Altri libri che potrebbero interessarti

• 

  Αόρατος μάρτυρας

  Nicci French

  • 0
  • 0
  • 0

  Μια ανύπαντρη μητέρα υποπτεύεται ότι η μικρή της κόρη έχει γίνει μάρτυρας ενός φρικτού εγκλήματος όταν σχεδιάζει μια ανησυχητική ζωγραφιά. Όμως το θανάσιμο μονοπάτι που θα χρειαστεί να πάρει για να ανακαλύψει την αλήθεια μπορεί να της κοστίσει τα πάντα…
  
  Ίσως η Τες είναι υπερπροστατευτική, αλλά, όταν η κόρη της μένει στο σπίτι του πρώην συντρόφου της και της νεαρής συζύγου του, είναι ανήσυχη. Παρ' όλα αυτά, ξέρει ότι είναι το καλύτερο για την κόρη της να μην της στερήσει τη σχέση της με τον πατέρα της.
  Η Πόπι, όμως, επιστρέφει από το Σαββατοκύριακο που πέρασε με τον πατέρα της κουρασμένη και με κακή διάθεση. Κι όταν δείχνει στην Τες μια ζωγραφιά που έκανε –μια εικόνα τόσο απλή και βίαιη– η Τες δύσκολα μπορεί να αποδεχτεί αυτό που βλέπει.  Όταν τη ρωτάει, η Πόπι λέει μόνο τρεις λέξεις: «Αυτός τη σκότωσε».
  Κάτι δεν πάει καλά. Η Τες είναι σίγουρη ότι η Πόπι είδε κάτι –ή κάτι της συνέβη–, αλλά είναι πολύ μικρή για να το κατανοήσει. Ο Τζέισον επιμένει ότι το Σαββατοκύριακο κύλησε χωρίς προβλήματα. Οι γιατροί λένε ότι η Πόπι μπορεί να αντιδρά στον χωρισμό των γονιών της. Μια μητέρα όμως γνωρίζει το παιδί της και η Τες είναι αποφασισμένη να ανακαλύψει την αλήθεια…
  Η αναζήτησή της θα πυροδοτήσει σκοτεινά μυστικά και θαμμένα εγκλήματα, ενώ περισσότερες από μία ζωές μπορεί να διακυβεύονται.
  
  
  «Σχεδιασμένο προσεκτικά, ψυχολογικά ιδιοφυές». 
  Sarah Vaughan
  
  «Σε απορροφά, απίστευτη πλοκή, γεμάτη ανατροπές και πρωτότυπη».
  Rachel Abbott
  
  «Υπέροχη γραφή, κοφτή πλοκή και ζωντανοί χαρακτήρες. Διάβασα εκατό σελίδες δίχως να πάρω ανάσα και αμφιβάλλω αν μπορεί κάποιος να μαντέψει τι συμβαίνει στο τέλος».
  Cara Hunter
  
  «Οι Nicci French αγγίζουν την τελειότητα  – και η τελειότητά τους είναι η καλύτερη που υπάρχει. Πάρα πολύ εθιστικό και ευφυές ανάγνωσμα». 
  Sophie Hannah
  
  «Μία εξαιρετική απεικόνιση ενός παιδιού που βρίσκεται υπό πίεση, γραμμένο με εμμονική προσοχή, καθώς ακόμη και η μικρότερη λεπτομέρεια ίσως αποτελεί πιθανό στοιχείο σε ένα σημαντικό βιβλίο αστυνομικής λογοτεχνίας». 
  Sunday Times
  
  «Μία ανατριχιαστική έρευνα του πιο σκοτεινού μας φόβου».
  Mail on Sunday
  
  «Ο Αόρατος μάρτυρας είναι ένα απίστευτο βιβλίο, στο οποίο κυριαρχούν η εξαπάτηση κι ο φόβος». 
  Literary Review

  Mostra libro

• 

  Η σιωπηλή ασθενής - Συλλεκτική...

  Alex Michaelides

  • 0
  • 0
  • 0

  Η ζωή της Αλίσια Μπέρενσον είναι φαινομενικά τέλεια. Διάσημη ζωγράφος η ίδια, περιζήτητος φωτογράφος μόδας ο άντρας της, ζουν σ' ένα μεγάλο σπίτι με θέα στο πάρκο, σε μια από τις πιο όμορφες περιοχές του Λονδίνου. Όταν ένα βράδυ ο σύζυγός της γυρίζει αργά από μια φωτογράφιση, η Αλίσια τον πυροβολεί πέντε φορές στο κεφάλι και βυθίζεται στη σιωπή. Η άρνησή της να μιλήσει και να δώσει οποιαδήποτε εξήγηση θα μετατρέψει μια οικογενειακή τραγωδία σε κάτι πολύ μεγαλύτερο, σ' ένα μυστήριο το οποίο μονοπωλεί τη φαντασία του κοινού και κάνει την Αλίσια διαβόητη. Η τιμή των έργων της απογειώνεται κι εκείνη, η «σιωπηλή ασθενής», μεταφέρεται μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας στο Γκρόουβ, μια ψυχιατρική μονάδα υψηλής ασφαλείας στο βόρειο Λονδίνο. Ο Θίο Φέιμπερ είναι ένας ιατροδικαστικός ψυχοθεραπευτής που περίμενε πολύ καιρό την ευκαιρία να δουλέψει με την Αλίσια. Είναι πεπεισμένος ότι εκείνος θα πετύχει εκεί που οι άλλοι απέτυχαν. H αποφασιστικότητά του να την κάνει να μιλήσει και να ξετυλίξει το μυστήριο της δολοφονίας του άντρα της τον παρασύρει σ' ένα δύσβατο μονοπάτι που οδηγεί στα βαθύτερα αίτια της σιωπής της…
  Κι αν του μιλήσει, θα θέλει να ακούσει την αλήθεια;

  Mostra libro

• 

  Όλοι αγαπούν τα τραύματά τους

  Γιάννης Δενδρινός

  • 0
  • 0
  • 0

  Στα τελειώματα του εμφυλίου, κάπου στο Ιόνιο, ένα μικρό κορίτσι εμφανίζεται ξαφνικά στην πλατεία ενός χωριού. Κανείς δεν γνωρίζει από πού ήρθε, ενώ η ίδια αδυνατεί να τους βοηθήσει, καθώς δεν μπορεί να μιλήσει.
  Το χωριό την αγκαλιάζει. Της δίνει όνομα, ταυτότητα και οικογένεια. Ωστόσο, το μυστήριο της εμφάνισής της από το πουθενά παραμένει.
  Χρόνια μετά, στα μέσα της δεκαετίας του '80, επιβεβαιώ­νεται για μία ακόμη φορά ότι οι στροβιλισμοί μεταξύ του κακού και του τυχαίου μπορούν σε μια στιγμή μόνο να σαρώσουν τα λίγα ίχνη που αφήνει το πέρασμα κάποιων ανθρώπων από τη ζωή, σαν πατημασιές στην άμμο….
  
  «…Με τον καιρό γεννήσαμε μια νέα, δική μας γλώσ­σα, με επιδέξιες χειρονομίες, μορφασμούς και θρύμ­ματα φθόγγων, μια γλώσσα λιγότερο σπάταλη, έναν τόπο γαλάζιο, μακριά από τον θόρυβο της ζωής, που συναντιόμασταν οι τρεις μας μόνο. Εκείνη, ο Πέτρος κι εγώ. Υπήρχανε, όμως, στιγμές που τα μεγάλα της μάτια δείχνανε νερένια, και αυτό το θαμπό στο πρόσωπό της, σαν ένα μαγνάδι που την τύλιγε ολόγυρα, δεν έλεγε να εξαφανιστεί…»
  
  
  «Περπάταγα στον δρόμο κι ένιωθα τις λοξές ματιές όλων. Ενώ περίμενα τη συμπαράστασή τους, έγινα ο αποσυνάγωγος, ο σαλεμένος που δεν δίστασε να προσβάλει τα ιερά για τη χάρη μιας άγνωστης, μιας ξένης. Τελικά κατάλαβα ότι αυτό ήταν το συμφωνημένο τίμημα για να αποφύγω τα χειρότερα και το κυνήγι∙ να με θεωρήσουν ανισόρροπο, διαταραγμένο. Έπρεπε να διαλέξω, αφού έτσι ωμά το έθεσε ο ίδιος ο παπάς στην κυρία Ερμιόνη, προκειμένου να δικαιολογηθεί η συμπεριφορά μου και να αποκατασταθεί το κύρος του στη μικρή μας κοινωνία. Εάν δεν συμφωνούσα σε αυτή τη μεσολάβηση, η ζωή μου θα καταστρεφόταν. Και το δέχτηκα. Απλά πράγματα, στη ζωή πρέπει να επιλέγεις τη λιγότερο οδυνηρή εκδοχή της ήττας σου».

  Mostra libro

• 

  Η ασήμαντη ιστορία του Δημόνικου...

  Γιάννης Δενδρινός

  • 0
  • 0
  • 0

  Ο νεαρός Μάρκος Αδάμης, υπάλληλος στο Υποθηκοφυλα­κείο Αθηνών, ανακαλύπτει με τρόμο πως ο τραπεζικός λο­γαριασμός του έχει αδειάσει. Κι ενώ στην Ελλάδα του 2012 η οικονομική κρίση σαρώνει όνειρα κι ελπίδες, η μέρα του Μάρκου θα πάρει μια ακόμα περίεργη τροπή, όταν στην εργασία του εμφανίζεται ένας επίμονος άντρας με το όνομα Δημόνικος Παχτατζής. Οι αντιφάσεις στη ζωή αυτού του ξένου, μαζί με μια αμύθητη περιουσία δημιουργημένη στην Αμερική τα τελευταία σαράντα χρόνια, θα γίνουν αφορμή και η μοίρα των δύο αντρών θα ακολουθήσει κοινή πορεία. Μια διαθήκη, ένα χωριό που ξέρει να κρύβει τις ιστορίες του και η… ασήμαντη ιστορία του Δημόνικου Παχτατζή, όλα δοσμένα με μεγάλες δόσεις σαρκασμού, απογοήτευσης και πόνου.
  Μια ανθρώπινη ιστορία, με γεύσεις πικρού χιούμορ και αιφνίδιων ανατροπών, για το πώς αποτιμά κά­ποιος την προσωπική επιτυχία στη ζωή, ιδίως μέσα σε ένα περιβάλλον βίαιης και καθολικής αναθεώρησης των βεβαιοτήτων της.
  
  «Είχαν περάσει ήδη τρία τέταρτα από την κανονική ώρα προσέλευσης στην υπηρεσία του, όταν ο Μάρκος Αδάμης, σταματώντας στο κοντινότερο ΑΤΜ της Πατησίων για μια ασήμαντη ανάληψη, διαπίστωσε ότι οι οικονομίες που κατάφερε να βάλει στην άκρη μετά από δεκαπέντε χρόνια δουλειάς είχαν εξαφανιστεί. Κοιτούσε το χαρτάκι της ενημέρωσης και δεν πίστευε στα μάτια του. Υπόλοιπο: 0,60 ευρώ…»

  Mostra libro

• 

  Η κρυφή ζωή της Λαίδης Ίμοτζεν

  Sarah MacLean

  • 0
  • 0
  • 0

  Με τις ατίθασες μπούκλες της και τις ακόμα πιο ατίθασες ιδέες, αλλά και μια ασίγαστη αγάπη για εκρηκτικά πειράματα, η κοινωνία έχει φορέσει στη Λαίδη Ίμοτζεν την ταμπέλα της περίεργης, μοναχικής… αγνοώντας φυσικά ότι είναι μέλος των διαβόητων Δαιμόνιων Καλλονών, μιας ομάδας εκδικητριών που κινούνται εκτός των συνηθισμένων κύκλων του Λονδίνου.
  Αλλά ο Τόμας Πεκ δεν είναι ένας συνηθισμένος Λονδρέζος. Ο ευφυής ντετέκτιβ αναδείχθηκε από τους σκληρούς δρόμους της πόλης και κατέκτησε μια αξιοσημείωτη καριέρα, λόγω της θέλησής του και της μοναδικής ικανότητας να βλέπει τις λεπτομέρειες που οι περισσότεροι αγνοούν.
  Και μια λεπτομέρεια είναι ότι η Λαίδη Ίμοτζεν δεν είναι μια «μοναχική, περίεργη», είναι ένα εκρηκτικό πανδαιμόνιο.
  Αν τον ρωτήσεις, θα σου πει ότι χρειάζεται κάποιον να τη χαλιναγωγήσει. Και όταν η παντοδύναμη οικογένειά της ανακαλύπτει τις μεταμεσονύκτιες περιπέτειές της, έχει κι εκείνη ακριβώς την ίδια άποψη…
  Ο Τόμας δεν έχει καμιά όρεξη να γίνει προστάτης της∙ έχει τη δουλειά του και την καριέρα του. Επίσης, δεν έχει χρόνο για να επιτηρήσει το εκρηκτικό χάος της νεαρής κοπέλας, όσο δελεαστικό κι αν είναι το περιτύλιγμά του.
  Όμως κάποιες αποστολές δεν τις επιλέγεις∙ σε επιλέγουν. Και ακόμα κι αν κλείσεις τα μάτια μπροστά στη φωτιά, το πεπρωμένο δεν το ξεγελάς.

  Mostra libro

• 

  Το ορφανοτροφείο

  Serhiy Zhadan

  • 0
  • 0
  • 0

  Ένα προφητικό αντιπολεμικό έργο γεμάτο δύναμη, πόνο και ελπίδα
  
  Ουκρανία, 2014. Ένας νεαρός δάσκαλος σχεδιάζει να φέρει τον δεκατριάχρονο ανιψιό του στο σπίτι από το ορφανοτροφείο στην άλλη άκρη της πόλης. Το σχολείο, στο οποίο η εργαζόμενη αδελφή του έχει παρατήσει τον γιο της, έχει δεχτεί πυρά και δεν προσφέρει πλέον ασφάλεια. Το να διασχίσει όμως την πόλη, στην οποία η πολιτική κατάσταση είναι έκρυθμη, διαρκεί μια ολόκληρη ημέρα.
  Το ταξίδι της επιστροφής μετατρέπεται σε δοκιμασία. Δάσκαλος και ανιψιός βρίσκονται δίπλα στις μάχες, χωρίς να μπορούν να δουν πιο μακριά από την ομίχλη που σηκώνεται από τις μαινόμενες φωτιές. Κάθε ημέρα ακούγονται ο ήχος των πολυβόλων και οι εκρήξεις ναρκών όλο και πιο συχνά. Παραστρατιωτικά στρατεύματα και σκυλιά χωρίς ιδιοκτήτη εμφανίζονται στα ερείπια, απαθείς άνθρωποι παραπατούν μέσα σε ένα αποκαλυπτικό αστικό τοπίο μπερδεμένοι και αποπροσανατολισμένοι.
  Το εξαιρετικό μυθιστόρημα του Zhadan ακροβατεί μεταξύ ρήξης και αφανισμού – δεν απεικονίζει απλώς το φυσικό τοπίο του πολέμου, αλλά τις επιπτώσεις που έχει η συνεχιζόμενη σύγκρουση στη ζωή και στο μυαλό των ανθρώπων.
  Η ποιητική του γλώσσα δεν χαρίζεται στον ρεαλισμό του πολέμου. Ο Zhadan αρνείται να μιλήσει όπως οι προπαγανδιστές: πάνω απ' όλα ενδιαφέρεται για το πώς ο πόλεμος έχει επηρεάσει τη ζωή των καθημερινών ανθρώπων – δηλαδή των πιο αθώων και ευάλωτων της ουκρανικής κοινωνίας. Ωστόσο θα ζητήσει το δίκιο ενός λαού που μπαίνει άθελά του σε μια ζώνη όπου η ζωή τίθεται υπό αμφισβήτηση.
  
  Το πλήθος απομακρύνθηκε από το φυλάκιο και άρχισε να αραιώνει. Ο Πίτερ προνοητικά απέφυγε να περάσει μπροστά από μια ομάδα στρατιωτικών που νευρικά προσπαθούσαν κάτι να αποδείξουν ο ένας στον άλλο και πήδηξε πάνω από τους τραυματίες που είχαν αποθέσει στη μέση του δρόμου πάνω σε κουβέρτες και παλιά πανωφόρια. Ο Πάσα τον ακολουθούσε, βήμα το βήμα, προσπαθώντας να μην κοιτάζει κατάματα τους στρατιωτικούς. Στην παιδική του ηλικία, έτσι περνούσε μπροστά από τα αδέσποτα σκυλιά της γειτονιάς του: το σημαντικό ήταν να μην τα κοιτάξεις στα μάτια, επειδή, αν το έκανες, αμέσως καταλάβαιναν πως είσαι ξένος.

  Mostra libro