D'autres livres qui pourraient vous intéresser

• 

  Το τελευταίο όνειρο

  Pedro Almodóvar

  • 0
  • 0
  • 0

  Ότι ο Almodóvar ήταν μεγάλος συγγραφέας το ήξερα, απλώς έμενε να ανακαλύψω το από πότε. Από την παιδική του ηλικία μέχρι προχθές, η γραφή του μας παίρνει από το χέρι και μας οδηγεί σ' ένα εκπληκτικό δάσος. Διαβάζοντας κανείς αυτά τα διηγήματα δεν ξέρει αν μπαίνει στο μυαλό ή την καρδιά του. Σε κάθε περίπτωση, είναι ένα δώρο. Και μια απολαυστική εισβολή.
  Ray Loriga
  
  
  Το Τελευταίο όνειρο συγκεντρώνει για πρώτη φορά δώδεκα αδημοσίευτες ιστορίες από το προσωπικό αρχείο του Pedro Almodóvar, γραμμένες από τα τέλη της δεκαετίας του ´60 έως σήμερα. Μια δελεαστική ματιά στο μυαλό ενός κορυφαίου δημιουργού και ταυτόχρονα ένα masterclass για το πώς ν' αφηγηθείς μια ιστορία, αυτή η συλλογή αντικατοπτρίζει τις εμμονές του Almodóvar και πολλά από τα θέματα της κινηματογραφικής του δουλειάς, περνώντας από τη σάτιρα μέχρι το gothic και το autofiction: Μια ιστορία αγάπης ανάμεσα στον Ιησού και τον Βαραββά. Μια καλτ σκηνοθέτρια που αναζητά αγχολυτικά μια μέρα αργίας. Το διήγημα στο οποίο βασίστηκε η ταινία Κακή εκπαίδευση. Η ομώνυμη ιστορία, «Το τελευταίο όνειρο», ένα συγκινητικό χρονικό του θανάτου της μητέρας του.
  
  Ένα βιβλίο που μοιάζει με «αποσπασματική αυτοβιογραφία, ατελή και κάπως αινιγματική», όπως λέει ο ίδιος ο Almodóvar στην εισαγωγή του. Ένα εγκώμιο της σχέσης ανάμεσα στη ζωή και την τέχνη, τη μυθοπλασία και την πραγματικότητα, από έναν συγγραφέα που δεν φοβάται να μιλήσει για τις πιο προσωπικές στιγμές του, εξερευνώντας την επιθυμία, τη θνητότητα, τη μοναξιά και την ίδια τη διαδικασία της δημιουργίας.
  
  
  ΕΙΠΑΝ ΓΙΑ ΤΗ ΓΡΑΦΗ ΤΟΥ PEDRO ALMODÓVAR:
  
  «Η γραφή του Αλμοδόβαρ είναι τόσο δεξιοτεχνική και έξυπνη όσο και οι ταινίες του».
  The Times
  
  «Μια προειδοποίηση για όσους αγαπούν τους σκηνοθέτες που γράφουν. Εδώ δεν πρόκειται για Woody Allen ή Werner Herzog, αλλά μάλλον για έναν William Burroughs με πολύ χιούμορ: αυτό είναι ο Πέδρο Αλμοδόβαρ».
  Buchkritik - Deutschlandfunk Kultur
  
  «Με την ταπεινότητα και την προσοχή κάποιου που κοιτάζει τα ανθρώπινα πάθη για να τα συνδυάσει στην ανεξιχνίαστη λογική της ζωής, ο Almodóvar επισκέπτεται ολόκληρο το φάσμα των χρωμάτων της ψυχής μας: πόνο, θλίψη, στοργή, νοσταλγία, ευφορία, δυσφορία, την ανεξέλεγκτη παρόρμηση να επικοινωνήσουμε, την απογοήτευση της σιωπής».
  Antonio Tabucchi

  Voir livre

• 

  Ο Σκηνοθέτης των Σκιών

  Η Αγία Γραφή

  • 0
  • 0
  • 0

  Σε μια μικρή πόλη της Αμερικής, το Κόπερβιλλ, υπερφυσικές σκιές ταράζουν την ησυχία των κατοίκων, τους οποίους επισκέπτονται χρόνια τώρα υφαίνοντας τις τύχες τους μέσα από ίντριγκες και ανεκπλήρωτους έρωτες. 
  Κάθε τόσο, στο χτύπο της αλλαγής της ώρας του παλιού ρολογιού του δημαρχείου τα πάντα παγώνουν στην επαρχιακή πόλη και οι σκοτεινές οντότητες ξεθάβουν μυστικά που οι γηραιότεροι της πόλης είχαν φροντίσει να έχουν καλά καταχωνιασμένα. 
  Στη διάρκεια των προβών της θεατρικής παράστασης των τελειόφοιτων του τοπικού κολλεγίου, οι καταστάσεις περιπλέκονται, καθώς πρόβα με την πρόβα οι μαθητές μεταλλάσσονται στους ήρωες του δράματος. 
  Κανείς δεν ξέρει αν εν τέλει οι χαρακτήρες που υποδύονται θα τους λυτρώσουν ή θα τους καταπιούν, αφήνοντας τη σκιά τους στο σανίδι σαν σκοτεινή ανάμνηση.

  Voir livre

• 

  Ότι αγαπώ το φέρνω μαζί μου

  William Landay

  • 0
  • 0
  • 0

  Μια μητέρα εξαφανίζεται.
  Ένας πατέρας θεωρείται ένοχος.
  Δεν υπάρχει καμία απόδειξη.
  Δεν υπάρχουν μάρτυρες.
  Για τα παιδιά υπάρχει μόνο αμφιβολία.
  
  Ένα απόγευμα του Νοέμβρη του 1975 η δεκάχρονη Μιράντα Λάρκιν επιστρέφει από το σχολείο και βρίσκει το σπίτι τρομερά ήσυχο. Η μητέρα της λείπει. Τίποτε άλλο δεν είναι παράταιρο.  Δεν υπάρχει κανένα σημάδι πάλης. Το χαρτζιλίκι που της έχει αφήσει η μαμά της παραμένει στο χολ, στο συνηθισμένο σημείο. Έτσι ξεκινά ένα μυστήριο που θα διαρκέσει μια ζωή. Τι απέγινε η Τζέιν Λάρκιν;
  Οι αστυνομικοί υποπτεύονται τον σύζυγο της Τζέιν. Ως συνήγορος υπεράσπισης, σίγουρα ο Νταν Λάρκιν είναι ο καταλληλότερος για να ξεφύγει από την αστυνομία.
  Όμως δεν βρέθηκαν στοιχεία που να τον συνδέουν με την εξαφάνιση και η υπόθεση σβήνει σιγά σιγά· παραμένει ένα μυστήριο που σιγοβράζει άλυτο. Τα τρία παιδιά της Τζέιν –ο Άλεξ, ο Τζεφ και η Μιράντα– αφήνονται στα χέρια ενός άντρα που μπορεί να έχει δολοφονήσει τη μητέρα τους.
  Δύο δεκαετίες αργότερα ανακαλύπτονται τα λείψανα της Τζέιν Λάρκιν. Η έρευνα αρχίζει ξανά. Τα παιδιά, ενήλικες πλέον, αναγκάζονται να διαλέξουν πλευρά. Με τον πατέρα τους ή εναντίον του; Ένοχος ή αθώος; Και τι γίνεται αν κάνουν λάθος;
  Μια ιστορία για τα οικογενειακά μυστικά και την εκδίκηση, αλλά και την αγάπη και την ενηλικίωση.
  
  «Μια γυναίκα εξαφανίζεται, αφήνοντας τα παιδιά της να αναρωτιούνται αν ο πατέρας τους είναι δολοφόνος... Ένα καταστροφικό οικογενειακό δράμα…»
  Kirkus
  
  «Ένα συναρπαστικό μυστήριο και μια οικογενειακή τραγωδία που στοιχειώνει, σπαρακτική σε διάφορα σημεία, με χαρακτήρες έντονα σκιαγραφημένους και όλες τις συγκινήσεις ενός κλασικού whodunnit… Δεν μπορούσα να το αφήσω από τα χέρια μου. Ούτε εσύ θα μπορείς».
  Alex Michaelides, συγγραφέας των Η σιωπηλή ασθενής και Οι κόρες
  
  «Με το Ό,τι αγαπώ το φέρνω μαζί μου ο αριστοτεχνικός συγγραφέας της Υπόθεσης Jacob έχει δημιουργήσει κάτι καθηλωτικό, αξέχαστο και πρωτότυπο – σε αντίθεση με οποιοδήποτε άλλο αστυνομικό μυθιστόρημα που έχω διαβάσει».
  Joseph Finder, συγγραφέας του best seller των New York Times House on Fire

  Voir livre

• 

  Μπροστά στα μάτια τους - Όλοι...

  Cara Hunter

  • 0
  • 0
  • 0

  Χθες το βράδυ, η οκτάχρονη Ντέιζι Μέισον εξαφανίστηκε από το καλοκαιρινό πάρτι μασκέ που οργάνωσαν οι γονείς της. Κανείς δεν είδε τίποτα στο ήσυχο προάστιο – ή τουλάχιστον έτσι λένε όλοι.
  Όμως ο επιθεωρητής Άνταμ Φόλεϊ, που ανέλαβε την υπόθεση, ξέρει ότι εννιά στις δέκα φορές ο δράστης είναι κάποιος γνωστός της οικογένειας. Και η οικογένεια της Ντέιζι είναι σίγουρα παράξενη – η μητέρα της έχει εμμονή με τα προσχήματα, ενώ ο πατέρας της είναι ψυχρός και αμυντικός κατά τη διάρκεια της ανάκρισης.
  Έπειτα είναι και ο μικρός αδερφός της, ο τόσο μοναχικός και αντικοινωνικός…
  Κανείς δεν γνωρίζει τίποτα. Όμως όλοι έχουν τη δική τους εξήγηση και, απ' ό,τι φαίνεται, όλοι έχουν κάτι να κρύψουν. Ένα είναι σίγουρο: κάποιος λέει ψέματα.
  Ο επιθεωρητής Φόλεϊ ξεκινάει έναν αγώνα δρόμου για να βρει τα ίχνη της Ντέιζι, καθώς ο χρόνος του λιγοστεύει, μαζί και οι ελπίδες για να βρεθεί ζωντανή…
  Πώς μπορεί να εξαφανιστεί ένα παιδί χωρίς κανένα απολύτως ίχνος;
  
  Η τελική ανατροπή είναι πραγματικά ιδιοφυής…
  John Marrs, best seller συγγραφέας αστυνομικών μυθιστορημάτων
  
  Τελείωσα το Μπροστά στα Μάτια τους, χωρίς να σηκωθώ από τη θέση μου!
  Nuala Ellwood, συγγραφέας του My Sister's Bones
  
  Η Hunter κάνει εξαιρετική δουλειά καθώς χτίζει την αγωνία και αφήνει τον αναγνώστη να προσπαθεί να μαντέψει τι θα συμβεί μέχρι το τέλος.
  Publishers Weekly

  Voir livre

• 

  Η υπόσχεση του Λεόντα

  Mia Sheridan

  • 0
  • 0
  • 0

  Αυτή είναι η ιστορία της Έβι και του Λίο.
  Γνωρίστηκαν σε μια ανάδοχη οικογένεια και γρήγορα έγιναν φίλοι. Η φιλία τους εξελίχθηκε σε αγάπη και έδωσαν όρκο να μείνουν μαζί για πάντα.
  Οι καταστάσεις θα αλλάξουν ξαφνικά και για τους δύο, όταν ο Λίο –έφηβος πια– υιοθετείται και αναγκάζεται να μετακομίσει. Με μια υπόσχεση: να επικοινωνήσει μαζί της μόλις τακτοποιηθεί. Και μια διαβεβαίωση: να επιστρέψει σε λίγα χρόνια κοντά της.
  Από τη μέρα που έφυγε, όμως, δεν έδωσε κανένα σημάδι ζωής.
  Τώρα, οκτώ χρόνια μετά, η Έβι στέκεται στα πόδια της. Τώρα έχει μια δουλειά. Έχει φίλους. Είναι ικανοποιημένη από τη ζωή που έχτισε.
  Μέχρι που ένας άντρας εμφανίζεται από το πουθενά, σαν συνδετικός κρίκος με τον Λίο.
  H έλξη ανάμεσά τους είναι αδιαμφισβήτητη. Μπορεί να εμπιστευτεί τον ξένο ή της κρύβει κάποιο μυστικό; Ποια είναι η πραγματική σχέση του με τον Λίο και γιατί εκείνος εξαφανίστηκε όλα αυτά τα χρόνια;

  Voir livre

• 

  Μαρινέλλα - Οι νύχτες που έγιναν...

  Γιάννης Δενδρινός

  • 0
  • 1
  • 0

  «Θα έπρεπε να γράψετε ένα βιβλίο για τη μαμά». Κουβέντα από την Τζωρτίνα στα γενέθλια της Μαρινέλλας, πριν από χρόνια.
  Το άκουσα, το ξέχασα. Δεν το πήρα αψήφιστα, αλλά ήξερα πως είμαι ακατάλληλος για βιογράφος, εξαιτίας του ύφους που γράφω. Καλώς ή κακώς. Από αλλού ξεκινώ και αλλού βρίσκομαι, παρεμβαίνει το θυμικό μου, νευριάζω με τους ήρωές μου, κάνω αυτά που κάνω, ώστε να μη συμπεριλαμβάνομαι στους τρέχοντες κολοσσούς της λογοτεχνίας. Δεν παραληρώ για τα αποδεκτά «πολιτικώς ορθά» και de facto απυρόβλητα μείζονα θέματα.
  Με τέτοιον χαρακτήρα πώς να αναλάβω μια Μαρινέλλα, με την οποία ναι μεν μας συνδέουν μερικές ενδιαφέρουσες δεκαετίες, αλλά δεν θα μου προέκυπταν φωτοστέφανα και θαυμαστικές κορόνες για τον μελωδικό κόσμο της νύχτας.
  «Ξέρετε, εγώ…». Έφερνα αντιρρήσεις, ξέροντας τον χαρακτήρα μου. Η άλλη πλευρά επέμενε: «Κάνετε λάθος…». «Μα είμαι ολόκληρος ένα κινούμενο λάθος», απαντούσα. Τελικά, ο βιογράφος «εάλω»…
  «Εσύ με ξέρεις» ― η Μαρινέλλα.
  «Εγώ σ' αγαπώ, αλλά φοβάμαι ότι εσύ δεν με ξέρεις», απαντούσα.
  Τσούλησε ένα διάστημα με «σε ξέρω», «δεν με ξέρεις», ώσπου να το πάρουμε απόφαση και να ξεκινήσουν τα μεσημεριανά συμπόσια εις μνήμην του Πλάτωνα και άλλων συγγενών ανάλογων συμποσιακών εμπειριών.
  Έτσι προχωρήσαμε, φωτίζοντας με μεσημβρινό φως νύχτες ή και μέρες μιας ζωής από χώμα, φωνή, έρωτα, μόχθο και πολλή αγάπη. Κι έγινε ένα βιβλίο που, χωρίς να είναι a priori βιογραφία, άρχισε να μοιάζει με μυθιστόρημα δικό μου.
  Γ. Ξ.
  
  
  Ό,τι αγαπώ και ψιθυρίζω είναι αυτό το λίγο που γνωρίζω...

  Voir livre