D'autres livres qui pourraient vous intéresser

• 

  Οι δολοφόνοι δεν παίρνουν...

  Gu Byeong-mo

  • 0
  • 0
  • 0

  Στα εξήντα πέντε της η Δαγκάνα έχει αρχίσει να ρίχνει ρυθμούς. Ζει ήσυχα σε ένα μικρό διαμέρισμα με μόνη συντροφιά την ηλικιωμένη σκυλίτσα της, που κάποτε έσωσε η ίδια από τον δρόμο και τη φωνάζει Ψοφίμι. Αυτό που περιμένει κανείς από ανθρώπους της ηλικίας της είναι να συνταξιοδοτηθούν και να ζήσουν ήσυχα το υπόλοιπο της ζωής τους. Η Δαγκάνα όμως δεν είναι σαν όλους τους άλλους. Είναι μία φόνισσα.
  Τις τελευταίες τέσσερις δεκαετίες έχει βγάλει από τη μέση προδότες, επιχειρηματικούς εχθρούς, άπιστους συζύγους, όλους με ανελέητη αποτελεσματικότητα. Όσο λιγότερα γνωρίζει για τους στόχους της τόσο το καλύτερο. Τώρα όμως ένας τραυματισμός την οδηγεί σε μία απροσδόκητη σύνδεση με έναν γιατρό και την οικογένειά του. Αλλά τα συναισθήματα για μία επαγγελματία δολοφόνο είναι επικίνδυνη συνθήκη. Όταν ο κόσμος της αναταράσσεται, η Δαγκάνα καταλαβαίνει ότι αυτό το κεφάλαιο της καριέρας της μπορεί να αποτελεί κάλλιστα το δικό της αιματηρό τέλος.
  
  Η γεμάτη δράση ιστορία μίας εξηνταπεντάχρονης
  δολοφόνου που αντιμετωπίζει μία απρόσμενη απειλή
  στη δύση της καριέρας της.
  
  Ένα διεθνές best seller από μία βραβευμένη
  συγγραφέα από τη Νότια Κoρέα.
  
  «Σκοτεινά αστείο, αυτό το νοτιοκορεάτικο μυθιστόρημα εξετάζει την παγκόσμια κοινή πρόκληση του να γερνάς χωρίς να χάνεις τη σημασία σου στην κοινωνία».
  The Washington Post
  
  «Το πρώτο μυθιστόρημα της Gu που μεταφράζεται στα αγγλικά ασχολείται με το πώς αντιμετωπίζει η κοινωνία τα γηρατειά».
  New York Times Book Review – Editor's choice
  
  «Το Οι δολοφόνοι δεν παίρνουν σύνταξη ποτέ είναι ένα μυθιστόρημα γεμάτο έξαψη. Βρέθηκα να πιάνω τον κόρφο μου καθώς γυρνούσα τις σελίδες: από φόβο, από πόνο και από το συντριπτικό σαν αγχόνη χιούμορ. Έχει να κάνει με εκδίκηση και τιμωρία, με τα γηρατειά και τον θάνατο και τα καθημερινά δεινά μίας γραφειοκρατικής δουλειάς – ακόμα κι αν αυτή είναι η δολοφονία κατά παραγγελία. Η Δαγκάνα, η εξηνταπεντάχρονη δολοφόνος κεντρική ηρωίδα, αψηφά τις προσδοκίες τής ηλικίας της: είναι σκληρή, υπολογιστική και σχεδόν τόσο τρυφερή όσο και η αγαπημένη της σκυλίτσα, το Ψοφίμι, που κλέβει την παράσταση».
  Gabriella Burnham, συγγραφέας του It Is Wood, It Is Stone

  Voir livre

• 

  Αγάπη και άλλες λέξεις

  Christina Lauren

  • 0
  • 0
  • 0

  Μετά από μια δεκαετία χωριστά, συναντιούνται τυχαία… και όλα είναι διαφορετικά.
  
  Η Μέισι Σόρενσεν έχει μια φιλόδοξη, αν και συναισθηματικά χλιαρή, ρουτίνα: σταθερή δουλειά με προοπτική, έναν ευκατάστατο αρραβωνιαστικό και τον γάμο των ονείρων της να πλησιά­ζει. Έχει οργανώσει τα πάντα ώστε να χωρούν στα κατάλληλα κουτάκια, ακόμα και τα συναισθήματά της.
  Όμως τότε συναντά απρόσμενα τον Έλιοτ Πετρόπουλος –τον πρώτο και μοναδικό έρωτα της ζωής της– και όλα γύρω της μοιάζουν να διαλύονται.
  
  Μια φορά και έναν καιρό, ο Έλιοτ και η Μέισι ήταν ερωτευμένοι.
  
  Με τον Έλιοτ κάποτε μοιράζονταν την ίδια αγάπη για τα βιβλία, τα κρυφά νοήματα που κρύβουν οι λέξεις και οι μεγάλες συζητήσεις. Είχε τη δύναμη να την κάνει να βλέπει τη ζωή με χαρά… για να καταλήξει να την προδώσει, το ίδιο βράδυ που της είπε «Σ' αγαπώ».
  Τώρα είναι δύο ξένοι. Όσα και αν τους χωρίζουν, όμως, η έλξη παραμένει. Θα μπορέσουν να αντιμετωπίσουν το παρελθόν;
  
  Η καρδιά, όσο και αν προσπαθεί, πολύ δύσκολα ξεχνά. Και το ακόμα δυσκολότερο είναι να εκφράσεις το συναίσθημα με λέξεις.
  
  
  Μετάφραση: Ουρανία Τουτουντζή
  
  
  «Το συγγραφικό δίδυμο Christina Lauren γράφει για την αγάπη και την απώλεια με διαπεραστική σαφήνεια και γλυκόπικρο ύφος».
  Entertainment Weekly
  
  «Ένας πραγματικός θρίαμβος! Από τα βιβλία που σε γεμίζουν τόσα συναισθήματα για τους ήρωές τους που σχεδόν ξεχνάς ότι πρόκειται για προϊόν μυθοπλασίας. Πραγματικά μια απόλαυση από την αρχή ως το τέλος!»
  Kristin Harmel,
  Best seller συγγραφέας του βιβλίου The Room on Rue Amelie
  
  «Αγαπημένη λέξη;» μου ψιθυρίζει. Δεν διστάζω ούτε στιγμή: «Εσύ»

  Voir livre

• 

  Τερέζα

  Φρέντυ Γερμανός

  • 0
  • 0
  • 0

  Ένα ιστορικό μυθιστόρημα για την Τερέζα Δαμαλά - μια γυναίκα γεμάτη δύναμη. Η Τερέζα θα διασχίσει τον χώρο και τον χρόνο για να συναντηθεί με τον Πικάσο, τον  Ίωνα Δραγούμη, τον Γκαμπριέλε Ντ' Ανούντσιο,
  τον Βενιζέλο, τον Μουσολίνι, τον Κεμάλ και τον Έρνεστ Χέμινγουεϊ.
  Μέσα από την ιστορία της, θα περιδιαβούμε τις πρώτες δεκαετίες του 20ού αιώνα. Η πένα του Φρέντυ Γερμανού θα μας διηγηθεί την ιστορία ενός κόσμου που αλλάζει με βιαιότητα, σαρώνοντας στο πέρασμά του έρωτες, κυβερνήσεις και πρόσωπα.
  
  Ο Χέμινγουεϊ έκανε μια κίνηση. Η Τερέζα περίμενε να την τραβήξει επάνω του και να τη φιλήσει, αλλά εκείνος της χάιδεψε τα μαλλιά, κι αυτό ήταν ίσως ακόμα πιο ερωτικό – ή τουλάχιστον έτσι το ένιωσε εκείνη.
  «Αγαπημένο κεφαλάκι», είπε. «Με τα κόκκινα ξέπλεκα μαλλιά, που τώρα έγιναν κοντά, αινιγματικά και μαύρα. Τι έκανες άραγε αυτά τα τέσσερα χρόνια στην Ευρώπη, που εγώ παρίστανα σαν φουσκωμένος διάνος τον ήρωα του πολέμου στο Όουκ Παρκ του Ιλινόι;»
  «Γύριζα – εδώ κι εκεί».
  «Στην Ιταλία;»
  «Σ' όλη την Ευρώπη».
  «Σ' όλη την Ευρώπη;» Κάτι σαν θαυμασμός, ανακατεμένος ίσως και με λίγη ζήλια, πέρασε από το βλέμμα του. «Το αγαπημένο κεφαλάκι θα πρέπει ν' άναψε πολλές φωτιές μ' αυτά τα μεγάλα πράσινα μάτια. Σίγουρα θα σ' ερωτεύτηκαν μεγάλοι ζωγράφοι και μεγάλοι συγγραφείς». Η Τερέζα χαμογέλασε άκεφα.

  Voir livre

• 

  Τέταρτη Πτέρυγα (χαρτόδετο) -...

  Rebecca Yarros

  • 0
  • 0
  • 0

  Ένας δράκος δίχως ιππέα είναι τραγωδία.
  Ένας ιππέας δίχως δράκο είναι νεκρός.
  ΑΡΘΡΟ ΕΝΑ, ΕΝΟΤΗΤΑ ΕΝΑ, Ο ΚΩΔΙΚΑΣ ΤΩΝ ΙΠΠΕΩΝ
  
  
  «Υπάρχει κανένας άλλος που θέλει να αλλάξει γνώμη;» φωνάζει ο Ζέιντεν κοιτάζοντας τους υπόλοιπους δόκιμους με το ίδιο μοχθηρό βλέμμα που έχει ο μπλε δράκος πίσω του. «Όχι; Τέλεια. Περίπου οι μισοί από εσάς θα είστε νεκροί μέχρι το επόμενο καλοκαίρι».
  
  Όλοι στον σχηματισμό είναι σιωπηλοί και μόνο κάτι πνιχτοί λυγμοί ακούγονται αριστερά μου.
  
  «Το ένα τρίτο από σας θα έχει πεθάνει το δεύτερο έτος και άλλοι τόσοι το τρίτο. Εδώ κανείς δεν νοιάζεται για το ποια είναι η μαμά ή ο μπαμπάς σας. Ακόμα και ο δεύτερος γιος του βασιλιά Τάουρι πέθανε στη διάρκεια της Επιλογής. Επομένως για πείτε μου πάλι: Νιώθετε αήττητοι τώρα που καταφέρατε να φτάσετε στο Τεταρτημόριο των Ιππέων; Νιώθετε άφθαρτοι; Νιώθετε πως είστε στην ελίτ;»
  
  Κανείς δεν ζητωκραυγάζει τώρα.
  
  Με χτυπάει ακόμα ένα καυτό κύμα, αυτή τη φορά κατευθείαν στο πρόσωπο και σφίγγομαι ολόκληρη στην αποτέφρωση που με περιμένει. Όμως δεν είναι φλόγες… είναι απλώς ατμός που τινάζει προς τα πίσω τις πλεξούδες της Ριάνον καθώς οι δράκοι ξεφυσούν ταυτόχρονα. Το παντελόνι του πρωτοετούς μπροστά μου μαυρίζει,
  το χρώμα απλώνεται στα πόδια του. Θέλουν να τους φοβόμαστε. Τα κατάφεραν. «Διότι γι' αυτούς δεν είστε ούτε άφθαρτοι ούτε κάτι το ιδιαίτερο».  Ο Ζέιντεν δείχνει τον μπλε δράκο και σκύβει λίγο μπροστά κοιτώντας μας στα μάτια σαν να θέλει να μας πει κάποιο μυστικό. «Γι' αυτούς, είστε απλώς θήραμα».
  
  
  
  
  Γνωρίστε τον βάρβαρο και ελίτ κόσμο της στρατιωτικής σχολής για ιππείς δράκων στο best seller βιβλίο της Rebecca Yarros.
  
  Η εικοσάχρονη Βάιολετ Σόρενγκεϊλ υπό κανονικές συνθήκες θα έμπαινε στο Τεταρτημόριο των Γραφέων και θα ζούσε μια ήσυχη ζωή παρέα με τα βιβλία της. Τώρα, η διοικητής στρατηγός –και σκληρόκαρδη μητέρα της– έχει διατάξει τη Βάιολετ να ακολουθήσει τους εκατοντάδες υποψηφίους που λαχταρούν να γίνουν η ελίτ του Ναβάρ… αφού πρώτα γίνουν ιππείς δράκων.
  Επειδή όμως είναι η πιο μικροκαμωμένη απ' όλους και το σώμα της είναι εύθραυστο, ο θάνατος φαντάζει μόνο μια ανάσα μακριά…
  Αφενός, διότι οι δράκοι δεν συνδέονται με «εύθραυστους» ανθρώπους. Αντίθετα, τους αποτεφρώνουν.

  Voir livre

• 

  Όχι πια άνθρωπος

  Osamu Dazai

  • 0
  • 0
  • 0

  Πώς γίνεται ένα κλασικό έργο της ιαπωνικής κουλτούρας να ανάγεται σε θρύλο στον χώρο των manga;
  Τι είναι αυτό που καθιστά τούτο το υπέροχο βιβλίο ένα κλασικό ανάγνωσμα, που τους αφορά όλους;
  
  Το Όχι πια άνθρωπος του Osamu Dazai, το δεύτερο μυθιστόρημα του κορυφαίου μεταπολεμικού Ιάπωνα συγγραφέα, είναι η συγκλονιστική και συναρπαστική ιστορία ενός νεαρού άντρα που προσπαθεί να βρει τη θέση του σε έναν κόσμο που δεν καταλαβαίνει.
  Παρουσιάζοντας τον εαυτό του ως αποτυχημένο, ο ήρωας πασχίζει να ζήσει μια φυσιολογική ζωή, ακόμα κι όταν αισθάνεται ανίκανος να κατανοήσει τα ανθρώπινα όντα. Οι προσπάθειες του Γιόζο να συμφιλιωθεί με τον κόσμο γύρω του ξεκινούν από την παιδική του ηλικία και τελικά οδηγούν σε μια αποτυχημένη απόπειρα αυτοκτονίας μετά την ενηλικίωσή του. Καταγράφοντας τις περιστασιακές σκληρότητες της ζωής και τις φευγαλέες στιγμές ανθρώπινης σύνδεσης και τρυφερότητας, θα πει:
  «Δεν μπορώ καν να διανοηθώ πώς είναι να ζει κάποιος σαν ανθρώπινο ον».
  Το Όχι πια άνθρωπος δεν είναι ένα αισιόδοξο βιβλίο, αλλά ούτε αφήνει την επίγευση μιας απαισιοδοξίας. Είναι ένα μυθιστόρημα βαθιά συγκινητικό, ακόμα και εμψυχωτικό. Το να γνωρίζεις τι σημαίνει απόγνωση και να την υπερνικάς με τα μέσα που διαθέτεις –η φαντασία ήταν το μοναδικό όπλο του Dazai– αποτελεί αδιαμφισβήτητα ένα μοναδικό χάρισμα.
  Να συγκρούεσαι με έναν εχθρικό κόσμο ζητώντας επίμονα τη θέση σου σε αυτόν - αυτό εξηγεί τα πάντα για την απήχησή του στους νέους.
  
  Ο φόβος κάποιων ανθρώπων για τα άλλα ανθρώπινα όντα είναι τόσο μακάβριος, ώστε φτάνουν στο σημείο να λαχταρούν να αντικρίσουν με τα ίδια τους τα μάτια τέρατα ή και ακόμα πιο φριχτές οντότητες.
  
  Οι αδύναμοι φοβούνται αυτή καθαυτή την ευτυχία. Θα μπορούσαν να πληγωθούν ακόμα και με το βαμβάκι. Κάποιες φορές πληγώνονται ακόμα και από την ευτυχία.
  
  Από όλους τους ανθρώπους που γνώρισα ποτέ μου, αυτή η δυστυχισμένη, η Τσουνέκο, ήταν ο μοναδικός που αγάπησα πραγματικά.
  
  Το Όχι πια άνθρωπος είναι το αριστούργημά του. Ο Dazai ήταν ένας αριστοκρατικός αλήτης, ένας αυτοχαρακτηριζόμενος παραβάτης, ωστό­σο έγραψε με τη μακροθυμία ενός ευαίσθητου γραφιά.
  Patti Smith

  Voir livre

• 

  Η γυναίκα στη βιβλιοθήκη

  Sulari Gentill

  • 0
  • 0
  • 0

  Το περίτεχνο αναγνωστήριο της Δημόσιας Βιβλιοθήκης της Βοστόνης είναι ήσυχο, μέχρι που η ηρεμία διαλύεται από μία γυναικεία κραυγή τρόμου.
  Οι φύλακες αναλαμβάνουν αμέσως δράση λέγοντας σε όλους να παραμείνουν στη θέση τους μέχρι να αναγνωριστεί και να περιοριστεί ο κίνδυνος. Όσο περιμένουν, τέσσερις άγνωστοι που έτυχε να καθίσουν ο ένας δίπλα στον άλλο στο ίδιο τραπέζι περνούν την ώρα της αναμονής συζητώντας κι έτσι γεννιέται μια ωραία φιλία ανάμεσά τους. Καθένας έχει τους δικούς του λόγους να βρίσκεται στο αναγνωστήριο εκείνο το πρωινό – απλώς τυχαίνει ένας απ' όλους να είναι δολοφόνος.
  Η παραπάνω αφήγηση είναι η αρχή ενός αστυνομικού έργου, σε μια ιστορία-μέσα-στην-ιστορία, ένα αιχμηρό και συναρπαστικό ανάγνωσμα, μία λογοτεχνική περιπέτεια με απροσδόκητες ανατροπές, που μας δείχνει πως οι λέξεις μπορούν να γίνουν τα πιο επικίνδυνα όπλα.
  
  
  «Προετοιμαστείτε για πολλές ανατροπές και συγκινήσεις όταν ξεκινήσετε αυτό το βιβλίο μυστηρίου, που παρουσιάζει μια ιστορία μέσα σε μια άλλη ιστορία».
  BookBub Most Anticipated Books
  of 2022
  
  
  «Με κάθε καινούριο κεφάλαιο η Gentill ανοίγει την πόρτα σε νέες ιστορίες. Περισσότεροι φόνοι… περισσότερα στοιχεία… Η Γυναίκα στη βιβλιοθήκη είναι από την αρχή ως το τέλος ένα βιβλίο που δεν μπορείς να αφήσεις από τα χέρια σου. Όσο αναπτύσσονται οι χαρακτήρες της Gentill, η επιθυμία να τους μάθουμε καλύτερα μας παγιδεύει και ο μόνος τρόπος να απελευθερωθούμε είναι να φτάσουμε στο τέλος».
  New York Journal of Books
  
  
  Στα Must Read Μυθιστορήματα Μυστηρίου του PopSugar για το 2022 
  
  Στα Πιο Πολυαναμενόμενα Καινού­­­­ρια Βιβλία Μυστηρίου του GoodReads
  
  Στα 15 Καλύτερα Νέα Βιβλία Μυστη­­ρίου του 2022 του Book Riot

  Voir livre