Weitere Bücher, die Sie mögen werden

• 

  Ο φόνος της Λαίδης Ίνγκραμ

  Sherry Thomas

  • 0
  • 0
  • 0

  Για ακόμα μια φορά η Σάρλοτ Χολμς, υπό την κάλυψη της επωνυμίας «Σέρλοκ Χολμς-σύμβουλος ντετέκτιβ», χρησιμοποιεί τις εξαιρετικές, αναλυτικές της ικανότητες για να βοηθήσει όσους έχουν ανάγκη και, σε συνεργασία με την ικανότατη κυρία Γουάτσον, καταφέρνει και εξιχνιάζει όλο και περισσότερα μυστήρια.
  Όμως, η σκιά του Μοριάρτι μεγαλώνει απειλητικά. Πρώτα, ο ετεροθαλής αδελφός της Σάρλοτ εξαφανίζεται. Στη συνέχεια η λαίδη Ίνγκραμ, η μοναχική και αποξενωμένη σύζυγος του στενού φίλου της Σάρλοτ, λόρδου Ίνγκραμ, βρίσκεται νεκρή στην έπαυλή του. Όλα τα στοιχεία δείχνουν τον λόρδο Ίνγκραμ ως τον βασικό ύποπτο.
  Mε τη Σκότλαντ Γιαρντ να στενεύει επικίνδυνα τον κλοιό, η Σάρλοτ μεταμφιέζεται για να αναζητήσει την αλήθεια. Ωστόσο, αυτή η αναζήτηση μπορεί να την οδηγήσει πιο κοντά στον λόρδο Ίνγκραμ απ' ό,τι θα ήθελε – αλλά και σε ένα σκοτεινό δίκτυο μοχθηρών δυνάμεων που απειλούν τα πάντα γύρω της.

  Zum Buch

• 

  Το χρώμα του φεγγαριού

  Αλκυόνη Παπαδάκη

  • 0
  • 0
  • 0

  «Είναι τόσο σπάνιες οι ευτυχισμένες στιγμές;» ρώτησε κείνο το βράδυ τ' αστέρι.
  Το δέντρο μόλις είχε κλείσει τα βλέφαρά του να ξεκουραστεί. Κούνησε τα κλαδιά του κι αποκρίθηκε λίγο νυσταγμένα:
  «Όχι… Όχι. Δεν είναι τόσο σπάνιες. Μόνο που…
  Να, οι άνθρωποι κυνηγούν αυτές τις στιγμές με το μυαλό τους. Κι αυτό είναι, πώς να σ' το πω, υπόθεση της καρδιάς».
  «Πες μου κάποιες ευτυχισμένες στιγμές».
  «Άσε με τώρα, νυστάζω».
  «Πες μου», επέμενε τ' αστέρι. «Πες μου μερικές».
  «Ένα παξιμαδάκι κανέλας στα ζαρωμένα χέρια της γιαγιάς. Ένα ζευγάρι αθλητικά παπούτσια κάτω από το κρεβάτι του Φώτη. Ένα κοχύλι στα όνειρα της Αγγελικής…
  »Ένα φιογκάκι στο χρώμα του φεγγαριού…
  »Καληνύχτα. Νυστάζω πολύ απόψε».
  «Πες μου ακόμα μια ευτυχισμένη στιγμή.
  Και ύστερα θα σ' αφήσω να κοιμηθείς».
  «Σ' αγαπώ πολύ!»
  «Καληνύχτα!» είπε τ' αστέρι τρισευτυχισμένο.
  Κι έδωσε μια βουτιά και πιάστηκε από το ματόκλαδο του φεγγαριού.

  Zum Buch

• 

  Η θεία κωμωδία (χαρτόδετο)

  Κώστας Κρομμύδας

  • 0
  • 0
  • 0

  «Κόλαση, Καθαρτήρι, Παράδεισος υπάρχουν μέσα μας, μυστική, φοβερή ανθρώπινη Τριάδα, κι όλο το τραγούδι του Δάντη είναι το ασκητικό, επίπονο ανέβασμα από το χτήνος στο Θεό. Κάθε άνθρωπος έχει εντός του όλες τις αμαρτίες κι όλες τις δυνατότητες να τις παλέψει και να τις υποτάξει, κι όλες τις ελπίδες, ανηφορίζοντας από σφαίρα σε σφαίρα, δηλαδή από άθλο σε άθλο, να σμίξει με το Θεό. Κολασμένος, Αγωνιστής, Λυτρωμένος, να τα τρία πατώματα του τέλειου ανθρώπου. Ένα από αυτά τα τρία να λείψει –και του Κολασμένου ακόμα, προπάντων του Κολασμένου–, ο άνθρωπος είναι μισερός».
  
  Η Θεία Κωμωδία του Νίκου Καζαντζάκη είναι ένα έργο βαθιά φιλοσοφικό, που ξεπερνά τα όρια της θρησκείας και της μεταφυσικής, για να γίνει ένας ύμνος στην ανθρώπινη αναζήτηση και στην αέναη πάλη για γνώση και ελευθερία. Με τολμηρό ύφος, έντονο λυρισμό και φιλοσοφική ενδοσκόπηση, ο Καζαντζάκης δεν ακολουθεί τον δρόμο του Δάντη, αλλά δημιουργεί το δικό του μονοπάτι, προσφέροντας μια νέα εκδοχή της μετά θάνατον περιπλάνησης.

  Zum Buch

• 

  Σκιές του Νότου

  Λάζαρος Αλεξάκης

  • 0
  • 0
  • 0

  Η ιστορία του Νότου είναι μια επιμελώς χαλκευμένη αλήθεια.Το καλοκαίρι του 1987 είναι η καρδιά μιας ακόμα χρονιάς αμπαλαρισμένης με την ψευδαίσθηση μιας παντοδυναμίας συγκροτημένης από καλοστημένα ψέματα και απτούς, καθημερινούς μύθους. Πομπές εφήβων οδεύουν προς ένα ηδονικό, τεχνικολόρ μέλλον, με τα κοπάδια των ορμών τους να κατασπαράζουν τις νύχτες τους. Ήρωες της διπλανής πόρτας αναζητούν τις ονειρώξεις τους σε ηλεκτρικά τοπία.
  Ένας κύκλος αίματος ξεκινάει όταν ο Γιώτης, ο ιδιοκτήτης του Νότου, ενός παραλιακού μπαρ μιας επαρχιακής πόλης, αποφασίζει να βοηθήσει μια δημοσιογράφο της Μεσογείου, τη Μαρλίνα, να εξιχνιάσει το παράξενο ατύχημα ενός νεαρού. Μπάτσοι και βαποράκια, ντίβες και χαρτοπαίκτες, ευσυνείδητοι δολοφόνοι και αθώοι περαστικοί παρασύρονται σε μια ιλιγγιώδη πορεία προς το κενό, για να ανακαλύψουν ότι μπορούν να κάνουν τα πάντα, εκτός από το να σώσουν τους εαυτούς τους.

  Zum Buch

• 

  Εδώ και μόνο εδώ

  Christelle Dabos

  • 0
  • 0
  • 0

  Εδώ και μόνο εδώ, όλοι «φέρουν» ετικέτες για να ανήκουν. Όποιος δεν ανήκει, είναι αόρατος ή θεωρείται παρείσακτος. Οι κύριοι αφηγητές διαδέχονται ο ένας τον άλλο, αντι-προσωπεύουν τάξεις, κάστες, χαρακτήρες... Η ανάγκη της ενσωμάτωσης, ο φόβος της ενηλικίωσης, η δημοτικότητα, ο ακραίος εκφοβισμός, η σύγκρουση. Θέματα που διαχέονται μέσω ενός ιδιαίτερου κώδικα, στον οποίο κάθε νέος εισάγεται κατά την πρώτη σχολική μέρα. Οι κανόνες, οι παραδοξότητες, ο Πρίγκιπας, οι Αποπάνω και οι Αποκάτω. Εξαφάνιση. Δολοφονία. Επανάσταση. Γέννηση. Όλα σε μια αναθεματισμένη λούπα.

  Zum Buch

• 

  Όσα μετανιώνουμε στο τέλος -...

  Mikki Brammer

  • 0
  • 0
  • 0

  Μπορούν τα λάθη των άλλων να της μάθουν κάτι για τη δική της ζωή;
  
  H Κλόβερ Μπρουκς κάνει μια δύσκολη δουλειά: Συμπαραστέκεται στους ανθρώπους στις τελευταίες τους στιγμές. Τα πάει καλά μαζί τους. Οι ζωντανοί τη δυσκολεύουν περισσότερο, δεν θέλει πολλές επαφές. Όσο λιγότερο ανοίγεσαι, τόσο λιγότερο κινδυνεύεις να πληγωθείς.
  Είναι μια ντροπαλή, μοναχική γυναίκα στη Νέα Υόρκη, κι έτσι σκοπεύει να παραμείνει. Ώσπου οι τελευταίες επιθυ­μίες μιας ασθενούς τής ανατρέπουν τη ρουτίνα της. Αναζητώντας το τέλος μιας ερωτικής ιστορίας ξεχασμένης από χρόνια, η Κλόβερ θα αναγκαστεί να βγει από το καβούκι της, να ταξιδέψει, να εμπιστευτεί τους άλλους, να ρισκάρει. Καθώς κινείται διστακτικά στα αχαρτογράφητα νερά της αγάπης και της φιλίας, θα ανακαλύψει για τον εαυτό της και τους γύρω της πράγματα που δεν φανταζόταν.
  Λόγω της δουλειάς της, η Κλόβερ ξέρει καλά πόσα πράγματα μετανιώνουν οι άνθρωποι στο τέλος. Τώρα πρέπει να αποφασίσει τι δεν θέλει να μετανιώσει κάποτε η ίδια.
  Έχει το θάρρος να ζήσει τη ζωή που ονειρεύεται;
  
  Ένα έξυπνο, ελπιδοφόρο μυθιστόρημα για τον λιγοστό μας χρόνο στη γη και τον τρόπο να του δώσουμε νόημα και αξία.
  
  
  Από τότε που ξεκίνησα αυτή τη δουλειά, ακολουθώ την ίδια ιεροτελεστία: Καταγράφω τα τελευταία λόγια κάθε πελάτη μου προτού αφήσει την ύστατη πνοή του. Με τα χρόνια ανακάλυψα πως οι άνθρωποι συχνά νιώθουν την ανάγκη να πουν κάτι την ώρα που πεθαίνουν, κάτι σημαντικό, σαν να συνειδητοποιούν πως αυτή είναι η τελευταία τους ευκαιρία να αφήσουν το αποτύπωμά τους σε αυτόν τον κόσμο. Αυτά τα τελευταία μηνύματα συνήθως εμπίπτουν σε μία από τις εξής τρεις κατηγορίες: Πράγματα που εύχονται να είχαν κάνει διαφορετικά, πράγματα που έμαθαν στη διαδρομή ή μυστικά που επιτέλους νιώθουν έτοιμοι να τα αποκαλύψουν. Είχα την αίσθηση πως η συλλογή αυτών των μηνυμάτων ήταν κάτι σαν ιερό καθήκον, ειδικά όταν ήμουν το δεύτερο και τελευταίο άτομο στο δωμάτιο.
  
  «Παράξενο, όμορφο… συναρπαστικό και προσιτό… Η ανάδυση της Κλόβερ από μια ζωή με κατεβασμένα τα ρολά είναι τόσο συγκινητική που φέρνει δάκρυα, και ο τρόπος που προσεγγίζει η Brammer τον θάνατο και το πένθος έχει αρκετό βάθος ώστε να είναι γνήσια διδακτικός».

  Zum Buch