D'autres livres qui pourraient vous intéresser

• 

  Τσίτσος η γάτα που μιλούσε πολύ

  Χόρχε Κάπα

  • 0
  • 0
  • 0

  Ο Τσίτσος ήταν μια γάτα σαν όλες τις άλλες, μια γάτα που ζούσε με βάση το ιερό τρίπτυχο «Όταν νυστάξεις, κοιμήσου· όταν πεινάσεις, φάε και στο ενδιάμεσο γλείψου».  Εντάξει, η αλήθεια είναι ότι ήταν κάπως πιο προνομιούχος, μιας και ζούσε μέσα στα ανάκτορα και περιτριγυριζόταν από 15 ανυπόληπτες γάτες-πληβείους, ενώ είχε για υπηρέτη τον χουμανιστικό πατέρα του... ώσπου κάποια στιγμή συνέβη κάτι εξαιρετικό, κάτι που δεν είχε συμβεί για χιλιετηρίδες… Ο Τσίτσος ανακάλυψε ότι μπορεί να... ομιλεί.
  Και από εκείνη τη στιγμή δεν σταμάτησε να επιδίδεται σε ατέρμονους διαλόγους με τον πατέρα, συζητώντας για τα μυστικά και τις αλλόκοτες συμπεριφορές της γάτας, για την αδιαμφισβήτητη υπεροχή της έναντι στους χούμανς. Μέσα από έντονες πνευματικές ζυμώσεις, πανάρχαια, εναγώνια ερωτήματα όπως «υγρή ή ξηρά τροφή», «στείρωση ή όχι», επιτέλους βρήκαν την απάντησή τους, αλλά οι δύο θαρραλέοι συζητητές δεν σταμάτησαν εκεί! Καταπιάστηκαν και με φιλοσοφικά ζητήματα, όπως το αν υπάρχει νόημα στη ζωή και αν αυτή η μυστηριώδης ουρά που ξεφυτρώνει πίσω από τη γάτα για μια ζωή είναι δική της ή ξένη.
  Και ενώ ζούσαν αυτοί καλά και εμείς καλύτερα, κάτι το σκοτεινό, το απειλητικό συνέβη κάπου στην Άπω Ανατολή, κάτι που απείλησε να ανατρέψει ολοκληρωτικά την καθεστηκυία τάξη στην αυτοκρατορία της πριγκίπισσας Τσίτσου!
  
  Αγαπητοί μου followers, ήρθε η ώρα να μιλήσουμε ανοιχτά για την κατάκτηση του κόσμου από το είδος μου, με τη βοήθεια του πτωχού ανθρώπου μου.
  Με αγάπη, Τσίτσος, η γάτα που μιλούσε πολύ

  Voir livre

• 

  Εδώ και μόνο εδώ

  Christelle Dabos

  • 0
  • 0
  • 0

  Εδώ και μόνο εδώ, όλοι «φέρουν» ετικέτες για να ανήκουν. Όποιος δεν ανήκει, είναι αόρατος ή θεωρείται παρείσακτος. Οι κύριοι αφηγητές διαδέχονται ο ένας τον άλλο, αντι-προσωπεύουν τάξεις, κάστες, χαρακτήρες... Η ανάγκη της ενσωμάτωσης, ο φόβος της ενηλικίωσης, η δημοτικότητα, ο ακραίος εκφοβισμός, η σύγκρουση. Θέματα που διαχέονται μέσω ενός ιδιαίτερου κώδικα, στον οποίο κάθε νέος εισάγεται κατά την πρώτη σχολική μέρα. Οι κανόνες, οι παραδοξότητες, ο Πρίγκιπας, οι Αποπάνω και οι Αποκάτω. Εξαφάνιση. Δολοφονία. Επανάσταση. Γέννηση. Όλα σε μια αναθεματισμένη λούπα.

  Voir livre

• 

  Mind the gap - διηγήματα

  Λάζαρος Αλεξάκης

  • 0
  • 0
  • 0

  Μια γυναίκα-σκιά γίνεται θάλασσα που πνίγει τους θύτες της. Ένα χαρτάκι με το νούμερο 32 πέφτει στην άκρη κάποιου πεζοδρομίου. Κάποιος περπατάει δεκαπέντε χιλιόμετρα για να καταθέσει ένα δελτίο στο Στοίχημα, μια κίτρινη μπλούζα περιμένει υπομονετικά στη βιτρίνα κάποιου κλειστού καταστήματος και ένας έφηβος ερωτεύεται παράφορα έξι κρυστάλλινα ποτηράκια του λικέρ. Ένας συγγραφέας περνάει διά πυρός και σιδήρου προσπαθώντας να εκπονήσει το μνημειώδες έργο του. Οι ιστορίες των ηρώων αυτού του βιβλίου είναι κάθε άλλο παρά μεγαλειώδεις ή αξιοπρόσεκτες. Εκρηκτικά κωμικές ή βαθιά δραματικές, είναι τα τραγούδια εξουθενωμένων ψυχών, η εύθραυστη ισορροπία τους στο κάγκελο ενός μπαλκονιού και η χαμηλή τους πτήση πάνω από τα συντρίμμια.
  
  
  Την ήξερε καλά αυτήν την μπλούζα. Ήταν η μπλούζα που χάζευε για μήνες στη βιτρίνα του καλύτερου μαγαζιού τότε, του «Κοσμοσπόρτ». Τα περισσότερα αγόρια στην τάξη την ήθελαν. Είχαν έρθει τα γενέθλιά του, και ο πατέρας του του είχε δώσει με ένα προσποιητά αδιάφορο χαμόγελο τη λευκή χάρτινη τσάντα. Την άνοιξε βιαστικά και είδε το ζεστό κίτρινο χρώμα της φωλιασμένο στο βάθος. Άπλωσε το χέρι του, και το μαλακό ύφασμα του χάιδεψε τον καρπό. Η μαμά είχε πει «Βάλ' τη, να δεις αν σου κάνει», και είχε τρέξει στο δωμάτιό του με την καρδιά του να χτυπάει δυνατά. Η διπλή ραφή ήταν ευχάριστα σφιχτή στα μπράτσα του, γιατί τότε είχε ακόμα μπράτσα που γέμιζαν τα μανίκια. Είχε βγει στο μικρό τους μπαλκόνι να τη δει στο φως, είχε κοιτάξει στο στήθος του το φαρδύ καθησυχαστικό λογότυπο, είχε κλείσει τα μάτια του, είχε σφίξει τις γροθιές του. Ήταν παντοδύναμος.

  Voir livre

• 

  1984

  George Orwell

  • 0
  • 0
  • 0

  A world where every human right has been violated and every notion of freedom and individuality is abolished. A world where Big Brother monitors everything through advanced technology devices. A world where the war against an invisible enemy never ends, thoughts go underground and any deviation from the dictates of the regime is punished relentlessly until it is "corrected". A world where those in power have the power to alter the past and deny the self-existence of reality, a world where language and its words change to keep up with the newA verified dystopian vision in the form of a novel, 1984, one of those few works that have accurately defined their century, continues to warn us more than seventy years after its publication that totalitarianism, with all its mass of illusions, knows no measure or limit, nor does it belong definitively to the past.The book was published just seven months before the author's death from tuberculosis in January 1950. Apart from the futuristic environment described (and which was twice adapted for the cinema, in 1956 and 1984, without great success on both occasions, despite Sir Richard Burton's participation in the latter), apart from its apt predictions about mass surveillance, the nature of authoritarian regimes and the levelling out of any notion of difference, what is even more striking are the neologisms that remain handy to this day: Terms such as "Big Brother", "Thought Police", "SexCrime" and the famous "Cold War" - which he himself coined a few years ago - are not only used daily, but are so apt that one wonders how a human mind could have conceived them a full seven decades ago.

  Voir livre

• 

  Ταξιδεύοντας - Ιαπωνία-Κίνα...

  ΜΙΧΑΛΗΣ ΚΑΜΑΚΑΣ

  • 0
  • 0
  • 0

  ΙΑΠΩΝΙΑ
  Αθήνα
  Πορτ Σάιντ
  Σουέζ
  Κολόμπο
  Σιγκαπούρη
  Χογκ Κογκ
  Σαγκάη
  Όζακα
  Κόμπε
  Κιότο
  Νάρα
  Τόκιο
  
  ΚΙΝΑ
  Πεκίνο
  Τιεν-Τσιν
  Νανκίν
  Χάνκοου
  Σαγκάη
  
  ΕΠΙΛΟΓΟΣ
  Αντίμπ
  Βέρνη
  Ζυρίχη
  Πράγα
  Λένινγκραντ
  Μόσχα
  Πεκίνο
  Σαγκάη
  Χάνκοου
  Λίμνη Κουνμίγκ
  Γιουνάν
  Καντόν
  Χογκ Κογκ
  Τόκιο
  Κιότο
  Νάρα
  Νίκκο

  Voir livre

• 

  Η αποικία

  Audrey Magee

  • 0
  • 0
  • 0

  Το καλοκαίρι του 1979, ενώ η βία σαρώνει την Ιρλανδία, δυο ξένοι φτάνουν σ' ένα μικρό νησί στα ανοιχτά των δυτικών ακτών της: ο κύριος Λόιντ, Άγγλος ζωγράφος, και ο Ζαν-Πιερ Μασόν, Γάλλος γλωσσολόγος.
  Ο καθένας έχει μια αντίληψη για το τι είναι το νησί, και οι δυο ελπίζουν να συλλάβουν την ουσία του, ο ένας με τους πίνακές του, ο άλλος μελετώντας και διασώζοντας τη γλώσσα των ντόπιων.
  Αλλά οι λιγοστοί κάτοικοι του νησιού έχουν δική τους γνώμη για το τι είναι καλό για τους ίδιους.
  Δυο ξένοι με προκατασκευασμένες ιδέες, πεισματάρηδες ντόπιοι, μια όμορφη χήρα και ο γιος της συνδέονται, συγκρούονται, βάζουν ο ένας σε δοκιμασία τα πιστεύω του άλλου, καθώς οι μέρες του καλοκαιριού περνούν και το αιματοκύλισμα στην Ιρλανδία συνεχίζεται…
  Μια δυνατή ιστορία για την τέχνη, τη γλώσσα, την ταυτότητα, τις καλές προθέσεις, που δεν αρκούν, και το βαθύ, αγιάτρευτο τραύμα της αποικιοκρατίας.
  
  «Ένα μυθιστόρημα ιδεών… Η Ma­gee χτίζει με μεγάλη λεπτομέρεια τον κόσμο της… Ξεκινώντας από τη βάναυση πολιτική πραγματικότητα της Ιρλανδίας κατά τη διάρκεια ενός μοιραίου καλοκαιριού, λειτουργεί ως υπενθύμιση της ευρύτερης κληρονομιάς του ιμπεριαλισμού σε όλο τον κόσμο».
  The New York Times Book Review
  
  «Ένα πανόραμα λυρικής ομορφιάς, προσπάθειας και περίπλοκων σχέσεων… Μια εξαιρετικά γραμμένη πολυεπίπεδη ιστορία με την καθαρότητα της παραβολής».
  Kirkus
  
  «Όπως ένας μύθος, η Αποικία είναι σφραγισμένη ερμητικά, συμπεριλαμβάνοντας όλες τις ερμηνείες. Κι όπως η ίδια η Ιστορία, έχει ένα πικρό δίδαγμα…»
  The Guardian
  
  «Ένα ζωντανό μυθιστόρημα που γεννά προβληματισμούς για τη γλώσσα, την τέχνη, την αποικιοκρατία και την εποχή των Ταραχών».  
  Star Tribune
  
  Στη μακρά λίστα για το βραβείο booker 2022
  
  Στη βραχεία λίστα για το βραβείο ORWELL 2022

  Voir livre