Altri libri che potrebbero interessarti

• 

  Ο Ψιθυριστής των ονείρων

  Panos Sakelis

  • 0
  • 0
  • 0

  Ο ήχος των ηλεκτρονικών συσκευών αν και απειροελάχιστος, ακουγόταν στ’ αυτιά του σαν ένα βουητό σε πολύ χαμηλή συχνότητα. Αναγκαζόταν να κοιμάται τα τελευταία χρόνια κλείνοντας όσο μπορούσε περισσότερο τ’ αυτιά του. Το περιβάλλον στο δωμάτιό του ήταν γεμάτο με οθόνες που ούτε λίγο ούτε πολύ, έλεγχαν σχεδόν τα πάντα.  
  Η οικολογική καταστροφή δεν ήταν απλά τεράστια, ήταν ολοκληρωτική. Ο άνθρωπος με τις πράξεις του κατάφερε να εξαφανίσει την πανίδα και την χλωρίδα και για να επιβιώσει να ζητήσει καταφύγιο σε λιγοστές πόλεις τέρατα, κάτω από έναν μαγνητικό θόλο προστασίας. Επικοινωνίες, μηδέν. Πληθυσμός, λιγοστός. Γεννήσεις, καμία. 
  Η τύχη της ανθρωπότητας είχε εναποτεθεί στα χέρια λίγων που πάλευαν με νύχια και με δόντια να την διατηρήσουν. 
  Η λύση όμως, αν και με λιγοστές πιθανότητες επιτυχίας, κρυβόταν στο «ΑΒΑΤΟ» ένα μυστικό πρότζεκτ που έτρεχαν δυο υπάρξεις χωρίς ταυτότητα καταγωγής.

  Mostra libro

• 

  Το ταξίδι που λέγαμε

  Γιάννης Ξανθούλης

  • 0
  • 0
  • 0

  Είναι άνοιξη! Απόβραδο.
  Με πνίγει η άνοιξη. Μου κόβει την ανάσα.
  Δεν αντέχει πια η ψυχή μου να κουβαλήσει τόση ομορφιά.
  Σαν να φορτώσεις στη ράχη μιας κάμπιας ένα κόκκινο ρόδι.
  Φουσκώνουν οι φλέβες μου, πονάει το αίμα μου, παλεύουν να βλαστήσουν οι σπόροι μέσα μου και δεν υπάρχει χώμα για να ριζώσουν. Δεν υπάρχει αρκετό νερό να ποτιστούν.
  Όταν έπρεπε να κόψω όλους τους άγριους θάμνους να ελευθερωθεί το τοπίο, δεν το 'κανα.
  Λυπήθηκα τα φίδια, που δεν θα είχαν άλλες φωλιές για να κρυφτούν.
  Όταν έπρεπε να φυλάξω λίγο νερό, για ώρα ανάγκης, δεν το 'κανα. Λυπήθηκα τ' αδέσποτα, που διψούσαν.
  Τώρα... Τώρα, πώς να φυτρώσουν οι βολβοί;
  Πώς να ποτιστούν τα όνειρα...
  Παρ' όλα αυτά, δεν λέω πως δεν βρίσκω κάποιες λύσεις.
  Πάντα υπάρχει ένα ξεχασμένο, άδειο κονσερβοκούτι στην ψυχή μου.
  Με φτάνει για να φυτέψω ένα λουλούδι, εποχιακό.
  «Δεν ξέρω αν υπάρχει άλλο πλάσμα επί της γης, που να υπηρετεί και να λατρεύει τόσο το εφήμερο όσο εσύ!»
  μου είπε κάποτε ένας εραστής μου.
  «Αμέ! Υπάρχει. Οι πεταλούδες!» του απάντησα.

  Mostra libro

• 

  Εδώ και μόνο εδώ

  Christelle Dabos

  • 0
  • 0
  • 0

  Εδώ και μόνο εδώ, όλοι «φέρουν» ετικέτες για να ανήκουν. Όποιος δεν ανήκει, είναι αόρατος ή θεωρείται παρείσακτος. Οι κύριοι αφηγητές διαδέχονται ο ένας τον άλλο, αντι-προσωπεύουν τάξεις, κάστες, χαρακτήρες... Η ανάγκη της ενσωμάτωσης, ο φόβος της ενηλικίωσης, η δημοτικότητα, ο ακραίος εκφοβισμός, η σύγκρουση. Θέματα που διαχέονται μέσω ενός ιδιαίτερου κώδικα, στον οποίο κάθε νέος εισάγεται κατά την πρώτη σχολική μέρα. Οι κανόνες, οι παραδοξότητες, ο Πρίγκιπας, οι Αποπάνω και οι Αποκάτω. Εξαφάνιση. Δολοφονία. Επανάσταση. Γέννηση. Όλα σε μια αναθεματισμένη λούπα.

  Mostra libro

• 

  Άννα Καρένινα

  Leo Tolstoy

  • 0
  • 0
  • 0

  «Όλες οι ευτυχισμένες οικογένειες μοιάζουν μεταξύ τους, αλλά κάθε δυστυχισμένη οικογένεια είναι δυστυχισμένη με τον δικό της μοναδικό τρόπο».
  Στην αριστοκρατική Ρωσία του 19ου αιώνα η Άννα Καρένινα, μια νέα, όμορφη γυναίκα της υψηλής κοινωνίας, ζει σε μια καταπιεστική γι' αυτήν οικογένεια μαζί με τον εξέχοντα πολιτικό σύζυγό της και τον μικρό τους γιο.
  Οι ισορροπίες διαταράσσονται όταν η Άννα γνωρίζει και ερωτεύεται έναν νεαρό αξιωματικό του στρατού, τον κόμη Βρόνσκι. Θέλοντας να αποφύγει ένα κοινωνικό σκάνδαλο, ο σύζυγός της αρνείται να της δώσει διαζύγιο. Αρνείται ακόμη και όταν η Άννα μένει έγκυος και αποκτάει ένα παιδί με τον Βρόνσκι.
  Κόντρα στις κοινωνικές συμβάσεις της εποχής και τους ηθικούς νόμους, τις δικές της ανασφάλειες και την αγάπη της για τον γιο της, η Άννα εγκαταλείπει την οικογένειά της για να ζήσει με τον εραστή της και τη νεογέννητη κόρη τους.
  Γρήγορα όμως η κοινωνική κατακραυγή τη θλίβει και τη διαλύει. Απομονώνεται, ενώ της δημιουργείται η υποψία ότι ο Βρόνσκι την απατά.
  Σταδιακά χάνει τον έλεγχο του εαυτού της και οδηγείται σε ένα τραγικό αδιέ­ξοδο. Η αυτοκαταστροφή είναι μονόδρομος. Και η ζήλια που φωλιάζει μέσα της αποδεικνύεται τελικά πιο ισχυρή κι από τον έρωτα.
  Η Άννα Καρένινα του Τολστόι είναι μια από τις πιο επιδραστικές ιστορίες που γράφτηκαν ποτέ.

  Mostra libro

• 

  Βαρκάρισσα της χίμαιρας

  Γιάννης Ξανθούλης

  • 0
  • 0
  • 0

  Κάποιο σταχτί απόγευμα του Σεπτέμβρη ήρθε κοντά μου, εκεί που χάζευα στα παρτέρια της αυλής, μου χάιδεψε το κεφάλι και μου είπε: «Τα λουλούδια μεγαλώνουν με τα τραγούδια των πουλιών». Ήμουν δεν ήμουν οχτώ χρονών.
  Ύστερα μπήκε μέσα, άνοιξε το ραδιόφωνο κι έκλεισε την πόρτα της. Έτσι έκανε. Πετούσε μια κουβέντα και μετά χανόταν...
  Έμπαινε στο σύννεφό της και ταξίδευε... «Δεν μας μεγάλωσε κανονικά», έλεγε αργότερα ο αδελφός μου, ο Τζόνυ.
  «Δεν μας έδωσε οδηγίες σωστής πλοήγησης».
  «Μας εξασφάλισε εισιτήριο διαρκείας για το πλεούμενο της χίμαιρας», του απαντούσα εγώ. «Λίγο το 'χεις;»
  «Κι αυτό ακόμη δεν μας το 'δωσε συνειδητά».
  Της έπεσε από την τσέπη και το βρήκαμε.
  Τίποτα δεν μας έδωσε συνειδητά.
  Η μάνα μας, η Ερασμία!
  Εμείς τη γνωρίσαμε τσακισμένη. Ξοδεμένη στα όνειρά της.
  
  Σε παλιές φωτογραφίες τη βλέπαμε αλλιώτικη.
  Μια όμορφη κοπέλα με φουντωτά μαύρα μαλλιά κι ένα πλατύ χαμόγελο στ' ολοστρόγγυλο πρόσωπό της.
  Ένα πλατύ, δακρυσμένο πάντα, χαμόγελο.
  «Ήταν όμορφη ε; Βλέπεις, Τζόνυ;»
  «Και τώρα είναι όμορφη. Είναι η πιο όμορφη!»
  Καμάρωνε σαν κόκορας ο Τζόνυ. Λες και του ανήκε!

  Mostra libro

• 

  Άνθρωποι από χώμα

  Δανάη Παπαδάτου

  • 0
  • 0
  • 0

  Στο μικρό ορεινό χωριό Βερτίλι η 11η Οκτωβρίου ξεκινά με μια τεράστια καταστροφή. Η βορειοδυτική πλευρά του χωριού καταρρέει μαζί με τρεις από τις στοές του κοντινού ορυχείου. Μπορεί οι περισσότεροι ενήλικοι κάτοικοι του χωριού να γλίτωσαν από την καταστροφή, καθώς το Σωματείο των Ανθρακωρύχων βρισκόταν σε απεργία διαρκείας, όμως η κατολίσθηση κατάπιε το δημοτικό σχολείο της περιοχής με όλους τους δασκάλους και τους μαθητές. Το μοναδικό παιδί που παραμένει ζωντανό στο χωριό είναι ο εντεκάχρονος Ιορδάνης Ντάβαρης, γιος του χήρου Μιχάλη Ντάβαρη, προέδρου του Σωματείου των Ανθρακωρύχων. Πώς μπορεί ένα παιδί σε αυτή την ηλικία να βιώσει μια τέτοια καταστροφή και κυρίως να σηκώσει το βάρος του να είναι το μοναδικό παιδί που απέμεινε σε μία ολόκληρη κοινωνία;
  Τι άμυνες επιστρατεύει για να ξεπεράσει τη μοναξιά του;
  Το βιβλίο ρίχνει μια βαθιά αλλά και αρκετά λοξή
  ματιά στην ελληνική κοινωνία των αρχών της δεκαετίας του '60, όταν η προέλευση και τα κοινωνικά φρονήματα των ανθρώπων έπαιζαν μεγαλύτερο ρόλο στη ζωή και στην τύχη τους απ' ό,τι θεσμοί όπως η δημοκρατία, η δικαιοσύνη και η ισότητα.

  Mostra libro