Altri libri che potrebbero interessarti

• 

  Ο Οίκος της Γης και του Αίματος

  Sarah J. Maas

  • 0
  • 0
  • 0

  Δεμένοι με αίμα.
  Παρασυρμένοι από τον πόθο.
  Ελεύθεροι από το πεπρωμένο.
  
  Η Μπράις Κουίνλαν ήταν η ψυχή της Κρέσεντ Σίτι, διασκέδαζε όλη νύχτα στα κλαμπ μαζί με ένα πλήθος από ξωτικά, φαύνους και μεταλλαγμένους. Και ξαφνικά ένας δαίμονας σκότωσε τους καλύτερους φίλους της, αφήνοντάς τη μόνη σε έναν κόσμο εχθρικό.
  Δύο χρόνια αργότερα, ο καταδικασμένος δολοφόνος είναι πίσω από τα σίδερα, αλλά οι φόνοι ξεκινούν πάλι. Οι αρχηγοί της πόλης διατάζουν την Μπράις να βοηθήσει στην έρευνα. Στέλνουν έναν έκπτωτο άγγελο, τον Χαντ Αθαλάρ, να βεβαιωθεί ότι θα το κάνει. Καθώς η Μπράις προσπαθεί να ανακαλύψει την αλήθεια –και να αντισταθεί στην έλξη που νιώθει για τον βλοσυρό άγγελο που έχει γίνει η σκιά της–, καταλήγει να ακολουθήσει ένα μονοπάτι που θα την οδηγήσει στο δικό της σκοτεινό παρελθόν.

  Mostra libro

• 

  Σε απόσταση αναπνοής

  William Golding

  • 0
  • 0
  • 0

  Μετά το βραβευμένο με Booker Μύησις Ταξιδευτού, το συναρπαστικό ταξίδι ενηλικίωσης του Έντμουντ Τάλμποτ συνεχίζεται στο δεύτερο βιβλίο της τριλογίας Ως τα Πέρατα της Γης.
  
  Στα μισά του ταξιδιού προς την Αυστραλία το πλοίο όπου επιβαίνει ο νεαρός Έντμουντ καθηλώνεται από την τροπική νηνεμία. Η ζέστη, η ομίχλη και η ακινησία αρχίζουν να πειράζουν στα νεύρα πλήρωμα και επιβάτες, που αναγκάζονται να συμβιώσουν ο ένας δίπλα στον άλλο στον περιορισμένο χώρο του πλοίου. Και την ίδια στιγμή μια πηχτή μάζα από πράσινα φύκια σφιχταγκαλιάζει το ταλαιπωρημένο σκαρί…
  Ώσπου από την ομίχλη ξεπροβάλλει αργά ένα άλλο καράβι. Καθώς τα δυο πλοία πλευρίζουν το ένα το άλλο και μένουν ακίνητα μέσα στην απεραντοσύνη, αποφασίζεται να δοθεί ένας κοινός χορός. Και για τον  Έντμουντ έχει έρθει η στιγμή να γνωρίσει τον κεραυνοβόλο έρωτα στο πρόσωπο της όμορφης δεσποινίδας Μάριον Τσάμλεϊ…
  Πλήρωμα και επιβάτες στροβιλίζονται στους ρυθμούς του βαλς και του κοτιγιόν σε μια λαμπερή γιορτή, σαν να θέλουν να ξορκίσουν τον σκοτεινό βυθό, που απειλεί να τους ρουφήξει για πάντα…
  
  
  «Τα έργα του, με τη σαφήνεια της τέχνης της ρεαλιστικής αφήγησης και την ποικιλομορφία και την οικουμενικότητα του μύθου, φωτίζουν την ανθρώπινη κατάσταση στον σημερινό κόσμο».
  Από το σκεπτικό της Σουηδικής Ακαδημίας για τη βράβευση του William Golding με το Νόμπελ το 1983.

  Mostra libro

• 

  Όλοι αγαπούν τα τραύματά τους

  Γιάννης Δενδρινός

  • 0
  • 0
  • 0

  Στα τελειώματα του εμφυλίου, κάπου στο Ιόνιο, ένα μικρό κορίτσι εμφανίζεται ξαφνικά στην πλατεία ενός χωριού. Κανείς δεν γνωρίζει από πού ήρθε, ενώ η ίδια αδυνατεί να τους βοηθήσει, καθώς δεν μπορεί να μιλήσει.
  Το χωριό την αγκαλιάζει. Της δίνει όνομα, ταυτότητα και οικογένεια. Ωστόσο, το μυστήριο της εμφάνισής της από το πουθενά παραμένει.
  Χρόνια μετά, στα μέσα της δεκαετίας του '80, επιβεβαιώ­νεται για μία ακόμη φορά ότι οι στροβιλισμοί μεταξύ του κακού και του τυχαίου μπορούν σε μια στιγμή μόνο να σαρώσουν τα λίγα ίχνη που αφήνει το πέρασμα κάποιων ανθρώπων από τη ζωή, σαν πατημασιές στην άμμο….
  
  «…Με τον καιρό γεννήσαμε μια νέα, δική μας γλώσ­σα, με επιδέξιες χειρονομίες, μορφασμούς και θρύμ­ματα φθόγγων, μια γλώσσα λιγότερο σπάταλη, έναν τόπο γαλάζιο, μακριά από τον θόρυβο της ζωής, που συναντιόμασταν οι τρεις μας μόνο. Εκείνη, ο Πέτρος κι εγώ. Υπήρχανε, όμως, στιγμές που τα μεγάλα της μάτια δείχνανε νερένια, και αυτό το θαμπό στο πρόσωπό της, σαν ένα μαγνάδι που την τύλιγε ολόγυρα, δεν έλεγε να εξαφανιστεί…»
  
  
  «Περπάταγα στον δρόμο κι ένιωθα τις λοξές ματιές όλων. Ενώ περίμενα τη συμπαράστασή τους, έγινα ο αποσυνάγωγος, ο σαλεμένος που δεν δίστασε να προσβάλει τα ιερά για τη χάρη μιας άγνωστης, μιας ξένης. Τελικά κατάλαβα ότι αυτό ήταν το συμφωνημένο τίμημα για να αποφύγω τα χειρότερα και το κυνήγι∙ να με θεωρήσουν ανισόρροπο, διαταραγμένο. Έπρεπε να διαλέξω, αφού έτσι ωμά το έθεσε ο ίδιος ο παπάς στην κυρία Ερμιόνη, προκειμένου να δικαιολογηθεί η συμπεριφορά μου και να αποκατασταθεί το κύρος του στη μικρή μας κοινωνία. Εάν δεν συμφωνούσα σε αυτή τη μεσολάβηση, η ζωή μου θα καταστρεφόταν. Και το δέχτηκα. Απλά πράγματα, στη ζωή πρέπει να επιλέγεις τη λιγότερο οδυνηρή εκδοχή της ήττας σου».

  Mostra libro

• 

  Χαρούμενο μέρος

  Emily Henry

  • 0
  • 0
  • 0

  Σκέψου το δικό σου Χαρούμενο Μέρος…
  Η Χάριετ και ο Γουίν είναι το τέλειο ζευγάρι από τότε που γνωρίστηκαν στο κολέγιο· ταιριάζουν σαν το αλάτι με το πιπέρι, το μέλι με το τσάι, τον αστακό με τα ψωμάκια. Μόνο που τώρα πια –για λόγους που ακόμα δεν θέλουν να συζητήσουν– δεν είναι μαζί.
  Χώρισαν πριν από πέντε μήνες… και ακόμα δεν το έχουν πει στους κολλητούς τους.
  Να γιατί καταλήγουν να μένουν στο ίδιο δωμάτιο σε ένα εξοχικό στο Μέιν, που είναι ο τόπος απόδρασης της παρέας τους κάθε χρόνο την τελευταία δεκαετία. Το ετήσιο διάλειμμά τους από τον κόσμο, όπου για μία έντονη βδομάδα ευδαιμονίας αφήνουν πίσω τους την καθημερινή ζωή τους. Καταναλώνουν τεράστιες ποσότητες τυριού, κρασιού και θαλασσινών. Και απολαμβάνουν την αλμυρή θαλασσινή αύρα με τους ανθρώπους που τους καταλαβαίνουν καλύτερα.
  Μόνο που φέτος η Χάριετ και ο Γουίν λένε τρελά ψέματα, ενώ προσπαθούν να μη δίνουν σημασία στο πόσο απελπισμένα θέλουν ακόμα ο ένας τον άλλον. Γιατί το εξοχικό είναι προς πώληση κι αυτή η βδομάδα είναι η τελευταία που θα περάσουν όλοι μαζί σ' αυτό το μέρος. Δεν αντέχουν να ραγίσουν τις καρδιές των φίλων τους και έτσι θα παίξουν τους ρόλους τους. Η Χάριετ θα είναι η ειδικευόμενη γιατρός που ποτέ δεν ξεκινάει καβγάδες και ο Γουίν ο χαλαρός γόης που δεν αφήνει ποτέ να φανούν οι αδυναμίες του. Το σχέδιο είναι άψογο (αν το δεις από μεγάλη απόσταση φορώντας γυαλιά ηλίου λερωμένα με αντηλιακό). Έπειτα από τόσα χρόνια έρωτα, πόσο δύσκολο μπορεί να είναι να προσποιηθείς για μία βδομάδα ότι είσαι ακόμα ερωτευμένος… μπροστά σ' αυτούς που σε ξέρουν καλύτερα απ' όλους;
  
  ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΤΟ ΑΦΤΙ
  Η γραφή της Emily Henry είναι μια αγκαλιά χαρμολύπης: σου ξεσκίζει την καρδιά, γεμίζοντάς την όμως με όλα τα συναισθήματα του κόσμου. Μια πρέζα αλμυρό αεράκι, λίγες φυσαλίδες αφρώδους οίνου και πολλή αγάπη, αποτελούν το Χαρούμενο Μέρος της Χάριετ. Χωρίς όμως τους ανθρώπους της, αλλά και τις αναμνήσεις που τους ενώνουν, τίποτα δεν θα είχε την ίδια σημασία.
  Η Κλίο, η Σαμπρίνα, ο Παρθ και η Κίμι είναι οι φίλοι που στην πορεία έγιναν οικογένεια – τόσο για τη Χάριετ όσο και για κάθε αναγνώστη.

  Mostra libro

• 

  Το ορφανοτροφείο

  Serhiy Zhadan

  • 0
  • 0
  • 0

  Ένα προφητικό αντιπολεμικό έργο γεμάτο δύναμη, πόνο και ελπίδα
  
  Ουκρανία, 2014. Ένας νεαρός δάσκαλος σχεδιάζει να φέρει τον δεκατριάχρονο ανιψιό του στο σπίτι από το ορφανοτροφείο στην άλλη άκρη της πόλης. Το σχολείο, στο οποίο η εργαζόμενη αδελφή του έχει παρατήσει τον γιο της, έχει δεχτεί πυρά και δεν προσφέρει πλέον ασφάλεια. Το να διασχίσει όμως την πόλη, στην οποία η πολιτική κατάσταση είναι έκρυθμη, διαρκεί μια ολόκληρη ημέρα.
  Το ταξίδι της επιστροφής μετατρέπεται σε δοκιμασία. Δάσκαλος και ανιψιός βρίσκονται δίπλα στις μάχες, χωρίς να μπορούν να δουν πιο μακριά από την ομίχλη που σηκώνεται από τις μαινόμενες φωτιές. Κάθε ημέρα ακούγονται ο ήχος των πολυβόλων και οι εκρήξεις ναρκών όλο και πιο συχνά. Παραστρατιωτικά στρατεύματα και σκυλιά χωρίς ιδιοκτήτη εμφανίζονται στα ερείπια, απαθείς άνθρωποι παραπατούν μέσα σε ένα αποκαλυπτικό αστικό τοπίο μπερδεμένοι και αποπροσανατολισμένοι.
  Το εξαιρετικό μυθιστόρημα του Zhadan ακροβατεί μεταξύ ρήξης και αφανισμού – δεν απεικονίζει απλώς το φυσικό τοπίο του πολέμου, αλλά τις επιπτώσεις που έχει η συνεχιζόμενη σύγκρουση στη ζωή και στο μυαλό των ανθρώπων.
  Η ποιητική του γλώσσα δεν χαρίζεται στον ρεαλισμό του πολέμου. Ο Zhadan αρνείται να μιλήσει όπως οι προπαγανδιστές: πάνω απ' όλα ενδιαφέρεται για το πώς ο πόλεμος έχει επηρεάσει τη ζωή των καθημερινών ανθρώπων – δηλαδή των πιο αθώων και ευάλωτων της ουκρανικής κοινωνίας. Ωστόσο θα ζητήσει το δίκιο ενός λαού που μπαίνει άθελά του σε μια ζώνη όπου η ζωή τίθεται υπό αμφισβήτηση.
  
  Το πλήθος απομακρύνθηκε από το φυλάκιο και άρχισε να αραιώνει. Ο Πίτερ προνοητικά απέφυγε να περάσει μπροστά από μια ομάδα στρατιωτικών που νευρικά προσπαθούσαν κάτι να αποδείξουν ο ένας στον άλλο και πήδηξε πάνω από τους τραυματίες που είχαν αποθέσει στη μέση του δρόμου πάνω σε κουβέρτες και παλιά πανωφόρια. Ο Πάσα τον ακολουθούσε, βήμα το βήμα, προσπαθώντας να μην κοιτάζει κατάματα τους στρατιωτικούς. Στην παιδική του ηλικία, έτσι περνούσε μπροστά από τα αδέσποτα σκυλιά της γειτονιάς του: το σημαντικό ήταν να μην τα κοιτάξεις στα μάτια, επειδή, αν το έκανες, αμέσως καταλάβαιναν πως είσαι ξένος.

  Mostra libro

• 

  Ρολόι χωρίς δείκτες

  Carson McCullers

  • 0
  • 0
  • 0

  Είναι άνοιξη, όταν ο Τζ. Τ. Μαλόουν, φαρμακοποιός σε μια μικρή πόλη του Νότου, μαθαίνει ότι σύντομα θα πεθάνει.
  Ενώ προσπαθεί να αποδεχτεί την ασθένειά του, ο φίλος του, ο δικαστής Κλέιν, προσπαθεί να αποτρέψει την κατάργηση του φυλετικού διαχωρισμού στα σχολεία – κατά τη γνώμη του, ένα σκάνδαλο που απειλεί τις αξίες του Νότου! Ο εγγονός του δικαστή, ο Τζέστερ, δεν συμμερίζεται τις απόψεις του. Παλεύει να βρει τη δική του θέση στον κόσμο και αποζητά την αγάπη του Σέρμαν, του μαύρου βοηθού του παππού του. Αλλά ο Σέρμαν νιώθει να τον πνίγει η οργή για τις διακρίσεις που υφίσταται η φυλή του…
  Τέσσερις ήρωες, τέσσερις ζωές που συγκλίνουν σ' ένα σημείο χωρίς επιστροφή, μια δραματική σύγκρουση που θα αλλάξει τα πάντα…
  Οι φυλετικές διακρίσεις, το χάσμα των γενεών, η ασίγαστη ανάγκη μας για αγάπη και αποδοχή, και η στιγμή της ηθικής επιλογής, που έρχεται πάντα για όλους, σε ένα μυθιστόρημα με τη διεισδυτικότητα, τη λεπτή ειρωνεία και τη βαθιά συμπόνια της Carson McCullers.
  
  [Η McCullers] κατάλαβε την ανθρώπινη καρδιά τόσο βαθιά, ώστε κανείς άλλος συγγραφέας δεν μπορεί να ελπίζει ότι θα την ξεπεράσει.
  Tennessee Williams

  Mostra libro