υμνούσαν κάθε οξύμωρη προσδοκία ή ματαίωση. Κι αυτές, εύπιστες και απελπισμένες, επιδόθηκαν στο σπορ της Άλωσης, παραδομένες στα κέφια ενός εκτροχιασμένου χρόνου. Όσο για την εμμονή του συγγραφέα με τα έτη 1959 και 1960, αυτή, σύμφωνα με φήμες και σχόλια εμπειρογνωμόνων, οφείλεται στην ψυχωτική αμηχανία ενηλικίωσης που υπέστη – και την οποία, μάλλον, δεν ξεπέρασε ποτέ.

  Zum Buch

• 

  Ρίτα

  Marie Pavlenko

  • 0
  • 0
  • 0

  Ποια είναι η Ρίτα; Τι της συνέβη;
  Συμμαθητές και καθηγητές μιλούν για το τελευταίο έτος του λυκείου μιας νεαρής μαθήτριας, της Ρίτας, όπως το έζησαν οι ίδιοι. Ο ερωτευμένος Βιγκό, η τρυφερή ­Ρομάν, ο ιδιόρρυθμος Τιμούρ συνθέτουν ένα πορτρέτο της Ρίτας, σκιαγραφώντας μια ζωή γεμάτη όνειρα, αγάπη, φιλίες, αλλά και φτώχεια και μια κατεστραμμένη οικογένεια. Ένα πορτρέτο όμως που εντέλει αποδεικνύεται ατελές, αφού όλοι αναγκάζονται να παραδεχτούν πως δεν γνώριζαν τι πραγματικά βασάνιζε τη νεαρή μαθήτρια, εκτός από την ίδια. Κανείς δεν φανταζόταν τι είχε συμβεί στη Ρίτα.
  
  «Δεν είμαι σίγουρος πώς θα μπορούσα να σας βοηθήσω… Θα κάνω ό,τι μπορώ. Η Ρίτα ήταν καλή μαθήτρια, ειδικά στις αρχές της χρονιάς. Στη Φιλοσοφία, έχω τα παιδιά για αρκετές ώρες, την πρόσεξα αμέσως. Θα έπρεπε να είχα αντιληφθεί κάτι, θα έπρεπε να ήμουν καλύτερος δάσκαλος. Όλοι οι συνάδελφοι το ίδιο σκέφτονται. Πώς γίνεται, ως εκπαιδευτικοί, να μην πάρουμε χαμπάρι κάτι τέτοιο;»

  Zum Buch