Otros libros que te pueden interesar

• 

  Το χρώμα του φεγγαριού

  Αλκυόνη Παπαδάκη

  • 0
  • 0
  • 0

  «Είναι τόσο σπάνιες οι ευτυχισμένες στιγμές;» ρώτησε κείνο το βράδυ τ' αστέρι.
  Το δέντρο μόλις είχε κλείσει τα βλέφαρά του να ξεκουραστεί. Κούνησε τα κλαδιά του κι αποκρίθηκε λίγο νυσταγμένα:
  «Όχι… Όχι. Δεν είναι τόσο σπάνιες. Μόνο που…
  Να, οι άνθρωποι κυνηγούν αυτές τις στιγμές με το μυαλό τους. Κι αυτό είναι, πώς να σ' το πω, υπόθεση της καρδιάς».
  «Πες μου κάποιες ευτυχισμένες στιγμές».
  «Άσε με τώρα, νυστάζω».
  «Πες μου», επέμενε τ' αστέρι. «Πες μου μερικές».
  «Ένα παξιμαδάκι κανέλας στα ζαρωμένα χέρια της γιαγιάς. Ένα ζευγάρι αθλητικά παπούτσια κάτω από το κρεβάτι του Φώτη. Ένα κοχύλι στα όνειρα της Αγγελικής…
  »Ένα φιογκάκι στο χρώμα του φεγγαριού…
  »Καληνύχτα. Νυστάζω πολύ απόψε».
  «Πες μου ακόμα μια ευτυχισμένη στιγμή.
  Και ύστερα θα σ' αφήσω να κοιμηθείς».
  «Σ' αγαπώ πολύ!»
  «Καληνύχτα!» είπε τ' αστέρι τρισευτυχισμένο.
  Κι έδωσε μια βουτιά και πιάστηκε από το ματόκλαδο του φεγγαριού.

  Ver libro

• 

  Πυρπόλησέ με

  Tahereh Mafi

  • 0
  • 0
  • 0

  Το Σημείο Ωμέγα έχει καταστραφεί. Η Τζούλιετ βρίσκεται ακόμα μια φορά στο σκοτάδι, δίχως να ξέρει αν
  οι φίλοι της ή ο Άνταμ κατάφεραν να επιβιώσουν. Τίποτα όμως δεν πρόκειται να τη σταματήσει από το να ανατρέψει το καθεστώς της Νέας Διακυβέρνησης.
  Θα πρέπει να συνεργαστεί με τον διαβόητο Γουόρνερ, τον όμορφο επικεφαλής του Τομέα 45. Τον άνθρωπο που της φαινόταν αδιανόητο να εμπιστευτεί. Τον άνθρωπο που της έσωσε τη ζωή.
  Της υπόσχεται ότι θα τη βοηθήσει να ελέγξει τις δυνάμεις της ώστε να σώσει τον διαλυμένο κόσμο τους… Όμως ο Γουόρνερ δεν θέλει μόνο αυτό από εκείνη.

  Ver libro

• 

  Το ψυχόμετρο

  Ρέα Βιτάλη

  • 0
  • 0
  • 0

  Κοιτάω τον εαυτό μου στον καθρέφτη. Πουλάκι μου, με συντρέχω. Οι χημειοθεραπείες γαμάνε. Κοίτα εσένα, μωρέ. Μόνο εσένα κοίτα. Τα νεφρά μου, τα πνευμόνια μου, η καρδιά μου που αγκομαχάει. Να ήταν κι η ψυχή ένα όργανο! Να το βλέπουμε, να το ανατέμνουν ανατόμοι, να το πιάνουμε στα χέρια μας, πώς να το πω; Χαζά το λέω; Να το εκλαμβάνουμε ως άρρωστο όταν αρρωσταίνει, όπως όλα τα όργανα. Ένα σήμα πόνου συναγερμός! Να λέμε «Πονάει η ψυχή μου» και οι δίπλα να κινητοποιούνται. «Δείξε μου πού ακριβώς πονάς;» να ρωτούν κι εμείς να δείχνουμε. «Πρέπει να το δεις αμέσως. Μην το αφήνεις», να σε τρομάζουν. «Σπεύσε για εξετάσεις». Να προτείνουν ένα φάρμακο που πήρε και ένας φίλος τους, να πιέζουν να δεις γιατρό. Κι άλλο γιατρό, κι άλλο γιατρό. «Να πάρεις κι άλλη γνώμη», να σπρώχνουν με γουρλωμένα μάτια. Να σε ρωτάνε ανήσυχοι «Πόσο, δηλαδή, έχεις;». Να ξέρεις ότι ξέφυγε η τιμή σου από το επιτρεπτό όριο, όπως για τη χοληστερίνη, για την πίεση, για το ζάχαρο. Να υπήρχε ψυχόμετρο! Αυτό! Ναι! Να υπήρχε ψυχόμετρο.
  
  Τρεις γυναίκες σπάνε τη σιωπή τους. Τη σιωπή ενός βαλτωμένου γάμου με ένα «καλό παιδί». Την οικογενειακή συνωμοσία σιωπής μιας σεξουαλικής κακοποίησης. Τη σιωπή μιας αμίλητης περιόδου κατάθλιψης. Τρεις ιστορίες που μου κατέθεσαν σ' εκείνες τις αίθουσες των μείον των νοσοκομείων, σ' εκείνα τα θηριώδη μηχανήματα. «Κρατήστε την αναπνοή σας... Μην αναπνέετε... Τώρα αναπνέετε». Ναι! «Τώρα αναπνέετε!» Ανέπνευσαν. Έτσι το ένιωσα... Αχ και να υπήρχε ψυχόμετρο!...
  
  Η συγγραφέας μιλάει με τρεις συν-αδελφές της σπάζοντας τη σιωπή τους. Τη σιωπή ενός βαλτωμένου γάμου με ένα «καλό παιδί». Την οικογενειακή συνωμοσία σιωπής μιας σεξουαλικής κακοποίησης. Τη σιωπή μιας αμίλητης περιόδου κατάθλιψης. Μας μιλάει, εντέλει, για το πόσο συνδέεται η νόσος με την ψυχή και πως όλα θα ήταν αλλιώς αν μετρούσαν τον πόνο της ψυχής ως επείγον περιστατικό οργάνου του σώματος...

  Ver libro

• 

  Ήθελα μόνο ένα αντίο

  Όλγα Τσαμούταλη

  • 0
  • 0
  • 0

  1999: Η Άννα, μια μπαλαρίνα που  έχει εγκαταλείψει τον χορό έπειτα από ένα ατύχημα, μαθαίνει από τη γιαγιά της, την αιωνόβια Σμυρνιά Ισμήνη, την προσωπική της ιστορία, η οποία της δίνει κουράγιο για να απεξαρτηθεί από τα ναρκωτικά, ενώ παράλληλα ο έρωτάς της για τον Τούρκο πυροσβέστη Μουράτ φουντώνει.
  
  1922: Μια αγάπη ψυχορραγεί στην προκυμαία της Σμύρνης. Η Ισμήνη φεύγει πρόσφυγας στην Ελλάδα με ενθύμια του έρωτά της το δαχτυλίδι του αγαπημένου της Οσμάν και το παιδί του στα σπλάχνα της. Εκείνος θα μείνει πίσω να αναμετριέται με τον χωρισμό τους και τη δειλία που έδειξε. Όμως και οι δυο θα θυμούνται για πάντα το αντίο που δεν πρόφτασε να ειπωθεί και τους όρκους που απέμειναν μετέωροι.
  Η ζωή της Ισμήνης θα μπει στην κοίτη της ελληνικής ιστορίας και θα ακολουθήσει τη μοίρα της. Η Σμυρνιά θα αγαπηθεί και θα ξαναγαπήσει, θα αποκτήσει παιδιά και εγγόνια, θα θρηνήσει για σκληρές απώλειες και θα βιώσει γεγονότα που θα υφάνουν τον ιστό νέων αναπόδραστων αναμνήσεων.
  Τον Οσμάν όμως δεν θα τον ξεχάσει ως τα στερνά της. Η σχέση τους θα επηρεάσει καταλυτικά την εγγονή της όταν το παρελθόν και το παρόν θα μπλεχτούν αναπόδραστα.
  
  Ένα βιβλίο ύμνος στην ειρήνη και στην αγάπη.
  Ένα βιβλίο που αποδεικνύει ότι
  η ιστορία γράφεται
  με αίμα, δάκρυ και άχτι
  και όχι με την ξύλινη γλώσσα των ιστορικών.
  
  «Η περιγραφική αφήγηση των γεγονότων από τη Σμύρνη μέχρι και τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο ήταν καταπληκτική και έζησα τα γεγονότα λες και ήμουν εκεί. Η ιστορία της ηρωίδας είναι πλεγμένη με την ιστορία της Ελλάδας… Ένα καταπληκτικό βιβλίο με την ιδιαίτερη γραφή της Π. Τραυλού».
  Από το blog «Οι δικές μου στιγμές»
  
  «Με τρόπο καθηλωτικό, η Τραυλού υφαίνει τις ζωές των ηρώων της με τα σημαντικότερα γεγονότα της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας.
  Το Ήθελα μόνο ένα αντίο είναι ένα βιβλίο βαθύ και συγκινητικό, που προκαλεί έντονα συναισθήματα από τις πρώτες κιόλας σελίδες.

  Ver libro

• 

  Η άλλη Εδέμ

  Paul Harding

  • 0
  • 0
  • 0

  Το 1792, ο πρώην σκλάβος Μπέντζαμιν Χάνι και η Ιρλανδή γυναίκα του Πέισιενς εγκαθίστανται σ' ένα ερημονήσι απέναντι από τις ακτές του Μέιν. Ο Μπέντζαμιν φυτεύει μηλιές στο μικρό του νησάκι, όπου σιγά σιγά βρίσκουν καταφύγιο κι άλλοι άνθρωποι – μαύροι, ιθαγενείς, απόκληροι…
  Έναν αιώνα αργότερα, οι λιγοστοί απόγονοί τους ζουν στο νησί πάμ­πτωχοι και απομονωμένοι, αλλά τουλάχιστον μακριά από την εχθρότητα που τους περιμένει στην ενδοχώρα.
  Το καλοκαίρι του 1912, ένας ιδεαλιστής αλλά γεμάτος προκαταλήψεις ιεραπόστολος, που έρχεται να μορφώσει τα παιδιά του νησιού, τραβά την προσοχή των αρχών. Μια επιτροπή ειδικών καταφθάνει και κρίνει ότι η «εκφυλισμένη» κοινότητα πρέπει να διαλυθεί.
  Μόνο ο Ίθαν Χάνι, που διαθέτει ταλέντο στη ζωγραφική, ίσως έχει μια ευκαιρία να ξεφύγει, καθώς οι κάτοικοι απομακρύνονται με τη βία και στέλνονται σε ιδρύματα, ενώ τα σπίτια τους γκρεμίζονται για να μετατραπεί το νησί σε θέρετρο…
  
  Ένα συγκλονιστικό βιβλίο, βασισμένο σε αληθινά γεγονότα, για τις Εδέμ και τους Κατακλυσμούς που φτιάχνουν τις ανθρώπινες ιστορίες. Και τις Κιβωτούς που διασώζουν έστω την ανάμνησή τους.
  
  «Ένα μυθιστόρημα που είναι ταυτόχρονα συγκλονιστικό και στοχαστικό, ένας συνδυασμός χαρακτηριστικός του έργου του Harding».
  New York Times
  
  «Τα ταλέντα του Ηarding ξεδιπλώνονται πληρέστερα από ποτέ στην Άλλη Εδέμ… Το μυθιστόρημα εντυπωσιάζει ξανά και ξανά χάρη στο βάθος των προτάσεων του Harding, το αγγελικό τους φως που κόβει την ανάσα».
  The Guardian
  
  «Το τρίτο μυθιστόρημα του Harding εξετάζει μια φοβερή στιγμή στην ιστορία του Μέιν… Ένα μικρό βιβλίο που κουβαλάει το βάρος της Ιστορίας. Μια συγκινητική αφήγηση για την κοινότητα και τον εκτοπισμό».
  Kirkus
  
  «Ο Harding επιδεικνύει ξανά την ικανότητά του για συμπύκνωση και συμπόνια, σε μια αφήγηση που ισορροπεί την ιστορικότητα με τρισδιάστατους χαρακτήρες».
  Los Angeles Times
  
  «Ένα υπέροχο επίτευγμα… Οι βιβλικοί παραλληλισμοί, που φυσικά ευθυγραμμίζονται με τα όσα ζουν οι ήρωες, προσθέτουν βάθος και ενισχύουν την οικουμενικότητα των θεμάτων... Αυτή η υπέροχη απεικόνιση των οικογενειακών δεσμών, της απώλειας της αθωότητας, των ύπουλων συνεπειών του ρατσισμού και της εγγενούς αξίας κάθε ζωής ξεχωριστά θα συνεχίσει να έχει απήχηση για πάρα πολύ καιρό».
  Booklist

  Ver libro

• 

  Οι μικρές κυρίες παντρεύονται

  Louisa May Alcott

  • 0
  • 0
  • 0

  Η μαγευτική συνέχεια του κλασικού μυθιστορήματος Μικρές Κυρίες μας μεταφέρει στον κόσμο των τεσσάρων αγαπημένων αδελφών Μαρτς, καθώς αυτές αντιμετωπίζουν τις χαρές της ενηλικίω­σης, αλλά και τα περίπλοκα μονοπάτια των κοινωνικών
  περιορισμών.
  Ο πόλεμος τελείωσε και η Μεγκ, η Τζο, η Μπεθ και η Έιμι δεν είναι πια κορίτσια. Η ζωή τις καλεί να σταθούν απέναντι στις προκλήσεις της αγάπης, της απώλειας και των ονείρων, που άλλοτε πραγματοποιούνται και άλλοτε διαψεύδονται.
  Η Μεγκ παλεύει με τις ευθύνες του γάμου και της μητρότητας, η Τζο αναζητά τη δική της θέση στον κόσμο γράφοντας μυθιστορήματα ενάντια στο ρεύμα της εποχής, η Έιμι ονειρεύεται να διαπρέψει στον καλλιτεχνικό χώρο, ενώ η ευαίσθητη Μπεθ παραμένει ο συνδετικός κρίκος όλης της οικογένειας.
  Με καλοσύνη, σοφία και τρυφερότητα η Louisa May Alcott σκιαγραφεί τη μετάβαση από τη νεότητα στην ωριμότητα, προσφέροντας μια διαχρονική ιστορία για τη σημασία της οικογένειας και την επιμονή απέναντι στις δυσκολίες της ζωής.

  Ver libro