Weitere Bücher, die Sie mögen werden

• 

  Σπουδή στην υποταγή

  Sarah Bernstein

  • 0
  • 0
  • 0

  «Ένα μυθιστόρημα της Bernstein δεν το διαβάζεις ακριβώς, παγιδεύεσαι σ' αυτό».
  The Times
  
  Μια νεαρή γυναίκα μετακομίζει σε μια απομακρυσμένη χώρα του Βορρά, που ήταν κάποτε η χώρα των προγόνων της. Εδώ ζει τώρα ο πλούσιος αδελφός της, πρόσφατα χωρισμένος, κι εκείνη έρχεται να κάνει αυτό που έχει μάθει καλύτερα στη ζωή της: να τον υπηρετεί.
  Απομονωμένη στο τεράστιο σπίτι του μέσα στο δάσος, ολομόναχη καθώς εκείνος λείπει για δουλειές, μέσα σε μια φύση σιωπηλή και επιβλητική, κοιτάζει από μακριά τη μικρή πόλη στην κοιλάδα. Οι ντόπιοι τη βλέπουν με καχυποψία. Είναι ξένη. Παρείσακτη. Επικίνδυνη.
  Κάθε της προσπάθεια να είναι καλή μέσα στον τρομερό κόσμο αποτυγχάνει. Κάθε της κίνηση παρερμηνεύεται. Όταν παράξενα και μακάβρια γεγονότα αρχίζουν να συμβαίνουν -μια προβατίνα γεννάει το αρνάκι της νεκρό, οι αγελάδες τρελαίνονται και πρέπει να θανατωθούν όλες-, η ευθύνη αποδίδεται σ' εκείνη.
  Ένα μυθιστόρημα για θύτες και θύματα, για τη στοχοποίηση και την ενοχή, την εξουσία και την υποταγή. Και, εντέλει, την επιβίωση.
  
  
  «Ένας αριστοτεχνικός στοχασμός για το τι σημαίνει να είσαι επιζών... υφαίνει προσεκτικά έναν ιστό ενοχής και εγκληματικότητας...  Αυτή η αριστοτεχνική συνέχεια του ντεμπούτου της λειτουργεί ως στοχασμός για την επιβίωση και τους κινδύνους της ενσωμάτωσης των αφηγήσεων των ισχυρών, αλλά και ως μια προειδοποίηση ότι η αυτοκατηγορία των καταπιεσμένων συχνά μετατρέπεται σε όπλο αντεπίθεσης».
  The Observer
  «Ένα παράξενο, ανησυχητικό και βαθιά σαγηνευτικό βιβλίο... Η πονηρή αμφισημία του απαιτεί να το διαβάσεις ξανά και ξανά. Και ενώ η ιστορία του ξένου που φτάνει στην πόλη και φαίνεται να ανατρέπει την τάξη των πραγμάτων είναι παλιά, το μυθιστόρημα της Bernstein είναι εντελώς πρωτότυπο. Κάτι αρχαίο και απίστευτα μοντέρνο ταυτόχρονα».
  The Globe and Mail
  «Αυτό το συναρπαστικό βιβλίο χρησιμεύει ως μια ισχυρή καταδίκη εκείνων που χαράζουν τις γραμμές της κοινωνίας και της κοινοτικής ταυτότητας, ώστε να περιορίσουν τη διαφορετικότητα και να τιμωρήσουν όσους τολμούν να είναι διαφορετικοί».

  Zum Buch

• 

  ελαττωματικό αγόρι

  Sam Albatros

  • 0
  • 0
  • 0

  ΕΙΜΑΣΤΕ Η ΠΙΟ ΧΑΡΟΥΜΕΝΗ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ! 
  Ο μπαμπάς καμιά φορά με δέρνει με τη ζώνη. Μια φορά είχα δει σε μια ελληνική ταινία έναν να δέρνει έτσι τον γιο του. Από τότε, κάθε φορά που με δέρνει με τη ζώνη ο μπαμπάς μου, αισθάνομαι σταρ του σινεμά. 
  Η μαμά με πρήζει συνέχεια να διαβάσω γιατί οι παππούδες μου δεν είχαν λεφτά να τη στείλουν σχολείο. Μια φορά τής είπα αν θέλει να πάει αυτή σχολείο αφού το έχει απωθημένο και εγώ να μείνω σπίτι να παίζω τη νοικοκυρά. Μου άστραψε σφαλιάρα. 
  Για τα αδέρφια μου θα πω άλλη φορά, γιατί τώρα βαριέμαι. Έτσι κι αλλιώς δε μένουν μαζί μας όπως τα κανονικά αδέρφια. 
  Έχω τους καλύτερους φίλους του κόσμου! Ο Θανάσης είναι ο καλύτερός μου φίλος και κάθεται δίπλα μου στο θρανίο. Μας αρέσει να παίζουμε πολλά παιχνίδια και μερικά δεν τα λέμε, τα κρατάμε μυστικό. Δε με αφήνει να λέω γι’ αυτά γιατί την προηγούμενη φορά που είπα, φάγαμε ξύλο. Μετά είναι η Αθηνά και η Σοφία, που κάθονται κι αυτές δίπλα δίπλα στην τάξη μας. Η Αθηνά είναι δυνατή και τη φωνάζουν αγοροκόριτσο και η Σοφία φοράει γυαλιά και είναι Σοφή σαν κουκουβάγια. 
  Αγαπιόμαστε τόσο πολύ μεταξύ μας! Εγώ αγαπάω τον Θανάση, ο Θανάσης αγαπάει την Αθηνά, η Αθηνά αγαπάει τη Σοφία (αλλά δεν το λέει) και η Σοφία αγαπάει εμένα. 
  Είμαστε οι καλύτεροι μαθητές της τάξης! Εγώ γιατί αντιγράφω από τον Θανάση, και η Αθηνά γιατί αντιγράφει από τη Σοφία. Καμιά φορά όμως η Αθηνά ξεχνάει να τα αλλάζει. Μια φορά είχε αντιγράψει ακριβώς το σκέφτομαι και γράφω της Σοφίας. Όταν τις ρώτησε η δασκάλα τι έγινε, πετάχτηκα και είπα: «Τα μεγάλα μυαλά συναντώνται!»

  Zum Buch

• 

  Περιπλανώμενες ψυχές

  Cecile Pin

  • 0
  • 0
  • 0

  Πρώτα οι αποχαιρετισμοί και ύστερα το ψάρεμα
  των κορμιών από το νερό – όλα στο ενδιάμεσο
  είναι εικασίες.
  Όταν τα τελευταία αμερικανικά στρατεύματα αποχωρούν από το Βιετνάμ, η Αν και τα αδέλφια της, ο Ταν και ο Μιν, μπαίνουν σε μια βάρκα για το Χονγκ Κονγκ, με την υπόσχεση ότι οι γονείς και τα μικρότερα αδέλφια τους θα ακολουθήσουν σύντομα. Η υπόλοιπη οικογένεια, όμως, δεν θα τα καταφέρει… H δεκαεξάχρονη Αν γίνεται σε μια νύχτα η προστάτιδα των δύο αδελφών της.
  Καταλήγουν στο Ηνωμένο Βασίλειο, περνώντας από υπερπλήρη στρατόπεδα και καταυλισμούς προσφύγων, για να εγκατασταθούν τελικά σε ένα αφιλόξενο Λονδίνο που μαστίζεται από την κοινωνική ανισότητα. Καθώς ωριμάζουν, καθένας τους αναμετριέται με την ενοχή του επιζώντος με τον δικό του τρόπο. Και με κάθε επιλογή, οι δρόμοι τους αποκλίνουν, ώσπου δεν είναι πια σίγουρο αν η αγάπη από μόνη της μπορεί να τους κρατήσει ενωμένους.
  Συνδυάζοντας λυρική αφήγηση και ιστορική έρευνα, το Περιπλανώμενες ψυχές αποτυπώνει την πορεία μιας οικογένειας που σημαδεύεται από την απώλεια, αλλά παλεύει πεισμωμένα για ένα καλύτερο μέλλον. Και επιβεβαιώνει ότι είμαστε οι ιστορίες που επιλέγουμε να αφηγηθούμε για τον εαυτό μας.
  
  
  «Φοβάσαι;» ρώτησε η Βαν την Αν, ατενίζοντας με ανησυχία και δυσπιστία τη νύχτα που καρτερούσε τα τρία μεγαλύτερα αδέλφια της, τα λιγοστά αστέρια που αγρυπνούσαν πάνω από το χωριό τους, τα φύλλα των δέντρων που χόρευαν αργά στον αέρα με το τερέτισμα των τριζονιών. «Είναι τόσο σκοτεινά εκεί έξω».
  Η Αν δίστασε για μια στιγμή. «Δεν φοβάμαι», απάντησε. «Όλα θα πάνε καλά, θα το δεις». Αργότερα θα μετάνιωνε για το γεγονός πως το τελευταίο πράγμα που είχε πει στην οικογένειά της ήταν ένα ψέμα, λόγια ανυπόστατα και ανώφελα, απλώς για να τους καθησυχάσει. Ύστερα από ένα τελευταίο νεύμα προς τους γονείς της, έπιασε τον Ταν και τον Μιν από τα χέρια, βγήκαν μαζί από το σπίτι και άρχισαν να προχωρούν στον χωματόδρομο, με κατεύθυνση προς τον Βορρά. Η υπόλοιπη οικογένεια είδε τα τρία μεγαλύτερα παιδιά να ξεμακραίνουν, μέχρι που το σκοτάδι τα κατάπιε και το μόνο που απέμεινε ήταν οι ίσκιοι του χωριού τους, του Βουνγκ Ταμ.
  
  
  «Ένα βαθιά ανθρώπινο, και πέρα από κατηγοριοποιήσεις, έργο αγάπης και ασυμβίβαστης ελπίδας».

  Zum Buch

• 

  Δάσκαλος στην απάτη

  Johanna Lindsey

  • 0
  • 0
  • 0

  Οι τέλειες προδιαγραφές για εκείνη
  Άγρια, απρόβλεπτη, η πιο επιθυμητή γυναίκα: Η Μέγκαν Πενγουόρθι.
  Η ερωτική της πυξίδα δείχνει προς τον Άμπροουζ Σεντ Τζέιμς, δούκα του Ρόθστον, έναν άντρα που δεν έχει γνωρίσει ποτέ της, αλλά έχει την πρόθεση να τον παντρευτεί.
  Kανένας άλλος μνηστήρας δεν μπορεί να την ικανοποιήσει περισσότερο.  Και σίγουρα όχι ο Ντέβλιν Τζέφρις.
  
  Η γυναίκα που πάντα επιθυμούσε εκείνος
  Προσποιούμενος έναν άντρα ταπεινής καταγωγής, τον Τζέφρις, προκειμένου να ξεφύγει από μια δυνητικά θανατηφόρα αντιπαράθεση, ο σερ Άμπροουζ είναι ενθουσιασμένος με την κοκκινομάλλα που κυνηγάει τον δούκα.
  Χωρίς να αποκαλύψει την πραγματική του ταυτότητα, ορκίζεται να την αποπλανήσει και να ματαιώσει τα σχέδιά της να παντρευτεί τον άντρα των ονείρων της.
  Αυτό που δεν υπολόγισε ο διαβόητος απατεώνας είναι ότι η Μέγκαν θα ήταν η μοναδική γυναίκα που θα ονειρευόταν ποτέ του να παντρευτεί.
  
  Από εκείνες τις ιστορίες της Johanna Lindsey που κάνουν την καρδιά μας να χτυπά δυνατά.
  
  «Όποιος έχει διαβάσει τη Lindsey ξέρει ότι γράφει μια καλή ιστορία με συναρπαστικούς χαρακτήρες που σε κάνουν να θέλεις να γυρίζεις συνεχώς τις σελίδες».
  Knight Ridder Tribune News Service

  Zum Buch

• 

  Η λάθος πλευρά

  Davide Coppo

  • 0
  • 0
  • 0

  ωθεί έναν έφηβο σαν όλους τους άλλους, από μια συνηθισμένη οικογένεια, να επιλέξει τον δρόμο του πολιτικού εξτρεμισμού; Ο Έτορε, που φεύγει από τα προάστια του Μιλάνου για να γραφτεί σε ένα μεγάλο λύκειο του κέντρου, νιώθει χαμένος, σε μια περιοχή και μια κοινότητα όπου δεν μπορεί να βρει αναφορές ή φιλίες. Σύντομα θα τα αναζητήσει σε μια νεοφασιστική ομάδα, αρχικά τυχαία και στη συνέχεια καλλιεργώντας ο ίδιος τη ριζοσπαστικοποίησή του, την απομάκρυνση από την οικογένεια και τους φίλους, ώσπου να οδηγηθεί, βήμα βήμα, στο αναπόφευκτο και τραγικό φινάλε. Μια ιστορία βίας και στρεβλής ενηλικίωσης, και ταυτόχρονα μια προσωπική εξομολόγηση, αληθινή και επώδυνη, για το δύσκολο ταξίδι της διαμόρφωσης ταυτότητας και τη σκοτεινή έλξη που μπορεί πάντα να ασκήσει το κακό.

  Zum Buch

• 

  Ο συνταγματάρχης δεν κοιμάται

  Emilienne Malfatto

  • 0
  • 0
  • 0

  Σε μια ανώνυμη πόλη μιας ανώνυμης χώρας σε πόλεμο ένας συνταγματάρχης ειδικός στις ανακρίσεις κάνει καθημερινά, μεθοδικά την αδυσώπητη δουλειά του: βασανίζει ανθρώπους για να μιλήσουν. Το βράδυ όμως ο συνταγματάρχης δεν κοιμάται. Ένας στρατός από φαντάσματα, τα θύματά του, έχει καταλάβει τα όνειρά του. Έξω βρέχει συνέχεια. Πόλη και άνθρωποι συγχωνεύονται σε ένα θολό τοπίο, λίγο σαν όνειρο – ή εφιάλτη. Τρεις άντρες χαμένοι, τρεις σκιές, περιφέρονται μέσα στην ατέλειωτη σκοτεινιά. Ο συνταγματάρχης, βασανισμένος βασανιστής. Η ορντινάντσα του, που παρατηρεί σιωπηλά και από απόσταση. Και, σε ένα μεγάλο άδειο μέγαρο, ένας στρατηγός που τρελαίνεται σιγά σιγά… Ένα σκληρό και παράξενα όμορφο βιβλίο για τον πόλεμο, τους άντρες και την τρέλα. Για τις ερειπωμένες πόλεις και τις ρημαγμένες ψυχές του πολέμου – κάθε πολέμου.
  
  Ο συνταγματάρχης έχει ξεχάσει από ποια ακριβώς στιγμή και έπειτα έπαψε να κοιμάται. Ύστερα από ποιον νεκρό, ποια ανάκριση, ποια μάχη, ποιο κορμί, που έπαψε πια να είναι κορμί. Πιστεύει πως αυτό πρέπει να έγινε σταδιακά.
  Τη συνειδητοποίησε πλήρως την τιμωρία του, αυτή την ισόβια ποινή στην οποία τον καταδίκασαν τα θύματά του που αρνούνται να του δώσουν αμνηστία έστω και προσωρινά, έστω για λίγες ώρες μόνο. Πάντα πρέπει να θυμάται και να βλέπει μπροστά του αυτούς που σκότωσε, αυτούς που εξακολουθεί να σκοτώνει διότι από τη στιγμή που κατέφτασε στο Άστυ συνεχίζει να εκτελεί το καθήκον του, τι άλλο μπορεί να κάνει, λέει μέσα του πως μονάχα αυτό ξέρει (σαν να ήταν γραφτό της μοίρας του) και κάθε πρωί λοιπόν συνεχίζει μετά την άγρυπνη νύχτα του, ντύνεται, βάζει τη στολή του, τον κόκκινο μπερέ του, παίρνει το σακίδιό του και βγαίνει στον γκρίζο κόσμο όπου τον περιμένει η ορντινάντσα δίπλα στο τζιπ του οποίου η μηχανή είναι ήδη αναμμένη επειδή δεν υπάρχει καιρός για χάσιμο κι επειδή έχει μπόλικη δουλειά μπροστά του.
  
  Βραβευμένη με PRIX GONCOURT πρώτου μυθιστορήματος

  Zum Buch